Бахи бах эй бахту хаи хае дили дор
بخ بخ ای بخت و خه خه ای دلدار
Ҳам вафодор ва ҳам ҷафо бурдор
هم وفادار و هم جفا بُردار
Ман туро зон сӯии ҷаҳони ҷӯён
من تو را زان سوی جهان جویان
Ту бад-ӣни сӯи серуми гирифтаи канор
تو بدین سو سرم گرفته کنار
Тифл май хўондмт , зиҳии болиғ
طفل میخواندمت، زهی بالغ
Маст мегуфтамат , зиҳии ҳушёр
مست میگفتمت، زهی هشیار
Ман туро Тифли хуфта чун хонам
من تو را طفل خفته چون خوانم
Ки туе хоби дидаи бедор
که تویی خواب دیدهٔ بیدار
ё шабонгаҳи лақот чун донам
یا شبانگه لقات چون دانم
Ту чунин тозаи субҳи содиқи вор
تو چنین تازه صبح صادق وار
Даст бар сари занӣ ?герат гӯям
دست بر سر زنی گرت گویم
Кун баин умри рафтаи бози пас ор
کن بهین عمر رفته باز پس آر
Вари ту хоҳӣ дар аҷрии имсол
ور تو خواهی در اجری امسال
Оварӣ хат маҳв карда пор
آوری خط محو کردهٔ پار
Ҳар чаҳ бахшам ба дасти музд аз ман
هر چه بخشم به دست مزد از من
Напазирӣ ва бас кунӣ пайкор
نپذیری و بس کنی پیکار
Ман з бекорӣ арча дар корам
من ز بیکاری ارچه در کارم
Ба силаҳ ту мекунам пайкор
به سلاح تو میکنم پیکار
Сар найза зад осмон дар хок
سر نیزه زد آسمان در خاک
Ки туе офтоби найзаи гузор
که تویی آفتاب نیزه گذار
Шуҳраи мурғӣ ба шаҳри банди қафас
شهره مرغی به شهر بند قفس
Қафаси обнӯси лайл ва наҳор
قفس آبنوس لیل و نهار
Тиронт чу даври фикрати ман
طیرانت چو دور فکرت من
Бар азин на муқарнаси даввор
بر ازین نه مقرنس دوار
Аҳди номаи вафоти зер пар аст
عهد نامهٔ وفات زیر پر است
Ганҷи номаи бақоат дар минқор
گنج نامهٔ بقات در منقار
Дона аз хӯша фалак хӯрдӣ
دانه از خوشهٔ فلک خوردی
Ки ба парвози рстӣ аз тимор
که به پرواز رستی از تیمار
Ташна доранд мурғи парвозӣ
تشنه دارند مرغ پروازی
Ки чу сероб гашт монад аз кор
که چو سیراب گشت ماند از کار
Ту зи оби ҳаёти серобӣ
تو ز آب حیات سیرابی
Ки чу моҳӣ дар обӣ аз пурвор
که چو ماهی در آبی از پروار
Ҳудҳудӣ каз арӯси малики маро
هدهدی کز عروس ملک مرا
Хабаровар туе ва нома сипор
خبر آور تویی و نامه سپار
Гулбуни тозае ва нест ту ро
گلبن تازهای و نیست تو را
Чун гули нахли банди тезии хор
چون گل نخل بند تیزی خار
Шоҳи бози сипеди рӯзӣ аз онк
شاه باز سپید روزی از آنک
Шӯе аз зоғи шаби сиёҳии қор
شویی از زاغ شب سیاهی قار
Инат шаҳи боз каз пай чу манӣ
اینت شه باز کز پی چو منی
Сайд насрин кардае нҳмор
صید نسرین کردهای نهمار
Ки маро дар се моҳ бо ду эмом
که مرا در سه ماه با دو امام
Ба яке сол додае дидор
به یکی سال دادهای دیدار
Ду эмоми замон , ду рукни аддӣн
دو امام زمان، دو رکن الدین
Ду қавии рукни каъбаи асрор
دو قوی رکن کعبهٔ اسرار
Ба мўолоти ин ду рукни шариф
به موالات این دو رکن شریف
Ҳам тамассук кунам ҳам астзҳор
هم تمسک کنم هم استظهار
Ки ба умр дароз ҳаст маро
که به عمر دراز هست مرا
Хизмат ҳар ду рукни пзрФтор
خدمت هر دو رکن پذرفتار
Ореи ин давлатӣаст сол оварад
آری این دولتی است سال آورد
Чаҳ аҷаби соли давлати оради бор
چه عجب سال دولت آرد بار
Ду футуҳаст тоза дар як вақт
دو فتوح است تازه در یک وقت
Ду латифааст суфта дар як тор
دو لطیفه است سفته در یک تار
Ҳар ду рукни ҷаҳони мард май анд
هر دو رکن جهان مرد میاند
Одамии Муҷтабоу исои ёр
آدمی مجتبی و عیسی یار
Ҳар ду рукни афсари вуҷӯди орой
هر دو رکن افسر وجود آرای
Ҳар ду рукни ахтари Сауд нигор
هر دو رکن اختر سعود نگار
Шудам аз саъди иттисоли ду рукн
شدم از سعد اتصال دو رکن
Холи уссайри зи офати ашрор
خالالسیر ز آفت اشرار
Ин чу рукни ҳавои латофати пош
این چو رکن هوا لطافت پاش
Ва он чу рукни замини хилофати дор
و آن چو رکن زمین خلافت دار
Ваҳми ин рукн чун муқаввими рӯҳ
وهم این رکن چون مقوم روح
Чори арқони ҷисмро меъёр
چار ارکان جسم را معیار
Калаки он рукн чун муҳандиси ақл
کلک آن رکن چون مهندس عقل
Панҷ дукони шаръро меъмор
پنج دکان شرع را معمار
Ин зхўии ҳокимии малики исмат
این زخوی حاکمی ملک عصمت
Ва он зи раии олимии фалаки миқдор
و آن ز ری عالمی فلک مقدار
Номи хуии зин чу рӯй раии тоза
نام خوی زین چو روی ری تازه
Кори раии зи он чу нақди хуй ба айёр
کار ری ز آن چو نقد خوی به عیار
Рӯй ин дар раии офтоби ишроқ
روی این در ری آفتاب اشراق
Хуй ӯ дар хуй ӯ рамзади осор
خوی او در خوی او رمزد آثار
Рукни хуии ҳбри шофиии тавфиқ
رکن خوی حبر شافعی توفیق
Рукни раии садри бўҳниФаҳи шиор
رکن ری صدر بوحنیفه شعار
Бо вуҷӯди чунин ду ҳуҷҷати шаръ
با وجود چنین دو حجت شرع
Райу хуии Кӯфаи дону Мисри шумор
ری و خوی کوفه دان و مصر شمار
Ҳорӣ аз ҳалами рукни хуй дар таб
هاری از حلم رکن خوی در تب
Ҳони хуии сардаши онки оби баҳор
هان خوی سردش آنک آب بحار
Рай аз он рукни Миср рён аст
ری از آن رکن مصر ریان است
ӯст рёни зи илм ва ҳам ноҳор
اوست ریان ز علم و هم ناهار
Ин ҳадис набӣ кунад талқин
این حدیث نبی کند تلقین
Ваон улӯм разӣ кунад такрор
وان علوم رضی کند تکرار
Маҷлис ҳар ду рукнро хонанд
مجلس هر دو رکن را خوانند
Каъби аҳбору каъбаи ахбор
کعب احبار و کعبهٔ اخبار
Ҳар ду фаттоҳу рамзро мифтоҳ
هر دو فتاح و رمز را مفتاح
Ҳар ду сардору илмро бендор
هر دو سردار و علم را بندار
Ду алии исмат ва ду ҷаъфари ҷоҳ
دو علی عصمت و دو جعفر جاه
Ин яке содиқи он дигар тайёр
این یکی صادق آن دگر طیار
Вази сеюм ҷаъфар ар сухани ронам
وز سوم جعفر ار سخن رانم
Бар мак аз он хеш дорад ор
بر مک از آن خویش دارد عار
Ҳар ду аз ҳайбату ҳбт ба ду вақт
هر دو از هیبت و هبت به دو وقت
Ҳамчуи гули хозеъ ва чу мли ҷаббор
همچو گل خاضع و چو مل جبار
Ҳар ду брҷиси илму кайвони ҳалам
هر دو برجیس علم و کیوان حلم
Ҳар ду хуршеди ҷӯаду қутби виқор
هر دو خورشید جود و قطب وقار
Худ бар ин ҳар ду қутб ме гардад
خود بر این هر دو قطب میگردد
Фалаки шаръи Аҳмади мухтор
فلک شرع احمد مختار
Шаръро зини ду қутб нест гзир
شرع را زین دو قطب نیست گزیر
Ки фалаки рост бар ду қутби мадор
که فلک راست بر دو قطب مدار
Ҳар ду чун кӯҳу ганҷи хонаи илм
هر دو چون کوه و گنج خانهٔ علم
Ҳар ду баҳр аз даруни вели зхор
هر دو بحر از درون ول زخار
Баҳр дар кӯҳи байн кунун пас аз онк
بحر در کوه بین کنون پس از آنک
Кӯҳ дар баҳри дидае бисёр
کوه در بحر دیدهای بسیار
Ҳар ду занбӯри хонаи шаҳавот
هر دو زنبور خانهٔ شهوات
Карда ғорат чу ҳайдари каррор
کرده غارت چو حیدر کرار
Чун алӣ кина нигоҳ кунад
چون علی کاینه نگاه کند
Ду алии байн ба илми ваҳии гузор
دو علی بین به علم وحی گزار
Ҳар ду рукнанд роъии дили ман
هر دو رکنند راعی دل من
Умри он байни мроъии аммор
عمر آن بین مراعی عمار
Ин ба табризи зи оби чашмаи Хизр
این به تبریز ز آب چشمهٔ خضر
Карда ҷлоби ҷон ва ман ноҳор
کرده جلاب جان و من ناهار
Он барии қолаби маро чу Масеҳ
آن بری قالب مرا چو مسیح
Дод тирёку рӯҳи ман бемор
داد تریاک و روح من بیمار
Ин марои зоир , он марои ъоӣз
این مرا زائر، آن مرا عائذ
Ин марои мухлис , он марои дили дор
این مرا مخلص، آن مرا دل دار
Чаҳ аҷаб комдаҳаст зўи алқрнин
چه عجب کامده است ذو القرنین
Ба саломи брҳмнӣ дар ғор
به سلام برهمنی در غار
Бар дар пери шоҳи Марви гушой
بر در پیر شاه مرو گشای
Арсалон омаду надодаши бор
ارسلان آمد و ندادش بار
Шоҳ санҷар шудӣ ба ҳар ҳафта
شاه سنجر شدی به هر هفته
Ба саломи ду кафшгар як бор
به سلام دو کفش گر یک بار
Шамс назд асад равад модом
شمس نزد اسد رود مادام
Рӯҳи сӯй ҷасад равад ҳамвор
روح سوی جسد رود هموار
Зарраро офтоб бинавозад
ذره را آفتاب بنوازد
Гар буриш қадар нест дар миқдор
گر برش قدر نیست در مقدار
Кунам аз ҳамду мадҳи ин ду эмом
کنم از حمد و مدح این دو امام
Райу хуйро зи Муҳамадати ду азор
ری و خوی را ز محمدت دو ازار
Ба худоӣ ки ҳам зи атсаи хӯк
به خدایی که هم ز عطسهٔ خوک
Мӯшро дар ҷаҳон кунад дидор
موش را در جهان کند دیدار
Ки карамашон ба атса монад рост
که کرمشان به عطسه ماند راست
Кед алҳмди воҷиби охири кор
کید الحمد واجب آخر کار
Гарчи қибла якеаст хоқонӣ
گرچه قبله یکی است خاقانی
Рӯйу хуии дони ду қиблаи зуввор
روی و خوی دان دو قبلهٔ زوار
Рубъи Маскави зи шукр пар кардӣ
ربع مسکو ز شکر پر کردی
Ҳам нашуд гуфта ъушрӣ аз аъшор
هم نشد گفته عشری از اعشار
Ман ба раии мкрмӣ дигар дорам
من به ری مکرمی دگر دارم
Бикри афлоку ҳосили адвор
بکر افلاک و حاصل ادوار
Садри машрӯҳи садри тоҷи аддӣн
صدر مشروح صدر تاج الدین
Кӯаст садри судӯру фахри кбор
کوست صدر صدور و فخر کبار
Чун хати ҷӯади хуоне аз ашроф
چون خط جود خوانی از اشراف
Чун дами зуҳди ронӣ аз ахёр
چون دم زهد رانی از اخیار
Тоҷро тавқи дор ва мамлу кунад
تاج را طوق دار و مملو کند
Молики тавқу молики динор
مالک طوق و مالک دینار
Тири гардуни даҳон кушода бимонад
تیر گردون دهان گشاده بماند
Пеши теғи забонаш чун сӯфор
پیش تیغ زبانش چون سوفار
Халафи солеҳи амини солеҳ
خلف صالح امین صالح
Ки салафро ба зот ӯст Фхор
که سلف را به ذات اوست فخار
Ҳбри акрами ҳам астқси карам
حبر اکرم هم اسطقس کرم
Нири аъзам , ояти додар
نیر اعظم، آیت دادار
Ҳўи рӯҳи алўрӣу лотъҷб
هو روح الوری و لاتعجب
Фолиўоқти мҳҷаҳи алоҳҷор
فالیواقت مهجة الاحجار
Дили покаши маҳали меҳр ман аст
دل پاکش محل مهر من است
Меҳри китф набӣаст ҷои маҳор
مهر کتف نبی است جای مهار
Меҳр ӯ тозем зи мусҳафи дил
مهر او تا زیَم ز مُصحفِ دل
Чун даҳ ояти ниФкнм ба канор
چون ده آیت نیفکنم به کنار
Тоҷи дайни ҷаъфару амин яҳё аст
تاج دین جعفر و امین یحیی است
Ин баин дарҷ ва он мҳинаҳи шумор
این بهین درج و آن مهینه شمار
Тоҷи дайни соиду амин олӣ аст
تاج دین صاعد و امین عالی است
Сари китобу афсари нзор
سر کتاب و افسر نظار
Ҳаст амини чори ҳарфу тоҷи се ҳарф
هست امین چار حرف و تاج سه حرف
Бисмии байн ҳар се ҳарфи валлоҳи чор
بسم بین هر سه حرف والله چار
Ин ямин марост ҷои ямин
این یمین مراست جای یمین
Ваон ясор марост ҳрзи ясор
وان یسار مراست حرز یسار
Шамс малик омаду зилоли мулӯк
شمس ملک آمد و ظلال ملوک
Ид гавҳар шуду ҳилоли табор
عید گوهر شد و هلال تبار
Амдҳи алъиди волҳлоли мъо
امدح العید والهلال معا
Бқризи натиҷаи алоФкор
بقریض نتیجة الافکار
Мзи рояти алҳилоли фии сафарӣ
مذ رایت الهلال فی سفری
Срти аФдии аҳлаи алосФор
صرت افدی اهلة الاسفار
То ба рӯйиш гирифтаам рӯза
تا به رویش گرفتهام روزه
Ҷуз ба ёдаш накардаам ифтор
جز به یادش نکردهام افطار
Канти болурии Фостқти ғллӣ
کنت بالری فاستقت غللی
Ман ғўодии саҳобаи мдрор
من غوادی سحابهٔ مدرار
Ва иртифоъӣ ба файзи ҳамтаҳ
و ارتفاعی به فیض همته
КортФоъи алрёзи боломтор
کارتفاع الریاض بالامطار
Лўқзии болнўоли лии втро
لوقضی بالنوال لی وطرا
Қзити болснолаҳи аўтор
قضیت بالثناله اوطار
Зиндаи мондози таъаҳҳуд чу манӣ
زنده مانداز تعهد چو منی
Ном ӯ болъшӣу алобкор
نام او بالعشی و الابکار
Оҳӯ ар сунбул ттор чаред
آهو ار سنبل تتار چرید
На ба машкаст зиндаи номи ттор
نه به مشک است زنده نام تتار
Торӣ аз рой ӯ чу Бағдод аст
تاری از رای او چو بغداد است
Аз азизӣ ба крх монад хор
از عزیزی به کرخ ماند خوار
Бал ки тоз он азизи рай Миср аст
بل که تاز آن عزیز ری مصر است
Хори сад Қоҳираасту Қоҳираи хор
خوار صد قاهره است و قاهره خوار
ӯст исо ва ман ҳўорӣ ӯ
اوست عیسی و من حواری او
Ки ҳаётам диҳад ба ҳасани ҷавор
که حیاتم دهد به حسن جوار
Худ надорад ҳўории исо
خود ندارد حواری عیسی
Рӯзи кӯрӣу ҳоҷати шаби тор
روز کوری و حاجت شب تار
Хасм хоҳад ки шабаҳ ӯ гардад
خصم خواهد که شبه او گردد
Шабаҳи исо куҷо равад бар дор
شبه عیسی کجا رود بر دار
Нек донад ки Фҳли давронам
نیک داند که فحل دورانم
Дилам аз чархи модаи табъи афкор
دلم از چرخ ماده طبع افکار
Нашканад қадари гавҳари суханам
نشکند قدر گوهر سخنم
Назм ҳар деви гавҳари мҳзор
نظم هر دیو گوهر مهذار
Саги обии кадоми хок буд
سگ آبی کدام خاک بود
Ки баради оби қндзи булғор
که برد آب قندز بلغار
Манам имрӯзи собиқи алФзлин
منم امروز سابق الفضلین
Натавон гуфт лоҳқнди ағёр
نتوان گفت لاحقند اغیار
Ки ғубори барроқи ман бар арш
که غبار براق من بر عرش
намеравад венаи хасони ҳасуди ғубор
میرود وین خسان حسود غبار
Ин ҷадал нест бо нўомдгон
این جدل نیست با نوآمدگان
Ки зи девон ман хуранд идрор
که ز دیوان من خورند ادرار
Бали маро ин марост бори қудамо
بل مرا این مراست بار قدما
Ки муҷаллои манам дар ин мзмор
که مجلی منم در این مضمار
Ҳамаи дуздони назму насри мнннд
همه دزدان نظم و نثر مننند
Дуздро чу наниҳад маҳали ниқор
دزد را چو ننهد محل نقار
Лек дуздӣ ки шӯх тар бошад
لیک دزدی که شوختر باشد
Бонг дуздон баровард ночор
بانگ دزدان برآورد ناچار
Лек ғаммоз ӯст нутқ чунонк
لیک غماز اوست نطق چنانک
Атсаи дузду сурфаи таррор
عطسهٔ دزد و سرفهٔ طرار
Гарчи ҳосид ба хотирам зинда аст
گرچه حاسد به خاطرم زنده است
Хотирам кишт хоҳад ӯро зор
خاطرم کشت خواهد او را زار
Мори сад сол агар ки хок хӯрд
مار صد سال اگر که خاک خورد
Оқибат хӯрд хок бошад мор
عاقبت خورد خاک باشد مار
Ин қасидаи зи ҷамъи сбъёт
این قصیده ز جمع سبعیات
Соминааст аз ғароиби ашъор
ثامنه است از غرایب اشعار
Аз дар каъбагар дроўизнд
از در کعبه گر درآویزند
Каъба бар ман фишондӣ астор
کعبه بر من فشاندی استار
Зад қФонбкро қФоӣии нек
زد قفانبک را قفائی نیک
Вомрءи алқисро фиканд аз кор
وامرء القیس را فکند از کار
Кардам итноб ва гуфтаанд мисл
کردم اطناب و گفتهاند مثل
Ҳотби аллили мтнби мксор
حاطب اللیل مطنب مکثار
Охири номаи ном тоҷ кунам
آخر نامه نام تاج کنم
Ки асал бошад охири анҳор
که عسل باشد آخر انهار
Ҳаст тӯмори шакли ҷӯй ба хулд
هست طومار شکل جوی به خلد
Чори ҷӯии биҳишт аз ин тӯмор
چار جوی بهشت از این طومار
Мардум мутлақаст аз он номаш
مردم مطلق است از آن نامش
Охираст аз саҳифаи алозкор
آخر است از صحیفة الاذکار
Узри ман байн дар охири қуръон
عذر من بین در آخر قرآن
Лафзи анносро макун инкор
لفظ الناس را مکن انکار
То ба рӯзи қиёми ёди ту бод
تا به روز قیام یاد تو باد
Воҳби алрўҳ , вориси алоъмор
واهب الروح، وارث الاعمار