Магар ба соҳат гетӣ намонад буии вафо

مگر به ساحت گیتی نماند بوی وفا

Ки ҳеҷ инс наомад зи ҳеҷ инси маро

که هیچ انس نیامد ز هیچ انس مرا

Фусурдагонро ҳамдам чигуна брсозм

فسردگان را همدم چگونه برسازم

Фусурдагони зи куҷоу дами сафои зи куҷо

فسردگان ز کجا و دم صفا ز کجا

Дарахти хурмо аз муми сохтан саҳл аст

درخت خرما از موم ساختن سهل است

Валек аз он натавон ёфт лиззати хурмо

ولیک از آن نتوان یافت لذت خرما

Марои зи фурқати пайвастагони чунон рӯзӣ аст

مرا ز فرقت پیوستگان چنان روزی است

Ки бас намонад ки монами зи соя низ ҷудо

که بس نماند که مانم ز سایه نیز جدا

Агар ба гӯши ман аз мардумӣ дамӣ бирасад

اگر به گوش من از مردمی دمی برسد

Ба муждаи мардумаки чашми бхшмши ъмдо

به مژده مردمک چشم بخشمش عمدا

Агар марои Нидоӣ арҷъӣ расад имрӯз

اگر مرا ندای ارجعی رسد امروز

Вагар бишорат лотқнтўо расад фардо

وگر بشارت لاتقنطوا رسد فردا

Ба гӯши ҳуш ман ояд Нидои аҳли биҳишт

به گوش هوش من آید ندای اهل بهشت

Насиби нафас ман ояд навиди малики бақо

نصیب نفس من آید نوید ملک بقا

Нидои ҳотифи ғайбии зи чори гӯшаи арш

ندای هاتف غیبی ز چار گوشهٔ عرش

Садои кӯси илоҳӣ ба панҷ навбаи ло

صدای کوس الهی به پنج نوبهٔ لا

Хурӯши шҳпри ҷбрилу сувари исрофил

خروش شهپر جبریل و صور اسرافیل

Ғариви сбҳаҳи ризвону зевари ҳўро

غریو سبحهٔ رضوان و زیور حورا

Латофати ҳаракоти фалак ба гоҳи самоъ

لطافت حرکات فلک به گاه سماع

Таровати нағамоти малик ба гоҳи Нидо

طراوت نغمات ملک به گاه ندا

Срири хомаи мисрии миёнаи тўқиъ

صریر خامهٔ مصری میانهٔ توقیع

Сҳили абраши тозии миёнаи ҳиҷо

صهیل ابرش تازی میانهٔ هیجا

Навой борбаду сози барбату мзмор

نوای باربد و ساز بربط و مزمار

Тариқи косагару роҳи арғунун ва се то

طریق کاسه‌گر و راه ارغنون و سه‌تا

Сафири слслу лаҳни чаковаку сорӣ

صفیر صلصل و لحن چکاوک و ساری

Нафири фохтау нағмаи ҳазор ово

نفیر فاخته و نغمهٔ هزار آوا

Навозиши лаби ҷонон ба шеъри хоқонӣ

نوازش لب جانان به شعر خاقانی

Гузориши дами қамарӣ ба пардаи анқо

گزارش دم قمری به پردهٔ عنقا

Маро аз ин ҳамаи асвоти он хушӣ нарасад

مرا از این همه اصوات آن خوشی نرسد

Ки аз диёр азизӣ расад саломи вафо

که از دیار عزیزی رسد سلام وفا

Чунон ки дӯшам бе заҳмати кабӯтару пайк

چنان که دوشم بی‌زحمت کبوتر و پیک

Расед номаи садр алзмон ба дасти сабо

رسید نامهٔ صدر الزمان به دست صبا

Дурусти гўӣии садр алзмон сулаймон буд

درست گوئی صدر الزمان سلیمان بود

Сабо чу ҳудҳуду меҳнати сарои ман чу сабо

صبا چو هدهد و محنت سرای من چو سبا

Аз он замон ки фурӯ хондам он китоби Карим

از آن زمان که فرو خواندم آن کتاب کریم

Ҳаме сароем ё аиҳо алмлоء ба мулло

همی سرایم یا ایها الملاء به ملا

Баҳори оми шкФту баҳор хос расед

بهار عام شکفت و بهار خاص رسید

Ду навбаҳор каз он ақл ва табъ ёфт наво

دو نوبهار کز آن عقل و طبع یافت نوا

Баҳори оми ҷаҳонро зи эътидоли мизоҷ

بهار عام جهان را ز اعتدال مزاج

Баҳори хоси марои шеъри Сайиди ушшуаро

بهار خاص مرا شعر سید الشعرا

Сазад ки ид кунам дар ҷаҳон ба фари рашид

سزد که عید کنم در جهان به فر رشید

Ки назму насраши идӣ мؤбдаст маро

که نظم و نثرش عیدی مؤبد است مرا

Агар ба кӯҳ раседӣ ривояти суханаш

اگر به کوه رسیدی روایت سخنش

Зиҳии рашид ҷавоб омадӣ ба ҷои садо

زهی رشید جواب آمدی به جای صدا

зи нақши хомаи он садру нақши нома ӯ

ز نقش خامهٔ آن صدر و نقش نامهٔ او

Баёзи субҳу савод дил марост зё

بیاض صبح و سواد دل مراست ضیا

зи назму насраши парвину наъши хезад ва ӯ

ز نظم و نثرش پروین و نعش خیزد و او

Баҳам наомад парвину наъш дар як ҷо

بهم نیامد پروین و نعش در یک جا

Ибораташи ҳама чун офтобу турфатар он

عبارتش همه چون آفتاب و طرفه‌تر آن

Ки наъшу парвин дар офтоб шуд пайдо

که نعش و پروین در آفتاب شد پیدا

Барои ранҷи дилу айши бади гўорми сохт

برای رنج دل و عیش بد گوارم ساخت

Ҷўоршии зи тҳити муфарраҳии зи сано

جوارشی ز تحیت مفرحی ز ثنا

Мъониши ҳамаи ёқӯт буду зар яъне

معانیش همه یاقوت بود و زر یعنی

Муфарраҳ аз зару ёқӯт ба баради савдо

مفرح از زر و یاقوت به برد سودا

Ба сад дақиқаи зи об дар манеҳ талхи терм

به صد دقیقه ز آب در منه تلخ ترم

Ба сухраи чашмаи Хизрам чу хонд он дарё

به سخره چشمهٔ خضرم چو خواند آن دریا

Забунтар аз маи сӣ рӯзаам маии сӣ рӯз

زبون‌تر از مه سی روزه‌ام مهی سی‌روز

Маро ба танз чу хуршед хонд он ҷавзо

مرا به طنز چو خورشید خواند آن جوزا

Тавилаи суханаши сӣ ва як ҷавоҳир дошт

طویلهٔ سخنش سی و یک جواهر داشت

Нҳодмш ба баҳоии ҳазор ва як асмо

نهادمش به بهای هزار و یک اسما

Ба соли умрам аз ӯ бист ва панҷ бхридм

به سال عمرم از او بیست و پنج بخریدم

Шаш дигарро шаш рӯзи кун буд баҳо

شش دگر را شش روز کون بود بها

Магар ки ҷонам аз ин хушки соли сарфи замон

مگر که جانم از این خشک سال صرف زمان

Гурехт дар кнФ ӯ ба ваҷҳи истисқо

گریخت در کنف او به وجه استسقا

Ки ӯ ба панҷ аномл ба фатҳи боби сухан

که او به پنج انامل به فتح باب سخن

зи ҳафт кишвари ҷонами бабради қаҳту ғло

ز هفت کشور جانم ببرد قحط و غلا

Ҳаёти бхшо дар хомии сухани мангар

حیات بخشا در خامی سخن منگر

Ки сӯхта шудам аз марги қдўаҳи алҳкмо

که سوخته شدم از مرگ قدوة الحکما

Шикастаи дилтар аз он соғари булӯрӣнам

شکسته دل تر از آن ساغر بلورینم

Ки дар миёна хоро кунӣ зи дасти раҳо

که در میانهٔ خارا کنی ز دست رها

Бидон қробаҳи овехтаи ҳамеи монам

بدان قرابهٔ آویخته همی مانم

Ки дар гулӯи бабради мӯш , ресмонаш ро

که در گلو ببرد موش، ریسمانش را

Фурӯғи фикру сафои замирам аз ъам буд

فروغ فکر و صفای ضمیرم از عم بود

Чу ъам бамурд , бамурд он ҳамаи фурӯғу сафо

چو عم بمرد، بمرد آن همه فروغ و صفا

Ҷаҳон ба хираи кашӣ бар касе кашид камон

جهان به خیره کشی بر کسی کشید کمان

Ки баркашида ҳақ буду баркашандаи мо

که برکشیدهٔ حق بود و برکشندهٔ ما

Азин қасидаи намӯдор соҳирӣ кун аз онк

ازین قصیده نمودار ساحری کن از آنک

Бақои ном туаст ин қасидаи ғро

بقای نام تو است این قصیدهٔ غرا

Ба ҳаркасии зи ман ин давлат сано нарасад

به هرکسی ز من این دولت ثنا نرسد

Хунаки ту кин ҳамаи давлат мусалламаст тўро

خنک تو کاین همه دولت مسلم است تورا

Агар харии дами азин муъҷиза занад ки марост

اگر خری دم ازین معجزه زند که مراست

Дамаш бинад ки хар , гунги беҳтар аз гуё

دمش بیند که خر، گنگ بهتر از گویا

Камони гуруҳа габрон надорад он муҳра

کمان گروههٔ گبران ندارد آن مهره

Ки чори мурғи халил андар оварад зи ҳаво

که چار مرغ خلیل اندر آورد ز هوا

Агарчӣ ҳарчӣ аёл мананд хасм мананд

اگرچه هرچه عیال منند خصم منند

Ҷавоб надаҳум алои анҳми ҳам алсФҳо

جواب ندهم الا انهم هم السفها

Ки худ забони забонӣ ба ҳабси гоҳи ҷҳим

که خود زبان زبانی به حبس گاه جحیم

Диҳад ҷавоб ба воҷиб ки ахсӣўои фӣҳо

دهد جواب به واجب که اخسئوا فیها

Муҳаққиқони сухани зини дарахт мива баранд

محققان سخن زین درخت میوه برند

Вагар шаванд саросари дрхтки доно

وگر شوند سراسر درختک دانا

Дуои холиси ман пас рӯи муроди ту бод

دعای خالص من پس رو مراد تو باد

Ки ба зи ёд туам нест пешвои дуо

که به ز یاد توام نیست پیشوای دعا