Хати ту ҳолаи сифат , моҳ дар миён дорад

خط تو هاله‌صفت، ماه در میان دارد

Маи ту ҷой бар авҷи сипеҳр ҷон дорад

مه تو جای بر اوج سپهر جان دارد

зи чашмакон ту пайдост эй санам , бар халқ

ز چشمکان تو پیداست ای صنم، بر خلق

Ки фитнаҳои ғариб охируззамон дорад

که فتنه های غریب آخرالزمان دارد

зи бас ки бо сари зулфати гирифтаи ху , дили ман

ز بس که با سر زلفت گرفته خو، دل من

Дили ману сари зулфи ту як нишон дорад

دل من و سر زلف تو یک نشان دارد

Ба танги айшии худ розӣам ки ин аҳвол

به تنگ عیشی خود راضیم که این احوال

Басии шабоҳат бо нақши он даҳон дорад

بسی شباهت با نقش آن دهان دارد

Маро аз ин тани коҳидаҳи хотирӣ шод аст

مرا از این تن کاهیده خاطری شاد است

Ки нисбатии ҳама бо мӯии он миён дорад

که نسبتی همه با موی آن میان دارد