Чаро ин мардуми доноу зирксору фарзона

چرا این مردم دانا و زیرکسار و فرزانه

Зӣонишони мӯрро бошад ду дарашон ҳаст як хона

زیانشان مور را باشد دو درشان هست یک خانه

Агар абрӯаши чини орад , сазадгар рӯй ман бинад

اگر ابروش چین آرد ، سزد گر روی من بیند

Ки рухсорами пар аз чинаст чун рухсори паҳнона

که رخسارم پر از چین است چون رخسار پهنانه

Чу паймонаи тани мардум ҳамеша умр паймоед

چو پیمانه تن مردم همیشه عمر پیماید

Бибояд зер нанамӯдан ҳамон як рӯзи паймона

بباید زیر ننمودن همان یک روز پیمانه

Кунун ҷӯии ҳамеи ҳиялат ки гаштии суст ва бе тоқат

کنون جویی همی حیلت که گشتی سست و بی طاقت

Туро дидам ба бурное , Фсори оҳхтаҳу лона

تو را دیدم به برنایی ، فسار آهخته و لانه

Аҷал чун дом карда гири пӯшида ба хоки андар

اجل چون دام کرده گیر پوشیده به خاک اندر

Сайёд аз давр , нак дона бараҳна карда лӯсона

صیاد از دور ، نک دانه برهنه کرده لوسانه

Табоиъгар сутуни тани сутунро ҳам бпўсди бен

طبایع گر ستون ِ تن ستون را هم بپوسد بن

Нагардад ҳаргизи он фонӣ , каш аз тоъати зании ?фона

نگردد هرگز آن فانی ، کش از طاعت زنی فانه

Набошад майли фарзона ба фарзанду зани ҳаргиз

نباشد میل فرزانه به فرزند و زن هرگز

Бабради насли ин ҳар ду набарди насли фарзона

ببرّد نسل این هر دو نبرّد نسل فرزانه