Идӣаст фитнаи зои зи ҳилоли мънбрш
عیدی است فتنهزا ز هلال معنبرش
Дили кон ҳилол дид нишинад баробараш
دل کان هلال دید نشیند برابرش
Оре чу фитна ид кунад шефта шавад
آری چو فتنه عید کند شیفته شود
Девонаи ҳавои зи ҳилоли мънбрш
دیوانهٔ هوا ز هلال معنبرش
Ман шефта чу баҳру мусалсал чу абр аз онк
من شیفته چو بحر و مسلسل چو ابر از آنک
Ҳам ид ва ҳам ҳилол бидидам бар ахтараш
هم عید و هم هلال بدیدم بر اخترش
Мондам чу кӯдакон ба шаби ид бе қарор
ماندم چو کودکان به شب عید بی قرار
То наъл барниҳод чу Њорути кофараш
تا نعل برنهاد چو هاروت کافرش
Маҳҷӯри ҳафт моҳаи манам зи он ду ҳафтаи моҳ
مهجور هفت ماهه منم ز آن دو هفته ماه
Каз некуӣ чу ид азизаст манзараш
کز نیکویی چو عید عزیز است منظرش
Чун моҳи чори ҳафтаи расидам ба буии ид
چون ماه چار هفته رسیدم به بوی عید
То чори моҳи рӯзаи гушойам ба шукраш
تا چار ماه روزه گشایم به شکرش
Гар соъи сирисаи бӯса ба идӣ диҳад маро
گر صاع سرسه بوسه به عیدی دهد مرا
зи он рух диҳад ки гандум гаванаст пайкараш
ز آن رخ دهد که گندم گون است پیکرش
Дӯшам дар омад аз дар ғами хонаи ним шаб
دوشم در آمد از در غم خانه نیمشب
Шаби рӯз ид кард марои моҳи асмрш
شب روز عید کرد مرا ماه اسمرش
Иди Масеҳи рӯйишу авди алслиби зулф
عید مسیح رویش و عود الصلیب زلف
Рӯмии салби ҳамоилу зуннори дарбараш
رومی سلب حمایل و زنار دربرش
Дастор дар рабӯдаи саронро ба боди зулф
دستار در ربوده سران را به باد زلف
Шӯридаи зулфу миқнааи ид бар сараш
شوریده زلف و مقنعهٔ عید بر سرش
Бардаи мааш ба миқнааи идӣу чоҳи сим
برده مهش به مقنعه عیدی و چاه سیم
Об чаҳ Муқаннаъу моҳи музаввараш
آب چه مقنع و ماه مزورش
Бар кӯси ид он накунад захми кони замон
بر کوس عید آن نکند زخم کان زمان
Бар ҷонам аз шноъаҳ задан кард зевараш
بر جانم از شناعه زدن کرد زیورش
Гесу чу хӯшаи бофтаи вази баҳри иди васл
گیسو چو خوشه بافته وز بهر عید وصل
Ман ҳамчуи хӯшаи саҷдаи кунони пеши ърърш
من همچو خوشه سجده کنان پیش عرعرش
Ҷони рехтам чу булбула бар иди ҷони хеш
جان ریختم چو بلبله بر عید جان خویش
Чашмам чу ташти хӯни зи рақиби ҷигари хӯриш
چشمم چو طشت خون ز رقیب جگر خورش
Дар ташт обдид тавон моҳи ид ва ман
در طشت آب دید توان ماه عید و من
Дар ташт хӯн бидидам моҳи мунаввараш
در طشت خون بدیدم ماه منورش
Бинии ҳилоли ид ба ҳангоми шом ва ман
بینی هلال عید به هنگام شام و من
Дидам ба субҳи ним ҳилоли суханвараш
دیدم به صبح نیم هلال سخنورش
Чун дидамаш ки ид сада дошт чун Муғон
چون دیدمش که عید سده داشت چون مغان
Оташи зи лолаи баргу чилипои зи анбараш
آتش ز لاله برگ و چلیپا ز عنبرش
Он оташӣ ки қиблаи зардушт ва ид ӯст
آن آتشی که قبلهٔ زردشت و عید اوست
намедидамаш зи давр ва нарафтам фаротараш
میدیدمش ز دور و نرفتم فراترش
Дар каъба карда иду зи замзами мазидаи об
در کعبه کرده عید و ز زمزم مزیده آب
Чун нешикар чигуна мзми оташи турш
چون نیشکر چگونه مزم آتش ترش
Будам дар ин ки Хизр даромад зи роҳ ва гуфт
بودم در این که خضر درآمد ز راه و گفت
Идасту нўрҳон шудаи малики Сикандараш
عید است و نورهان شده ملک سکندرش
Хоқонёи вазифа идӣ биор ҷон
خاقانیا وظیفهٔ عیدی بیار جان
Пас пеши каш ба ҳазрати шоҳи Музаффараш
پس پیش کش به حضرت شاه مظفرش
Хоқони Акбари онкии ду идаст дар се баъд
خاقان اکبر آنکه دو عید است در سه بعد
Шаш рӯз ва панҷ вақти зи чори асли гавҳараш
شش روز و پنج وقت ز چار اصل گوهرش
Бали шаш ҳазор сол замон дошт ранги ид
بل شش هزار سال زمان داشت رنگ عید
То ранг ёфт гавҳари зоти мутаҳҳараш
تا رنگ یافت گوهر ذات مطهرش