Омад дўосбаҳи ид ва хазон шуд илми буриш
آمد دواسبه عید و خزان شد علم برش
Заррин изор шуд чаман азгар лашкараш
زرین عذار شد چمن از گر لشکرش
Идаст ва он ъсир арӯсӣаст саръи дор
عید است و آن عصیر عروسی است صرعدار
Каф бар лаб оваредау олӯдаи мъҷрш
کف بر لب آوریده و آلوده معجرش
Винки хазони мъзм идасту баҳри саръ
وینک خزان معزم عید است و بهر صرع
Бар барги зари навиштаи тилисми мзъФрш
بر برگ زر نوشته طلسم مزعفرش
зи он сӯии иди духтари рузи шӯии мурда буд
ز آن سوی عید دختر رز شوی مرده بود
Заррини ҷҳоз ӯ зада бар хоки модараш
زرین جهاز او زده بر خاک مادرش
Як моҳ идда дошт пас аз иттифоқи ид
یک ماه عده داشت پس از اتفاق عید
Бастанди ақд бар ҳамаи офоқи як сараш
بستند عقد بر همه آفاق یک سرش
Заргар ба гоҳи иди зар афшон кунад зи шох
زرگر به گاه عید زر افشان کند ز شاخ
Воҷиб кунад ки ҳаст шкризи духтараш
واجب کند که هست شکریز دخترش
Шохи чанори гӯйии ҳалвоӣ ид зад
شاخ چنار گویی حلوای عید زد
Колўдаҳ монад даст ба оби мъсФрш
کآلوده ماند دست به آب معصفرش
Будӣ ба рӯзи иди нафасҳои рӯзаи дор
بودی به روز عید نفسهای روزهدار
Мишкӣни кабӯтарии зи фалаки нома овараш
مشکین کبوتری ز فلک نامه آورش
Минқор бар қнинаҳу пар бар қадаҳ бимонад
منقار بر قنینه و پر بر قدح بماند
Комад эй ид ва ниҳон шуд кабӯтараш
کامد همای عید و نهان شد کبوترش
Мурғи қнинаҳи булбул идаст пеши шоҳ
مرغ قنینه بلبل عید است پیش شاه
Гул дар даҳани гудохтау нолаи дарбараш
گل در دهن گداخته و ناله دربرش
Ангушти соқӣ аз ғбби ғўки нармтар
انگشت ساقی از غبب غوک نرمتر
Зулф чу мор дар май идии шиновараш
زلف چو مار در می عیدی شناورش
Зулфаш фурӯ гузошта сар дар шароби ид
زلفش فرو گذاشته سر در شراب عید
Девӣаст ғусли гоҳ шудаи ҳавзи кавсараш
دیوی است غسل گاه شده حوض کوثرش
Дар обгинаи нақши парии байн ба базми ид
در آبگینه نقش پری بین به بزم عید
Аз май каз оташаст парии вори ҷавҳараш
از میکز آتش است پریوار جوهرش
зи он чун парии гирифтаи намоянди аҳли ид
ز آن چون پری گرفته نمایند اهل عید
Кби хиради бабради парии вори озараш
کب خرد ببرد پریوار آذرش
Гардуни чанбарии зи паии кӯси рӯзи ид
گردون چنبری ز پی کوس روز عید
Ҳалқа ба гӯши чанбари дафи ҳамчуи чанбараш
حلقه به گوش چنبر دف همچو چنبرش
Дстинаҳи бастаи барбату гесуи кушодаи чанг
دستینه بسته بربط و گیسو گشاده چنگ
Яъне дирам харида идему чокараш
یعنی درم خریدهٔ عیدیم و چاکرش
Бар сар бимонада дасти рубоб аз ҳавои ид
بر سر بمانده دست رباب از هوای عید
Афтодаи зери деги шиками косаи сараш
افتاده زیر دیگ شکم کاسهٔ سرش
Мори забони бурӣдаи нигар ноӣ рӯзи ид
مار زبان بریده نگر نای روز عید
Сӯрохи мор дар шиками боди парвариш
سوراخ مار در شکم باد پرورش
Мораст хоки хораи пас ӯ боди з он хӯрд
مار است خاک خواره پس او باد ز آن خورد
Каз хон ид нест ғизои муқарараш
کز خوان عید نیست غذای مقررش
Чун шоҳи ҳинди пеш ва пасаш даҳ ғуломи тарк
چون شاه هند پیش و پسش ده غلام ترک
Аз фари иди гуҳ майу гуҳи шукри афсараш
از فر عید گه می و گه شکر افسرش
Бал ҳиндӯӣаст бар ҳамНи оташи гирифтаи сар
بل هندوی است بر همن آتش گرفته سر
Чун оби иди номаи зардуштӣ аз буриш
چون آب عید نامهٔ زردشتی از برش
Гўӣии баҳоии бода идӣаст аФтоб
گوئی بهای بادهٔ عیدی است افتاب
з он рафт дар тарозу ва сахтанд чун зараш
ز آن رفت در ترازو و سختند چون زرش
Шуд вақт чун тарозуу шоҳи ҷаҳони баъӣд
شد وقت چون ترازو و شاه جهان بعید
Хоҳӣ май гарон чу тарозуии маҳшараш
خواهی میگران چو ترازوی محشرش
Хоқони Акбари онкии сари теғаш оташӣ аст
خاقان اکبر آنکه سر تیغش آتشی است
Шабҳои иду қадар шудаи дӯду ахгараш
شبهای عید و قدر شده دود و اخگرش
Кайвонаш парчамасту мау офтоби тос
کیوانش پرچم است و مه و آفتاب طاس
Чун зулфи онкии ид батон хонд озрш
چون زلف آنکه عید بتان خواند آزرش