Дар парда дил омад домани кашони хаёлаш
در پردهٔ دل آمد دامن کشان خیالش
Ҷон шуд хаёли бозӣ дар пардаи висолаш
جان شد خیال بازی در پردهٔ وصالش
Буд аФтоби зардии кони рӯзи рух дар омад
بود افتاب زردی کان روز رخ در آمد
Субҳи ду ид бинмуд аз сояи ҳилолаш
صبح دو عید بنمود از سایهٔ هلالش
Чун субҳ хуш бихандед аз бист ва ҳашт лؤлؤ
چون صبح خوش بخندید از بیست و هشت لؤلؤ
Ман ҳаст нест гаштам чун соя дар ҷамолаш
من هست نیست گشتم چون سایه در جمالش
Чашмаши зи хобу ғамзаи занбӯри сурхи кофар
چشمش ز خواب و غمزه زنبور سرخ کافر
Шаҳди сипед дар лаб , муми сиёҳи холаш
شهد سپید در لب، موم سیاه خالش
Он холи ним ҷӯи санг аз нуқтаи зира кам
آن خال نیم جو سنگ از نقطهٔ زره کم
Бар нуқта ҳалқа гашта зулфи зираи мисолаш
بر نقطه حلقه گشته زلف زره مثالش
Дили хоки пой ӯ шуд шастам ба ҳафт обаш
دل خاک پای او شد شستم به هفت آبش
Ҷони сайд зулфаш омад дидам ба ҳафт ҳолаш
جان صید زلفش آمد دیدم به هفت حالش
Ёр аз буруни пардаи бедори бахт бар дар
یار از برون پرده بیدار بخت بر در
Хоқонӣ аз даруни сӯи ҳам хобаи хаёлаш
خاقانی از درون سو هم خوابهٔ خیالش
Гуҳи даст бӯс кардам гуҳ соидаш гузидам
گه دست بوس کردم گه ساعدش گزیدم
Лаби хостам гузидан тарсидам аз малолаш
لب خواستم گزیدن ترسیدم از ملالش
Аз гирди ҷяши хусрави вази хӯни ваҳши саҳро
از گرد جیش خسرو وز خون وحش صحرا
Мишкӣни зираи қабояш , рангини сипари қзолш
مشکین زره قبایش، رنگین سپر قذالش
Дидам ки саргарон буд аз хоб ва сайд карда
دیدم که سرگران بود از خواب و صید کرده
Аз сайдгоҳ хусрав кардам сабки саволаш
از صیدگاه خسرو کردم سبک سؤالش
Гуфтам бидидӣ охири ройоти Каҳфи уммат
گفتم بدیدی آخر رایات کهف امت
Ва он маҳди ҷои Меҳдии чатри фалаки зилолаш
و آن مهد جای مهدی چتر فلک ظلالش
Вони умри хори дарё ва он рӯзаи дори оташ
وآن عمر خوار دریا و آن روزه دار آتش
Чун мӯътакифи брҳмн , на қӯт ва на манолаш
چون معتکف برهمن، نه قوت و نه منالش
Ваон теғи шоҳи ширвон оташ намой дарё
وان تیغ شاه شروان آتش نمای دریا
Дарё шудаи ғариқаш , оташ шудаи зголш
دریا شده غریقش، آتش شده زگالش
Гуфто ки чанд шаби ману давлати баҳами нхФтим
گفتا که چند شب من و دولت بهم نخفتیم
Андари рикоби хусрав дар мавкиби ҷалолаш
اندر رکاب خسرو در موکب جلالش
Аз буии машки таббати кони саҳни сайди гуҳи рост
از بوی مشک تبت کان صحن صید گه راست
Оғишта буд бо хок аз наъли бўру чолиш
آغشته بود با خاک از نعل بور و چالش
Рухсор баҳр дидам каз ҳалқи шарзаи шерон
رخسار بحر دیدم کز حلق شرزه شیران
Гул гӯна додӣ аз хӯни шоҳи фалаки фаъолаш
گل گونه دادی از خون شاه فلک فعالش
Бали ғарқаи оби дарё дар гавҳари ҳисомаш
بل غرقه آب دریا در گوهر حسامش
Бали оби Зуҳраи шерон дар оташи қаттолаш
بل آب زهره شیران در آتش قتالش
Шаҳ бар канори дарё зон сайд кард яъне
شه بر کنار دریا زان صید کرد یعنی
Лаби ташна буд баҳр ва буд омадани маҳолаш
لب تشنه بود بحر و بود آمدن محالش
Оҳихи теғи ҳиндӣ чун чашмаи мсФӣ
آهیخ تیغ هندی چون چشمهٔ مصفی
То баҳри гашти сероб аз чашмаи зулолаш
تا بحر گشت سیراب از چشمهٔ زلالش
Мсрўъ буд дарёи каф бар лаб овареда
مصروع بود دریا کف بر لب آوریده
Омад синони хусрав , бинвишт ҳрзи ҳолаш
آمد سنان خسرو، بنوشت حرز حالش
Як ҳафтаи рехти чандон хӯни сбоъ каз хӯн
یک هفته ریخت چندان خون سباع کز خون
Ҳафтуми замин мулло шуд бигирифт аз он малолаш
هفتم زمین ملا شد بگرفت از آن ملالش
Дар марказ мусаллас бигирифт рубъи маскӯн
در مرکز مثلث بگرفت ربع مسکون
Фарёди авҷи гардун аз теғи маи сқолш
فریاد اوج گردون از تیغ مه صقالش
Чун офтоб ҳар сӯи пайкони оташи афшон
چون آفتاب هر سو پیکان آتش افشان
Ҷавзои шоҳ яъне дасти сахои сголш
جوزای شاه یعنی دست سخا سگالش
Сар бар сар камонаш оварда чархи чандон
سر بر سر کمانش آورده چرخ چندان
Каз даври қоби қавсин диданд дар шимолаш
کز دور قاب قوسین دیدند در شمالش
зи он сон ки рӯзи маҷлис дар хлътӣ ки бахшад
ز آن سان که روز مجلس در خلعتی که بخشد
зи атлас бтонаҳ созад парвонаи нўолш
ز اطلس بطانه سازد پروانهٔ نوالش
Бар шахси шарзаи шерон аз хӯни қабои атлас
بر شخص شرزه شیران از خون قبای اطلس
Миқроз вааш буридӣ миқрозаи нсолш
مقراض وش بریدی مقراضهٔ نصالش
Чун дар асад раседӣ чун сунбулаи синони каш
چون در اسد رسیدی چون سنبله سنان کش
Аз зарбати алиф сон кардӣ чу сину долаш
از ضربت الف سان کردی چو سین و دالش
Дарёии гнднои ранг аз теғи шоҳи гули гаван
دریای گندنا رنگ از تیغ شاه گل گون
Лаъли пиёзӣ аз хӯни як як пашизи волаш
لعل پیازی از خون یک یک پشیز والش
Сӯфор вааш зи ҳайрати ваҳшии даҳони кушода
سوفار وش ز حیرت وحشی دهان گشاده
Шаҳ чун забон ханҷар карда ба тири лолаш
شه چون زبان خنجر کرده به تیر لالش
Аҷсом ваҳш гашта зи арвоҳи холии уссайр
اجسام وحش گشته ز ارواح خالی السیر
Аз теғи шаҳ ки дайнро саъдаст зи иттисолаш
از تیغ شه که دین را سعد است ز اتصالش
Ташрифи зарбат ӯ арвоҳи ваҳшён ро
تشریف ضربت او ارواح وحشیان را
Таълим шукр додӣ ҳангоми инфисолаш
تعلیم شکر دادی هنگام انفصالش
Аз даври теғи хусрав чун сабза вааш намӯдӣ
از دور تیغ خسرو چون سبزهوش نمودی
Густох пеш рафтӣ ҳам гӯр ва ҳам ғизолаш
گستاخ پیش رفتی هم گور و هم غزالش
Оҳӯ нахурда сабза , сабза бихӯрадӣ ӯ ро
آهو نخورده سبزه، سبزه بخوردی او را
Инсӣ шудӣ чу додӣ аз ваҳшии интиқолаш
انسی شدی چو دادی از وحشی انتقالش
Чаҳ фахри боли шаҳро аз сайди гӯру оҳӯ
چه فخر بال شه را از صید گور و آهو
Каз сайди шери гардуни ҳам ор дошт болаш
کز صید شیر گردون هم عار داشت بالش
Гар хоки сайди гоҳаши бигузоради осмон ҳо
گر خاک صید گاهش بگذارد آسمانها
Баҳри ҳунути ризвони тӯҳфаи баради шимолаш
بهر حنوط رضوان تحفه برد شمالش
Сайдии чунин ки гуфтаму иқболи сидгаҳ ро
صیدی چنین که گفتم و اقبال صیدگه را
Шеърии занандаи қуръаи саъди алсъўди фолаш
شعری زننده قرعه سعد السعود فالش
Дӯшизагони ҷинати назораи сӯии мардӣ
دوشیزگان جنت نظاره سوی مردی
Кобстн зафар шуд теғи қазои ҷидолаш
کابستن ظفر شد تیغ قضا جدالش
Гуфтанд онки онки Кайхусрави замона
گفتند آنک آنک کیخسرو زمانه
Дар зини саманди рустам , дар кафи каманди золаш
در زین سمند رستم، در کف کمند زالش
Мухтори халқи олами хоқон Акбар омад
مختار خلق عالم خاقان اکبر آمد
Корҳоми даҳр хушкаст аз зодани ҳмолш
کارحام دهر خشک است از زادن همالش
Шоҳӣ ки дар ду олами тғрои мамлакат ро
شاهی که در دو عالم طغرای مملکت را
Ҳаст аз хати яди аллоҳи тўқиъи лоязолаш
هست از خط ید الله توقیع لایزالش
Шоҳӣаст соиси дайн нурӣаст сояи ҳақ
شاهی است سایس دین نوری است سایهٔ حق
Таъйиди ҳақ таъолӣ карда Нидои тъолш
تایید حق تعالی کرده ندا تعالش
зи он ҷоми кавсари огӣни ҷамшеди хӯрдаи ҳасрат
ز آن جام کوثر آگین جمشید خورده حسرت
зи он рмҳи аждаҳои сари заҳҳоки бардаи молаш
ز آن رمح اژدها سر ضحاک برده مالش
Ёрб ки оби дарё чун нФсрди зи хиҷлат
یارب که آب دریا چون نفسرد ز خجلت
Чун бинад ин авотифи беруни зи эътидолаш
چون بیند این عواطف بیرون ز اعتدالش
Дарёи зи шарм ҷўдш бигурехтӣ чу зибқ
دریا ز شرم جودش بگریختی چو زیبق
Аммо чаҳор мехаст онки замини ъқолш
اما چهار میخ است آنک زمین عقالش
Гўӣии сиришк шӯраст аз чашми чархи дарё
گوئی سرشک شور است از چشم چرخ دریا
Каз ҳайбати блорк шаҳ нест сабру ҳолаш
کز هیبت بلارک شه نیست صبر و هالش
ё аз мсом кӯҳаст оби хуии хиҷолат
یا از مسام کوه است آب خوی خجالت
Кандар хур малик нест эсори ганҷу молаш
کاندر خور ملک نیست ایثار گنج و مالش
Рӯҳи алқудси барроқаши вази қадари ҳайкал ӯ
روح القدس براقش وز قدر هیکل او
Хуршеди мех зараст андари паии нъолш
خورشید میخ زر است اندر پی نعالش
Қутби фалак рикобаш ҳаст аз камоли ртбт
قطب فلک رکابش هست از کمال رتبت
Ҷурм Суҳайл омад чарм аз паии дўолш
جرم سهیل آمد چرم از پی دوالش
эй шоҳи арши ҳайбат , хуршеди субҳи роят
ای شاه عرش هیبت، خورشید صبح رایت
Чатрат эй нусрату офоқи зери болаш
چترت همای نصرت و آفاق زیر بالش
Даҳраст пери мардии золи ақими дунё
دهر است پیر مردی زال عقیم دنیا
Чун бодрисаҳи як чашми ин золи бади фаъолаш
چون بادریسه یک چشم این زال بد فعالش
Шуд пермарди ромати зол аз паии тароват
شد پیرمرد رامت زال از پی طراوت
Шуд бодрисаҳи пистони он соли хӯрдаи золаш
شد بادریسه پستان آن سالخورده زالش
Чун тордқи мисрӣ дар диқи марги хасмат
چون تاردق مصری در دق مرگ خصمت
Нолон чу нил Мисраст аз нолаи тан чу нолш
نالان چو نیل مصر است از ناله تن چو نالش
Ма шуд мувофиқ ӯ дар диқи бад-ӣни ҷиноят
مه شد موافق او در دق بدین جنایت
Ҳар сол дар хусуфӣ кард осмони нколш
هر سال در خسوفی کرد آسمان نکالش
Гар дошт хасми норай чун нори сад забонӣ
گر داشت خصم ناری چون نار صد زبانی
Чун хок шуд фусурда чун бод шуд маҷолаш
چون خاک شد فسرده چون باد شد مجالش
Афсурда шудаи вар акнӯн хоҳад зи теғати оташ
افسرده شده ور اکنون خواهد ز تیغت آتش
Ҳам косаи сар ӯ хоҳад шудани суфолаш
هم کاسهٔ سر او خواهد شدن سفالش
Ҷосус туаст бар хасми анфос ӯ чу дар шаб
جاسوس توست بر خصم انفاس او چو در شب
Ғаммоз дузд бошад ҳам атсаи ҳам съолш
غماز دزد باشد هم عطسه هم سعالش
Ҳар ки аз тариқ нихват омад ба дори маликат
هر که از طریق نخوت آمد به دار ملکت
Дид ин шараф ки дории зи он нақд шуд ваболаш
دید این شرف که داری ز آن نقد شد وبالش
Дар ту куҷо расад кас чун Мӯсои андари оташ
در تو کجا رسد کس چون موسی اندر آتش
Каз даври ҳосилӣ на ҷузи барқу иштиолаш
کز دور حاصلی نه جز برق و اشتعالش
Ҳар кӯ ба кил ё каф ҳаст офтоби паймоӣ
هر کو به کیل یا کف هست آفتاب پیمای
Аз офтоб ноед як зарра дар ҷуволаш
از آفتاب ناید یک ذره در جوالش
Хуршед каз трФъи дунбол қутб дорад
خورشید کز ترفع دنبال قطب دارد
Чун ростӣ набинад каж сар кунад заволаш
چون راستی نبیند کژ سر کند زوالش
эй гавҳари камолати мисбоҳи ҷони одам
ای گوهر کمالت مصباح جان آدم
Хуршеди амри пухта дар шаш ҳазор солаш
خورشید امر پخته در شش هزار سالش
Хоқонӣ аз санояти нав сохт хон маънӣ
خاقانی از ثنایت نو ساخت خوان معنی
Кӯи мизбон нутқаст венаи дигарон аёлаш
کو میزبان نطق است وین دیگران عیالش
Хок дар ту бодо аз хон осмон ба
خاک در تو بادا از خوان آسمان به
Садри ту арши рифъат , ҷинати сафи нъолш
صدر تو عرش رفعت، جنت صف نعالش
Фармонати ҳрзи тавҳиди андари миёни ҷон ҳо
فرمانت حرز توحید اندر میان جانها
Ҷон бар миёни замона аз баҳри амтсолш
جان بر میان زمانه از بهر امتثالش
Аз бандагони садрати шоҳон сипар фиканда
از بندگان صدرت شاهان سپر فکنده
Қайсар кам аз имокш , санҷар кам аз нёлш
قیصر کم از یماکش، سنجر کم از نیالش
То оли Мустафоро зи эзад дуруд бошад
تا آل مصطفی را ز ایزد درود باشد
Бар ту дуруди бодо аз Мустафоу олаш
بر تو درود بادا از مصطفی و آلش