Рухсори субҳро нигар аз бурқаъи зараш

رخسار صبح را نگر از برقع زرش

Каз дасти шоҳи ҷома идӣаст дар буриш

کز دست شاه جامهٔ عیدی است در برش

Гардун ба шакли миҷмари идӣ ба базми шоҳ

گردون به شکل مجمر عیدی به بزم شاه

Субҳи оташи муламмаъу шаби машки азФрш

صبح آتش ملمع و شب مشک اذفرش

Машриқ ба авди сӯхтаи дандон сипед кард

مشرق به عود سوخته دندان سپید کرد

Чун буии атри иди баромади зи миҷмараш

چون بوی عطر عید برآمد ز مجمرش

Гардун фурӯ гузошт ҳазорон ҳиллӣ ки дошт

گردون فرو گذاشت هزاران حلی که داشت

Соъии бсохт каз пай идаст дархураш

صاعی بساخت کز پی عید است درخورش

Мурғи саҳари шноът аз он зад чу Мисрён

مرغ سحر شناعت از آن زد چو مصریان

Кон соъ дид бабори саҳар дараш

کان صاع دید ببار سحر درش

Оре ба соъи ид ҳаме монад офтоб

آری به صاع عید همی ماند آفتاب

Аз номи шоҳу доғи ниҳодаи мшҳрш

از نام شاه و داغ نهاده مشهرش

Доғӣаст бар ҷабини сипеҳр аз се ҳарфи ид

داغی است بر جبین سپهر از سه حرف عید

Моҳи нўобтдои се ҳарф аст бингараш

ماه نوابتدای سه حرف است بنگرش

Фсод буд субҳ ки қиФоли шаби кушод

فصاد بود صبح که قیفال شب گشاد

Хуршеди ташти хӯну маи иди нштрш

خورشید طشت خون و مه عید نشترش

Маи рӯзаи дор буд ҳамоно аз он шуда аст

مه روزه دار بود همانا از آن شده است

Тан чун хилоли моидаҳи иди лоғараш

تن چون خلال مایدهٔ عید لاغرش

ё ҳалқаи гӯйӣ аз пай он шуд ки рӯзи ид

یا حلقه‌گویی از پی آن شد که روز عید

Хусрав ба нӯк найза рибоед зи ховараш

خسرو به نوک نیزه رباید ز خاورش

Хоқони Акбари онкии зи девон нусрат аст

خاقان اکبر آنکه ز دیوان نصرت است

Бар сад ҳазор иди бароти муқарараш

بر صد هزار عید برات مقررش