Чун оҳ ошиқон шуд субҳи оташи мънбр

چون آه عاشقان شد صبح آتش معنبر

Симоб оташин зад дар бодбони ахзар

سیماب آتشین زد در بادبان اخضر

Он хояҳои заррин аз сақфи ним хоя

آن خایه‌های زرین از سقف نیم خایه

Симоб шуд чу барзади симоби оташини сар

سیماب شد چو برزد سیماب آتشین سر

Мурғ аз чаҳ зад шноът бар субҳи рости хона

مرغ از چه زد شناعت بر صبح راست خانه

Кӯ дар амӯд симин дорад тарозуии зар

کو در عمود سیمین دارد ترازوی زر

Кӯс аз чаҳ рӯй дорад овози ганҷи борӣ

کوس از چه روی دارد آواز گنج باری

Каз нури субҳи байнами ганҷи равони мшҳр

کز نور صبح بینم گنج روان مشهر

Ин ганҷ сарф дораду овоз дар миён на

این گنج صرف دارد و آواز در میان نه

Ва он ҳамчуи сифри холӣу овозаи музаввар

و آن همچو صفر خالی و آوازهٔ مزور

Ма дар ҳавои Бобул чун як қавора тузӣ

مه در هوای بابل چون یک قواره توزی

Хайёти баҳр саҳараш бардошта мудаввар

خیاط بهر سحرش برداشته مدور

Ёрб зи дасти гардун чаҳ саҳарҳо баромад

یارب ز دست گردون چه سحرها برآمد

Гар на аз он қавора нимӣ кунанд камтар

گر نه از آن قواره نیمی کنند کمتر

Чархи сиёҳ косахон сохт шбрўон ро

چرخ سیاه کاسه خوان ساخت شبروان را

Нони сипед ӯ ма , нони ризҳоши ахтар

نان سپید او مه، نان ریزهاش اختر

Чун пухти нони заррини андари танури машриқ

چون پخت نان زرین اندر تنور مشرق

Афтод қурси симини андари даҳони ховар

افتاد قرص سیمین اندر دهان خاور

Кӯси шиками тиҳиро буд орзӯии он нон

کوس شکم تهی را بود آرزوی آن نان

ё қавми атъмўнӣ овозаш омад аз бар

یا قوم اطعمونی آوازش آمد از بر

Моно ки ҳаст гардуни дарвозаи бон дар банд

مانا که هست گردون دروازه بان در بند

Аҷрӣаст он ду Нонаши зи анъоми шоҳи кишвар

اجری است آن دو نانش ز انعام شاه کشور

Даргоҳи сайфи дайнро нақд аст хон ризвон

درگاه سیف دین را نقد است خوان رضوان

Идрӣси резаи хораш ва арвоҳ медаҳ овар

ادریس ریزه خوارش و ارواح میده آور