Ман сайди онкии каъбаи ҷонҳост манзараш

من صید آنکه کعبهٔ جان‌هاست منظرش

Бо ман ба пой пел кунад ҷанги ъбҳрш

با من به پای پیل کند جنگ عبهرش

Сад пел вор хоҳадам аз зари хушк аз онк

صد پیل‌وار خواهدم از زر خشک از آنک

Машкаст пели боло дар сунбули турш

مشک است پیل بالا در سنبل ترش

Дили ту суннӣ куҷо кунад онро ки тавқи вор

دل تو سنی کجا کند آن را که طوق‌وار

Дар гардан диласт каманди мънбрш

در گردن دل است کمند معنبرش

Нақдаст сурхи рӯеи дил бо ҳазор дард

نقد است سرخ‌رویی دل با هزار درد

Аз танагии каманд , на аз ваҷҳи дигараш

از تنگی کمند، نه از وجه دیگرش

Хоқонӣаст ҳиндӯии он ҳиндӯонаи зулф

خاقانی است هندوی آن هندوانه زلف

Ваон зангӣонаи холи сиёҳи мудаввараш

وان زنگیانه خال سیاه مدورش

Чун мӯии зангяши сияҳ ва кӯтаҳаст рӯз

چون موی زنگیش سیه و کوته است روز

Аз тарк тоз ҳиндӯии ошӯби густариш

از ترک تاز هندوی آشوب گسترش

Хоқонӣ аз ситоиши каъба чаҳ нақс дид

خاقانی از ستایش کعبه چه نقص دید

Каз зулф ва хол гуяду каъбаи баробараш

کز زلف و خال گوید و کعبه برابرش

Беҳурматӣ буд на ҳакимӣ , ки гоҳи вирд

بی‌حرمتی بود نه حکیمی، که گاه ورد

Занад маҷус хонду мусҳафи бабр дараш

زند مجوس خواند و مصحف ببر درش

Неи неи биҷои хеши нсибӣ ҳаме кунад

نی نی بجای خویش نسیبی همی کند

Наътӣаст зон дилбар ва каъбааст дилбараш

نعتی است زان دلبر و کعبه است دلبرش

Холи сиёҳ ӯ ҳаҷар алосўдаст аз онк

خال سیاه او حجر الاسود است از آنک

Монад ба холи зулф ба хами ҳалқа дараш

ماند به خال زلف به خم حلقهٔ درش

Санг сияҳ махон ҳаҷари каъбаро аз онк

سنگ سیه مخوان حجر کعبه را از آنک

Хонанд равшанони ҳамаи хуршеди асмрш

خوانند روشنان همه خورشید اسمرش

Гӯйӣ барои бӯси хилоиқ падед шуд

گویی برای بوس خلایق پدید شد

Бар дасти рости байзаи меҳри паямбараш

بر دست راست بیضهٔ مهر پیمبرش

Хоқонё ба каъба раседӣ равон бипош

خاقانیا به کعبه رسیدی روان بپاش

Гарчи на ҷинси пеш кашаст ин муҳақараш

گرچه نه جنس پیش کش است این محقرش

Дидӣ ҷаноби ҳақи ҷанб орзӯ машав

دیدی جناب حق جنب آرزو مشو

Каъба мутаҳҳараст , ҷанби хонаи мшмрш

کعبه مطهر است، جنب خانه مشمرش

Бо обу ҷоҳи каъбаи вуҷӯди ту ҳайз туаст

با آب و جاه کعبه وجود تو حیض توست

Ҳам зи оби чоҳи каъбаи фурӯи шӯии як сараш

هم ز آب چاه کعبه فرو شوی یک سرش

Ин золи срспиди сияҳи дили талоқи даҳ

این زال سرسپید سیه دل طلاق ده

Онк бибин муъоинаи фарзанди шавҳараш

آنک ببین معاینه فرزند شوهرش

То ҳашар мурда засту ҷанби мард ҳар касе

تا حشر مرده زست و جنب مرد هر کسی

Кин шӯхи мстҳозаҳ фурӯ шуд ба бистараш

کاین شوخ مستحاضه فرو شد به بسترش

Кӣ бадтарӣни ҳбоӣл шайтон кунад талаб

کی بدترین حبائل شیطان کند طلب

Он кас ки бо ҳамоили султон буд буриш

آن کس که با حمایل سلطان بود برش

Хуршедро бар писар Марямаст ҷой

خورشید را بر پسر مریم است جای

Ҷои сҳо буд ба бар наъшу духтараш

جای سها بود به بر نعش و دخترش

Аз чанбари кабӯди фалак чун расан мапӣч

از چنبر کبود فلک چون رسن مپیچ

Мардӣ кун ва чу Тифли буруни ҷаи зи чанбараш

مردی کن و چو طفل برون جه ز چنبرش

Аввал фусун диҳад фалаки охири гулӯи барад

اول فسون دهد فلک آخر گلو برد

Охир ба ранҷӣ ар шӯии аввали фусуни хӯриш

آخر به رنجی ار شوی اول فسون خورش

Аввал ба рФқ дона фишонанд пеши мурғ

اول به رفق دانه فشانند پیش مرغ

Чун сайд шуд ба қаҳри бибаранди ҳнҷрш

چون صید شد به قهر ببرند حنجرش

Савганди хур ба каъба ва ҳам каъба донад онк

سوگند خور به کعبه و هم کعبه داند آنک

Чун ман набӯд ва ҳам набӯд як сногрш

چون من نبود و هم نبود یک ثناگرش

Шукри ҷамоли гӯй ки меъмор каъба ӯст

شکر جمال گوی که معمار کعبه اوست

Ёрб чу каъбаи дори азизу Муъаммараш

یارب چو کعبه دار عزیز و معمرش

Шоҳи сухан ба хизмати шоҳ сахо расед

شاه سخن به خدمت شاه سخا رسید

Шоҳи сахои сухани з фалак дид бартараш

شاه سخا سخن ز فلک دید برترش

Табъи забон чу тир хазар диду теғи ҳинд

طبع زبان چو تیر خزر دید و تیغ هند

Аз рӯми сохт ҷавшан ва аз Мисри мғФрш

از روم ساخت جوشن و از مصر مغفرش

Ореи манам ки рӯмӣ мисрӣаст хлътм

آری منم که رومی مصری است خلعتم

зи он кас ки рафт то хазару ҳинди мухаммираш

ز آن کس که رفت تا خزر و هند مخمرش

Субҳ ва шафақ шудам сару тани зи атласу қсб

صبح و شفق شدم سر و تن ز اطلس و قصب

зи он кас ки рукни хона дайн хонд ҷаъфараш

ز آن کس که رکن خانهٔ دین خواند جعفرش

Бар тоҷи офтоби кашами сар ба тавқ ӯ

بر تاج آفتاب کشم سر به طوق او

Бар аблақ фалак фиканам зин ба астараш

بر ابلق فلک فکنم زین به استرش

Дидам ки сиӣот ҷаҳонаш накард сайд

دیدم که سیئات جهانش نکرد صید

зи он рад накардам ин ҳасаноти мўФрш

ز آن رد نکردم این حسنات موفرش

Султони дилу Халифаи ҳамми хўонмш аз онк

سلطان دل و خلیفه همم خوانمش از آنک

Султон падар навишту Халифаи бародараш

سلطان پدر نوشت و خلیفه برادرش

Дар ҳазрати Халифаи куҷои зикр ман шудӣ

در حضرت خلیفه کجا ذکر من شدی

Гар нестии мадади зи каромоти мазҳараш

گر نیستی مدد ز کرامات مظهرش

Хатми камоли гавҳари аббоси мқтФӣ

ختم کمال گوهر عباس مقتفی

Коъзоз ёфт гавҳари одами зи ҷавҳараш

کاعزاز یافت گوهر آدم ز جوهرش

Аз Мустафои Халифа ва чун одами сафӣ

از مصطفی خلیفه و چون آدم صفی

Аз худ Халифа кард худои грўгрш

از خود خلیفه کرد خدای گروگرش

Инсофи даҳ ки одам сонӣаст мқтФӣ

انصاف ده که آدم ثانی است مقتفی

Дар тинатаст нури ядуллоҳи мухаммираш

در طینت است نور یدالله مخمرش

Аз хати кирдигори фалаки рости маҳзарӣ

از خط کردگار فلک راست محضری

АлмқтФии хлиФтнои меҳри маҳзараш

المقتفی خلیفتنا مهر محضرش

Дар дасти рӯзгори фалаки рости маҳзарӣ

در دست روزگار فلک راست محضری

АлмқтФии абўолхлФои нақши дафтараш

المقتفی ابوالخلفا نقش دفترش

Бўбкр сиратасту алии илм , то абад

بوبکر سیرت است و علی علم، تا ابد

Ман дар дуои балол ва ба хизмат чу қанбараш

من در دعا بلال و به خدمت چو قنبرش