эй каъбаи ҷаҳони гирд , ваии замзами расан дар

ای کعبهٔ جهان گرد، وی زمزم رسن در

Заррини расани нмоӣӣ чун замзами ое аз бар

زرین رسن نمائی چون زمزم آیی از بر

Ҳамчун даҳони замзами дандонаи боди чашмам

همچون دهان زمزم دندانه باد چشمم

Гар нестӣ ба чашмам бо санги каъба ҳамбар

گر نیستی به چشمم با سنگ کعبه همبر

эй нўрзоӣ чашма дидӣ ки чанд дидам

ای نورزای چشمه دیدی که چند دیدم

Дар чоҳи шари ширвони зулмоти зулми бимр

در چاه شر شروان ظلمات ظلم بیمر

Зарра чаҳ соя дорад он сояам ба айна

ذره چه سایه دارد آن سایه‌ام به عینه

Заррини расан фурӯ кун ваз чаҳ марои баровар

زرین رسن فرو کن وز چه مرا برآور

Ман нахлам ва ту Марям , ман ъозрми ту исо

من نخلم و تو مریم، من عازرم تو عیسی

Нахл аз ту гашти тозаи ҷон аз ту ёфт ъозр

نخل از تو گشت تازه جان از تو یافت عازر

Саргашта кард чархам чун бодрисаҳ

سرگشته کرد چرخم چون بادریسه

Фарёди азин фусунгари зани феъли сабзи чодар

فریاد ازین فسونگر زن فعل سبز چادر

Он писта дида бошӣ ҳамчун кашф ба сӯрат

آن پسته دیده باشی همچون کشف به صورت

Он устихонаши берун ва он сабзии андарун дар

آن استخوانش بیرون و آن سبزی اندرون در

Гар чун кашфи кашами сар дар устихони сина

گر چون کشف کشم سر در استخوان سینه

Соя науфтад аз ман бар чашми ҳеҷ ҷонвар

سایه نیفتد از من بر چشم هیچ جانور

эй доягон олам дидӣ каз аҳли ширвон

ای دایگان عالم دیدی کز اهل شروان

Аз кӯза ятемон ҳастам шикастаи сартар

از کوزهٔ یتیمان هستم شکسته سرتر

Ҳам дидае ки аз ҷони даргоҳи сайфи дайн ро

هم دیده‌ای که از جان درگاه سیف دین را

Чун косаи ғарибони ҳалқа ба гӯшам эдар

چون کاسهٔ غریبان حلقه به گوشم ایدر

эй оби Хизру оташ , Мӯсоу боди исо

ای آب خضر و آتش، موسی و باد عیسی

Дории зи хоки дарбанди иҷлолу иззату фар

داری ز خاک دربند اجلال و عزت و فر

Порам ба Макка дидӣ осӯдаи дил чу каъба

پارم به مکه دیدی آسوده دل چو کعبه

Рутаби аллсон чу замзам бар каъбаи офарин гар

رطب اللسان چو زمزم بر کعبه آفرین گر

Шеърам ба зар навиштанд онҷои хавоси Макка

شعرم به زر نوشتند آنجا خواص مکه

Бар беназирӣ ман карданд ҳоҷ , маҳзар

بر بی‌نظیری من کردند حاج، محضر

Имсоли байн ки рафтам зии Маккаи макорим

امسال بین که رفتم زی مکهٔ مکارم

Дидам ҳарими ҳурмати каъба дар ӯ муҷовир

دیدم حریم حرمت کعبه در او مجاور

Шаҳрӣ ки шебу болои дарё ва кӯҳ дорад

شهری که شیب و بالا دریا و کوه دارد

Кӯҳаши асоси неъмати баҳраши ғариқи гавҳар

کوهش اساس نعمت بحرش غریق گوهر

Бо аллоҳ ки хоки дарбанд инак ба каъба монад

با الله که خاک دربند اینک به کعبه ماند

Ҳо бўқбиси боло , замзам ба домани андар

ها بوقبیس بالا، زمزم به دامن اندر

Баҳри арнаҳ ғӯта хӯрдӣ дар баҳри кафи хусрав

بحر ارنه غوطه خوردی در بحر کف خسرو

Кӣ ъзбу соф будӣ чун замзами мутаҳҳар

کی عذب و صاف بودی چون زمزم مطهر

То тоҷдори гаштам аз дӯстии ду каъба

تا تاجدار گشتم از دوستی دو کعبه

Чархи ягонаи душман , наилм кунад ду пайкар

چرخ یگانه دشمن، نعلم کند دو پیکر

Ин къбтин бенақш оварад сар ба каъбам

این کعبتین بی‌نقش آورد سر به کعبم

То бар ду каъбаи гаштам чун каъби мадҳи густар

تا بر دو کعبه گشتم چون کعب مدح گستر

эй аФтоб то кӣ дар бист ва ҳашт манзил

ای افتاب تا کی در بیست و هشت منزل

Дорад даҳ ва ду бурҷати гардон ба осмон бар

دارد ده و دو برجت گردان به آسمان بر

Дар банду сур ӯ байни чли бурҷи осмонӣ

در بند و سور او بین چل برج آسمانی

Хез аз дар муҳоҷир то бурҷ фӣад бингар

خیز از در مهاجر تا برج فید بنگر

Дар брҷҳош бӯда миқоти пӯри умрон

در برجهاش بوده میقات پور عمران

Мелоди пӯри Марям , меоди пӯри ҳоҷар

میلاد پور مریم، میعاد پور هاجر

Карда ба эътиқодӣ дар брҷҳоши манзил

کرده به اعتقادی در برجهاش منزل

Афлок чун ситораи симурғ чун кабӯтар

افلاک چون ستاره سیمرغ چون کبوتر

Моно ки бурҷ касрӣ ҳаст осмони дунё

مانا که برج کسری هست آسمان دنیا

Каз нури инзл аллоҳ дорад камоли бимр

کز نور ینزل الله دارد کمال بیمر

То зи арбаъӣни буруҷаш зинат наёфт одам

تا ز اربعین بروجش زینت نیافت آدم

Дар арбаъӣни сабоҳаши тинати мухаммир

در اربعین صباحش طینت مخمر

Дандонаҳои бурҷаши як як сафоу Марва

دندانه‌های برجش یک یک صفا و مروه

Сари кӯчаҳои шаҳраши сафи сафи манӣу машъар

سر کوچه‌های شهرش صف صف منی و مشعر

Дроҷаҳи ҳисораши зоти албрўҷи аъзам

دراجهٔ حصارش ذات البروج اعظم

Дебочаи диёраши саъди алсъўди азҳр

دیباچهٔ دیارش سعد السعود ازهر

Инсофи даҳ ки дар банд имон сарост дайн ро

انصاف ده که در بند ایمان سراست دین را

Сақфу сарои имони девору дашти кофар

سقف و سرای ایمان دیوار و دشت کافر

Аз куштагони зиндаи зи он сӯи ҳазор Машҳад

از کشتگان زنده ز آن سو هزار مشهد

Вази сокинони мурдаи зини сӯи ҳазор машъар

وز ساکنان مرده زین سو هزار مشعر

Он қуббаи макорими венаи қиблаи мъолӣ

آن قبهٔ مکارم وین قبلهٔ معالی

Он фарзаи муъалла , венаи равзаи мунаввар

آن فرضهٔ معلی، وین روضهٔ منور

Дар қуббаи маҳди Меҳдӣ , дар қиблаи аҳди исо

در قبه مهد مهدی، در قبله عهد عیسی

Дар фарзаи рўзи ҷинат , дар равзаи ҳавзи кавсар

در فرضه روض جنت، در روضه حوض کوثر

Зоти алмъоди хуррам , хайри алблоди олам

ذات المعاد خرم، خیر البلاد عالم

Байтулҳаром сонӣ , дори ассаломи Асғар

بیت الحرام ثانی، دار السلام اصغر

Дахлаши хароҷи хазарон , хайлаши ғзоти Эрон

دخلش خراج خزران، خیلش غزات ایران

Ҷамъаши саводи аъзам , расмаши ҷиҳоди Акбар

جمعش سواد اعظم، رسمش جهاد اکبر

Гӯйанд пари зи ақраби тос зараст ҳошо

گویند پر ز عقرب طاس زر است حاشا

Каз ҳурматаши фалакро ақраб фиканд нашутур

کز حرمتش فلک را عقرب فکند نشتر

Оқ рабаст кўро хондааст ҷои ақраб

عاق ربست کورا خوانده است جای عقرب

Каз фар ӯст маро бурқаъи зи фарши ъбқр

کز فر اوست مه را برقع ز فرش عبقر

Ақраб надонам аммо дорад мисоли арқм

عقرب ندانم اما دارد مثال ارقم

Дар дида чун гавазнони трёқи рӯҳ парвар

در دیده چون گوزنان تریاق روح پرور

Шаҳрӣ ба шакли арқм бо сад ҳазор муҳра

شهری به شکل ارقم با صد هزار مهره

Аз ранги хишти пухтаи санги рухому мармар

از رنگ خشت پخته سنگ رخام و مرمر

То номи он замин шуд ҳам сади ҳам оби ҳайвон

تا نام آن زمین شد هم سد هم آب حیوان

Алқоби сайф дайн шуд ҳам Хизр ва ҳам Сикандар

القاب سیف دین شد هم خضر و هم سکندر