Зулф сияҳ манеҳ ки ҳиҷоб қамар шавад

زلف سیه منه که حجاب قمر شود

Мапаснд рӯзгорам аз ин тира тар шавад

مپسند روزگارم از این تیره تر شود

Ойӣна рӯй ман , машав эмин ки сӯй туаст

آیینه روی من، مشو ایمن که سوی توست

Оҳам , ки ҳам Аннани насим саҳар шавад

آهم، که هم عنان نسیم سحر شود

Ғофил машав зи оташи пинҳонии дилам ,

غافل مشو ز آتش پنهانی دلم،

Мапаснд пой то серум аз гиря тар шавад

مپسند پای تا سرم از گریه تر شود

Силӣаст сайли ашк ки аз ҳиҷри лаъли ёр ,

سیلی است سیل اشک که از هجر لعل یار،

Ҳарчанд хӯн шавад ҷигар , ин бештар шавад

هرچند خون شود جگر، این بیشتر شود

Пайдост каз ғами лаби ёқӯт фом туаст

پیداست کز غم لب یاقوت فام توست

Лухти дилам ки ранг ба хӯн ҷигар шавад

لخت دلم که رنگ به خون جگر شود

Вайронаи дилам ки буд ҷои ганҷи меҳр ,

ویرانه دلم که بود جای گنج مهر،

зи ин бештар махоҳ ки зер ва зибр шавад

ز این بیشتر مخواه که زیر و زبر شود

Кӯтаҳи назар , назари зи ту бар дайгарӣ кунад

کوته نظر، نظر ز تو بر دیگری کند

Ҳошо ки дидаи ҷуз ба рахти дида вар шавад

حاشا که دیده جز به رخت دیده‌ور شود

эй нури дидаи дида ба ғайрати дароварам

ای نور دیده دیده به غیرت درآورم

Гар дидаи боз бар рухи ёрӣ дигар шавад

گر دیده باز بر رخ یاری دگر شود

Афсари ҳадиси ишқи туу меҳнати фироқ

افسر حدیث عشق تو و محنت فراق

Мушкили фасона Эйаст мабодо смр шавад

مشکل فسانه ای است مبادا سمر شود