Моҳи ман аз шарм бар хуршеди ахтари пурвирд

ماه من از شرم بر خورشید اختر پرورد

Сарви ман бар рухи зи мишкӣни турраи анбари пурвирд

سرو من بر رخ ز مشکین طرّه عنبر پرورد

Қади броФрозд ба базм , онгаҳ барафрӯзад ҷамол

قد برافرازد به بزم، آنگه برافروزد جمال

Моҳи Нахшабро фарози сарви кшмри пурвирд

ماه نخشب را فراز سرو کشمر پرورد

Он ду зулфи анбарин парварда рухсор ӯст

آن دو زلف عنبرین پرورده رخسار اوست

Лолаи ҳмро чаҳ некӯи сунбултар пурвирд

لاله حمرا چه نیکو سنبل تر پرورد

Ин ҳамаи сарвӣ ки парвардааст чун қадаш набӯд

این همه سروی که پرورده است چون قدش نبود

Боғбонгар рост гуяд сарви дигари пурвирд

باغبان گر راست گوید سرو دیگر پرورد

Ҷони моро метавонад пурвирд аз бӯса Эй

جان ما را می تواند پرورد از بوسه ای

Он ки андари ҷинати рухи оби кавсари пурвирд

آن که اندر جنتِ رخ آب کوثر پرورد

эй ки гуфтӣ ҷузи садаф гавҳар напарвардааст ҳеҷ

ای که گفتی جز صدف گوهر نپرورده است هیچ

Моҳи ман дар ҳуққаи ёқӯти гавҳари пурвирд

ماه من در حقه یاقوت گوهر پرورد

Пайкари ман зарди гашт аз оташи рухсор ӯ

پیکر من زرد گشت از آتش رخسار او

Нест айби офтоб ар маъдани зари пурвирд

نیست عیب آفتاب ار معدن زر پرورد