То дард ва меҳнатаст дар ин тангнои хок
تا درد و محنت است در این تنگنای خاک
Меҳнат барои мардуму мардум барои хок
محنت برای مردم و مردم برای خاک
Ҷузи ҳодисоти ҳосили ин тангноӣ чист
جز حادثات حاصل این تنگنای چیست
эй танги ҳавсила чаҳ кунӣ тангнои хок
ای تنگ حوصله چه کنی تنگنای خاک
Ин олимӣаст ҷоФӣ ва аз ҷиФаҳи мавҷи зан
این عالمی است جافی و از جیفه موج زن
Саҳрои ҷони талаб ки ъФн шуд ҳавои хок
صحرای جان طلب که عفن شد هوای خاک
Хоҳӣ ки ҷон ба шати саодати буруни барӣ
خواهی که جان به شط سعادت برون بری
Бигурез аз ин ҷазира ваҳшат физой хок
بگریز از این جزیرهٔ وحشت فزای خاک
Хоҳӣ ки дар хўрнгаҳ давлат кунӣ мақом
خواهی که در خورنگه دولت کنی مقام
Бархез азин харобаи нои дили гушои хок
برخیز ازین خرابهٔ نا دلگشای خاک
Даврон офатаст чаҳ ҷӯии саводи даҳр
دوران آفت است چه جویی سواد دهر
Айёми срсрост чаҳсозӣ сарои хок
ایام صرصراست چه سازی سرای خاک
Ҳаргизи вафои зи олам хокӣ наёфт кас
هرگز وفا ز عالم خاکی نیافت کس
Ҳақ буд девро ки нашуд ошнои хок
حق بود دیو را که نشد آشنای خاک
Худро ба дасти ишваи айёми вомдаҳ
خود را به دست عشوهٔ ایام وامده
Каз боди кас умед надорад вафои хок
کز باد کس امید ندارد وفای خاک
Аҷзоат чун ба пои шабу рӯз суда шуд
اجزات چون به پای شب و روز سوده شد
Товон талаб макун зи қазо дар фазои хок
تاوان طلب مکن ز قضا در فضای خاک
Хокӣ ки зери сами ду мураккаби ғубори гашт
خاکی که زیر سم دو مرکب غبار گشت
Пайдост то чаҳ моя буд хӯни баҳоии хок
پیداست تا چه مایه بود خون بهای خاک
Лохири дони ниҳоди ҷаҳону русуми даҳр
لاخیر دان نهاد جهان و رسوم دهر
Лошиءи шиноси барги сипеҳр ва навой хок
لاشیء شناس برگ سپهر و نوای خاک
Чун ваҳши пои банди сипеҳр ва замин мабош
چون وحش پای بند سپهر و زمین مباش
Мангар втои азрақу мгзини ғтои хок
منگر وطای ازرق و مگزین غطای خاک
эй мард чист худфалаку тӯлу арз ӯ
ای مرد چیست خودفلک و طول و عرض او
Дӯдӣаст қуббаи бастаи муъаллақу варои хок
دودی است قبه بسته معلق و ورای خاک
Шаҳбози гавҳарӣ чаҳ кунӣ қуббаҳои дӯд
شهباز گوهری چه کنی قبههای دود
Симри пайкарӣ чаҳ кунӣ тӯдаҳои хок
سیمر پیکری چه کنی تودههای خاک
Гардуни камони гуруҳа бозӣаст кондрў
گردون کمان گروههٔ بازی است کاندرو
Гули муҳра Эйаст нуқта сокин намой хок
گل مهرهای است نقطهٔ ساکن نمای خاک
То кӣ зи мухтасари назарии ҷисм ва ҷон наҳй
تا کی ز مختصر نظری جسم و جان نهی
Ин аз фурӯғи оташ ва он аз намой хок
این از فروغ آتش و آن از نمای خاک
Ҷон дода ҳақаст чаҳ донеи мизоҷи табъ
جان دادهٔ حق است چه دانی مزاج طبع
Зари бахшиш хураст чаҳ хуонеи атои хок
زر بخشش خور است چه خوانی عطای خاک
Хоқонёи ҷнибти ҷони во адам фирист
خاقانیا جنیبت جان وا عدم فرست
Кони чарби охураш ба азин сабзи ҷои хок
کان چرب آخورش به ازین سبز جای خاک
Наҳиллӣ , ҷаъл нае , сӯии бустони қудси шӯ
نحلی، جعلنهای، سوی بستان قدس شو
Тайрӣ на анкабут , машав кадхудои хок
طیری نه عنکبوت، مشو کدخدای خاک
Майлии баҳри баҳои бихар ва дар ду дидаи каш
میلی بهر بها بخر و در دو دیده کش
Борӣ набинӣ ин гуҳар бе баҳоии хок
باری نبینی این گهر بیبهای خاک
Хосса ки бар дареғи хуросони сиёҳи гашт
خاصه که بر دریغ خراسان سیاه گشت
Хуршеди зери соя зулмат физой хок
خورشید زیر سایهٔ ظلمت فزای خاک
Гуфтӣ паии Муҳамади яҳё ба мотам анд
گفتی پی محمد یحیی به ماتماند
Аз қуббаи савобат то миннатҳои хок
از قبهٔ ثوابت تا منتهای خاک
ӯ кӯҳи ҳалам буд ки бархест аз ҷаҳон
او کوه حلم بود که برخاست از جهان
Бекӯҳ кӣ қарори пазиради баннои хок ?
بیکوه کی قرار پذیرد بنای خاک؟
Аз гунбад фалак надай омад ба гӯш ӯ
از گنبد فلک ندی آمد به گوش او
К-эии гунбади ту каъбаи ҳоҷати равои хок
کای گنبد تو کعبهٔ حاجت روای خاک
Бар дасти хокёни хпаҳи гашти он фириштаи халқ
بر دست خاکیان خپه گشت آن فرشته خلق
эй коиноти воҳзно аз ҷафои хок
ای کاینات واحزنا از جفای خاک
Дид осмон ки дар даҳанаш хок ме кунанд
دید آسمان که در دهنش خاک میکنند
Вогаҳ набад ки нест даҳонаш сазои хок
واگه نبد که نیست دهانش سزای خاک
эй хок бар сари фалаки охир чаро нагуфт
ای خاک بر سر فلک آخر چرا نگفت
Кин чашмаи ҳаёти мсозиди ҷои хок
کاین چشمهٔ حیات مسازید جای خاک
Ҷбрил бар мувофиқати он даҳони пок
جبریل بر موافقت آن دهان پاک
намегуяд аз даҳони млоики салои хок
میگوید از دهان ملایک صلای خاک
Таб ларза ёфт пайкари хок аз фироқ ӯ
تب لرزه یافت پیکر خاک از فراق او
Ҳам марқади муқаддас ӯ шуд шифои хок
هم مرقد مقدس او شد شفای خاک
Бо атрҳои равзаи покаши аҷаби мадор
با عطرهای روضهٔ پاکش عجب مدار
Гар тӯбои биҳишти براردи гёии хок
گر طوبی بهشت برآرد گیای خاک
Савганди ҳам ба хоки шарифаш ки хӯрда нест
سوگند هم به خاک شریفش که خورده نیست
Зу ба нўолаҳ эй даҳани ноштои хок
زو به نوالهای دهن ناشتای خاک
Дар миллати Муҳамад мурсал надошт кас
در ملت محمد مرسل نداشت کس
Фозилтар аз Муҳамади яҳёи фанои хок
فاضلتر از محمد یحیی فنای خاک
Он кард рӯзи тҳлкаҳи дандони нисори санг
آن کرد روز تهلکه دندان نثار سنگ
Вена кард , гоҳи фитнаи даҳонро фидои хок
وین کرد، گاه فتنه دهان را فدای خاک
Кӯи фар ӯ ки буд зёи бахши офтоб
کو فر او که بود ضیا بخش آفتاب
Кӯи лутф ӯ ки буд кудурат задой хок
کو لطف او که بود کدورت زدای خاک
Зон фикру ҳалами чарху замин бенасиб монад
زان فکر و حلم چرخ و زمین بینصیب ماند
Ин гуфт вои оташ ва он гуфт вои хок
این گفت وای آتش و آن گفت وای خاک
Хок дараш хзоини арвоҳи дони чарх
خاک درش خزاین ارواح دان چرخ
Файзи кафши маодини аҷсоди зои хок
فیض کفش معادن اجساد زای خاک
Санҷар ба саъии давлат ӯ буд давлатӣ
سنجر به سعی دولت او بود دولتی
Боди сиёсаташ шудаи меҳри озмои хок
باد سیاستش شده مهر آزمای خاک
Бефар ӯ чаҳ синҷиди таъзими санҷарӣ
بیفر او چه سنجد تعظیم سنجری
Бе подшоҳи дайн чаҳ буд подшои хок
بیپادشاه دین چه بود پادشای خاک
?пока ! мнзҳо ! ту наҳодӣ ба сунъи хеш
پاکا! منزها! تو نهادی به صنع خویش
Дар грднои чархи сукӯну бақои хок
در گردنای چرخ سکون و بقای خاک
Хоки чиҳил сабоҳи сириштӣ ба дасти сунъ
خاک چهل صباح سرشتی به دست صنع
Худ бар забони лутфи брондии санои хок
خود بر زبان لطف براندی ثنای خاک
Хоқонӣаст хок дарат ҳофизаш ту бош
خاقانی است خاک درت حافظش تو باش
Зини мушти оташӣ ки надоранд рои хок
زین مشت آتشی که ندارند رای خاک
Ҷўқии лӣими як ду се кажи сайру кўж сор
جوقی لئیم یک دو سه کژ سیر و کوژ سار
Чун панҷ пои обӣ ва чун чори пои хок
چون پنج پای آبی و چون چار پای خاک