Субҳи ҳазор ид вуҷӯдаст ҷавҳараш

صبح هزار عید وجود است جوهرش

Хизраст рояташ , малики аламути ханҷараш

خضر است رایتش، ملک الموت خنجرش

Иқлӣми бахшу тоҷи ситони мулӯки аср

اقلیم بخش و تاج ستان ملوک عصر

Шоҳӣ ки иди аср мулӯкаст мухбираш

شاهی که عید عصر ملوک است مخبرش

Неи не ба базми ид ва ба рӯз вғош ҳаст

نی نی به بزم عید و به روز وغاش هست

Кайхусрави оби дору Сикандари илми буриш

کیخسرو آب دار و سکندر علم برش

зи он иди зои гавҳари шамшери оби дор

ز آن عید زای گوهر شمشیر آب دار

Шуд баҳри об ва об шуд аз шарми гавҳараш

شد بحر آب و آب شد از شرم گوهرش

зи он ҳиндӯии ҳисом ки дар ҳинд ид азуаст

ز آن هندوی حسام که در هند عید ازوست

Арон шкоргаҳ шуду Эрони мусаххараш

اران شکارگه شد و ایران مسخرش

Зини пас хароҷи идӣ ва наврӯзӣ оваранд

زین پس خراج عیدی و نوروزی آورند

Аз байзаи Ироқу зи Байзои аскараш

از بیضهٔ عراق و ز بیضای عسکرش

Худ камтарини нисор баҳоӣаст ид ро

خود کمترین نثار بهائی است عید را

Байзоу аскар аз яди Байзои аскараш

بیضا و عسکر از ید بیضای عسکرش

Ҳар ҷо ки Рахш ӯст ҳамаи ид нусрат аст

هر جا که رخش اوست همه عید نصرت است

зи он пойу дам ба ранг ҳино шуд мъсФрш

ز آن پای و دم به رنگ حنا شد معصفرش

Ъидо ки рӯмро буд аз пойгоҳ ӯ

عیدا که روم را بود از پایگاه او

Каз хӯки пойгоҳ буд хон қайсараш

کز خوک پایگاه بود خوان قیصرش

Ид афсараст бар сари авқоти баҳри онк

عید افسر است بر سر اوقات بهر آنک

Шабаҳӣаст айни иди зи наъли ткоўрш

شبهی است عین عید ز نعل تکاورش

Чун айни иди наълаш дар нақши гӯшу чашм

چون عین عید نعلش در نقش گوش و چشم

Ҳоء мушфиқ омад ва мем мудаввараш

هاء مشفق آمد و میم مدورش

Чун оинаи ду чашм ва чу нохуни барои ду гӯш

چون آینه دو چشم و چو ناخن برا دو گوش

Вази ранги ид шона зада дами аҳмараш

وز رنگ عید شانه زده دم احمرش

Чун карами пелаи серума идӣ кашида чашм

چون کرم پیله سرمهٔ عیدی کشیده چشم

Парчам шудаи зи турраи ҳўору аҳўрш

پرچم شده ز طرهٔ حوار و احورش

Баҳр кулем даст бар ин абри тўрўш

بحر کلیم دست بر این ابر طوروش

Бо фоли иду нури анои ллаҳи раҳбараш

با فال عید و نور انا لله رهبرش

Баҳрӣ ки ид кард бар аъдо ба пушти абр

بحری که عید کرد بر اعدا به پشت ابر

Аз ғурраши дурахшу зи ғуррандаи тундараш

از غرش درخش و ز غرنده تندرش

Он шаб ки рӯзи иду шабихуни яке шимурд

آن شب که روز عید و شبیخون یکی شمرد

Субҳи зафари баромад аз эъломи азҳрш

صبح ظفر برآمد از اعلام ازهرش

Ҳрои зар чу ахтару бргстўон чу чарх

هرای زر چو اختر و برگستوان چو چرخ

Афканди бахти зевари идӣ бар ашқрш

افکند بخت زیور عیدی بر اشقرش

Иди аду ба марг бадал шуд ки боз дид

عید عدو به مرگ بدل شد که باز دید

Борони теғу абри кафу барқи мғФрш

باران تیغ و ابر کف و برق مغفرش

Нусрати нисор ид барафшонад каз Ироқ

نصرت نثار عید برافشاند کز عراق

Шоҳ Музаффар омаду ҷоҳи муваққараш

شاه مظفر آمد و جاه موقرش

Меҳдӣаст шоҳу иди салотини зи фатҳ ӯ

مهدی است شاه و عید سلاطین ز فتح او

Хасм аз ғуломии омадаи даҷоли аъўрш

خصم از غلامی آمده دجال اعورش

Он рӯз рафт оби ғуломон ки Юсуфӣ

آن روز رفت آب غلامان که یوسفی

ТсҳиФ ид шуд ба баҳоии муҳақараш

تصحیف عید شد به بهای محقرش

Ид млоикаст зи лшкргаҳи малик

عید ملایک است ز لشکرگه ملک

Девӣ ғулом бӯда сурайёи мъскрш

دیوی غلام بوده ثریا معسکرش

Онҷо ки Аҳмад омаду ойин ҳар ду ид

آنجا که احمد آمد و آئین هر دو عید

Зартушт абтарасту ҳадиси мбтрш

زرتشت ابتر است و حدیث مبترش

Ҳаҷи мулӯку умра бахтасту иди даҳр

حج ملوک و عمرهٔ بخت است و عید دهر

Бар даргаӣ ки каъба каъбаасту машъараш

بر درگهی که کعبهٔ کعبه است و مشعرش

Ман пор назд каъбаи расонадами саломи шоҳ

من پار نزد کعبه رساندم سلام شاه

Айём ид наҳур буд ки будам муҷовираш

ایام عید نحر بود که بودم مجاورش

Каъбаи зи ҷой хеш биҷунбед рӯзи ид

کعبه ز جای خویش بجنبید روز عید

Бар ман фишонд шақаи дебои ахзараш

بر من فشاند شقهٔ دیبای اخضرش

Гуфт остони шоҳи шумо иди ҷони мост

گفت آستان شاه شما عید جان ماست

Санги сиёҳи мо шудаи ҳиндӯии асФрш

سنگ سیاه ما شده هندوی اصفرش

ӣнҷо чаҳ мондае ту ки онҷост иди бахт

اینجا چه مانده‌ای تو که آنجاست عید بخت

Зин пой бозгардад ва бибин садри анвараш

زین پای بازگردد و ببین صدر انورش

Гуфтам ки як ду иди бпоим ба хизматат

گفتم که یک دو عید بپایم به خدمتت

Чун пухта тар шавам башуам бози кишвараш

چون پخته‌تر شوم بشوم باز کشورش

Гуфто мапоӣу рӯи ҳаҷу ид дигар барор

گفتا مپای و رو حج و عید دگر برآر

То ҳар ки ҳаст бонг барояд зи ҳнҷрш

تا هر که هست بانگ برآید ز حنجرش

Иқболи байн ки ҳосили хоқонӣ омада аст

اقبال بین که حاصل خاقانی آمده است

Кандар се маи ду ид ва ду ҳаҷ шуд муяссараш

کاندر سه مه دو عید و دو حج شد میسرش

Идӣ ба қурби Маккау қрбонгаҳи халил

عیدی به قرب مکه و قربانگه خلیل

Ид дигар ба ҳазрати хоқони Акбараш

عید دگر به حضرت خاقان اکبرش

Гуфтам кадоми ид на азҳӣ буд на Фитр

گفتم کدام عید نه اضحی بود نه فطر

Беруни зи ин ду ид чаҳ идаст дигараш

بیرون ز این دو عید چه عید است دیگرش

Гуфт остони хусраву онгоҳи иди нав

گفت آستان خسرو و آنگاه عید نو

Ин ҳарфи хурда Эйаст гарон , хиради мшмрш

این حرف خرده‌ای است گران، خرد مشمرش

Чун даъвати Масеҳи шимури шохи бахт ӯ

چون دعوت مسیح شمر شاخ بخت او

Ҳар рӯзи иди тоза аз он медиҳад буриш

هر روز عید تازه از آن می‌دهد برش

Ҳар ҳафтаи ҳафт иду рақибони ҳафт бом

هر هفته هفت عید و رقیبان هفت بام

Озини ҳафт ранг бабанданд бар дараш

آذین هفت رنگ ببندند بر درش

Кард аФтоби хутбаи идӣ ба ном ӯ

کرد افتاب خطبهٔ عیدی به نام او

зи он аз амӯд субҳ ниҳоданд минбараш

ز آن از عمود صبح نهادند منبرش

Ид аз ҳилоли ҳалқа ба гӯш омадааст аз онк

عید از هلال حلقه به گوش آمده است از آنک

Бар бандагии шоҳи нбштнди маҳзараш

بر بندگی شاه نبشتند محضرش

Аз нақши иди як нқт айём барграфт

از نقش عید یک نقط ایام برگرفت

Бар чеҳраи арӯс зафар кард мазҳараш

بر چهرهٔ عروس ظفر کرد مظهرش

То даври субҳу шом ба солӣ диҳад ду ид

تا دور صبح و شام به سالی دهد دو عید

Ҳар субҳу шоми боди ду иди мукаррараш

هر صبح و شام باد دو عید مکررش

Аз шоми зодаи субҳаш ва аз субҳи зодаи ид

از شام زاده صبحش و از صبح زاده عید

Вази иди зодаи марги бидонадяши абтараш

وز عید زاده مرگ بداندیش ابترش