Зини сон ки он паймони гусал , оғоз дастон ме кунад

زین سان که آن پیمان‌گسل، آغاز دستان می‌کند

Охир ба хӯни дӯстон , олӯда дастон ме кунад

آخر به خون دوستان، آلوده دستان می‌کند

Ҳаии хам ба гесу медиҳад , ҳаии чин ба абрӯ май наад

هی خم به گیسو می‌دهد، هی چین به ابرو می‌نهد

Ҳаии дил ба яғмо май барад , ҳаии ғорат ҷон ме кунад

هی دل به یغما می‌برد، هی غارت جان می‌کند

Аз чини зулф чун зира , он дам ки бигушоед гиреҳ

از چین زلف چون زره، آن دم که بگشاید گره

Шакли ҳазорон доира , бар ма намоён ме кунад

شکل هزاران دایره، بر مه نمایان می‌کند

Аз неруии сарпанҷааш , дилҳо саросари ранҷа аш

از نیروی سرپنجه‌اش، دل‌ها سراسر رنجه‌اش

Вижаи дилам , кошФтаҳаш аз зулф печон ме кунад

ویژه دلم، کآشفته‌اش از زلف پیچان می‌کند

Бо он ки дил шуд зон ӯ , сари суд бар фармон ӯ

با آن که دل شد زآن او، سر سود بر فرمان او

Бо вай кунад мижгон ӯ , корӣ ки пайкон ме кунад

با وی کند مژگان او، کاری که پیکان می‌کند

Ваа каз ғурури дилбарии вази ғояти афсунгарӣ

وه کز غرور دلبری وز غایت افسونگری

Сардорӣу сарлашкарӣ бо зулф ва мижгон ме кунад

سرداری و سرلشکری با زلف و مژگان می‌کند