Вақт шуд коскндри гули лашкар ороӣ кунад

وقت شد کاسکندر گل لشکر آرایی کند

Лашкари гулро хдиўи боғ дороӣ кунад

لشکر گل را خدیو باغ دارایی کند

Боғро дасти сабо , анбар наад дар остин

باغ را دست صبا، عنبر نهد در آستین

Роғро ҷайби ҳаво , мишкӣни з бўёиӣ кунад

راغ را جیب هوا، مشکین ز بویایی کند

Хуфтагони бӯстонро бод бедорӣ диҳад

خفتگان بوستان را باد بیداری دهد

Ташнагони гулистонро , абр саққое кунад

تشنگان گلستان را، ابر سقایی کند

Ғунча аз мизони ёқӯтии зар лаълӣ кашад

غنچه از میزان یاقوتی زر لعلی کشد

Лола аз мкёли лаълӣ , сим паймое кунад

لاله از مکیال لعلی، سیم پیمایی کند

Аз насими кокули гули субҳи машк афшон шавад

از نسیم کاکل گل صبح مشک افشان شود

Зулфи сунбул аз шамеми шаби саман сое кунад

زلف سنبل از شمیم شب سمن سایی کند

Дасти лолаи Мӯсои осо , оташ тавр оварад

دست لاله موسی آسا، آتش طور آورد

Тифли сӯсани исои ойини майл гуёе кунад

طفل سوسن عیسی آیین میل گویایی کند

Наргиси андари маснади руз , базм шоҳӣ густард

نرگس اندر مسند رز، بزم شاهی گسترد

Ғунча бар фарши зумурради бода паймое кунад

غنچه بر فرش زمرّد باده پیمایی کند

Абр гавҳарбор гардад , бод ънбрбў шавад

ابر گوهربار گردد، باد عنبربو شود

Хоки насрин хез ояд , гули саман сое кунад

خاک نسرین خیز آید، گل سمن سایی کند

Офтоби ғунчаи сар аз машриқ гулбун занад

آفتاب غنچه سر از مشرق گلبن زند

Наргиси он хуршедро чун зарра ҳрбоӣӣ кунад

نرگس آن خورشید را چون ذره حربائی کند

Гул кунад дар домани гулчин ба ҷони андалеб ,

گل کند در دامن گلچین به جان عندلیب،

Ончӣ бо дилдодагони дилдор ҳар ҷое кунад

آنچه با دلدادگان دلدار هر جایی کند