Нофаи оҳӯ шудааст нофи замин аз сабо

نافهٔ آهو شده است ناف زمین از صبا

Ақди ду пайкар шудааст пайкари боғ аз ҳаво

عقد دو پیکر شده است پیکر باغ از هوا

Рӯҳ равонаст об бе амали имтиҳон

روح روان است آب بی‌عمل امتحان

Зар халосаст хок бе асари кимиё

زر خلاص است خاک بی‌اثر کیمیا

Шох шукуфа фишон сунқур конанд хирад

شاخ شکوفه فشان سنقر کانند خرد

Ҳар нафасии болу пари рехтаи шан аз қазо

هر نفسی بال و پر ریخته‌شان از قضا

Дафтари гулро фалак кард ба шингарфи ранг

دفتر گل را فلک کرد به شنگرف رنگ

Заррин шероза зад ҳар варақиро ҷудо

زرین شیرازه زد هر ورقی را جدا

Бар қади лола қамар дӯхт қабоҳои раш

بر قد لاله قمر دوخت قباهای رش

Хиштаки нФтии ниҳод бар сари чинии қабо

خشتک نفطی نهاد بر سر چینی قبا

Дӯши насими саҳар бар дар ман ҳалқа зад

دوش نسیم سحر بر در من حلقه زد

Гуфтам ҳон кист ? гуфт : қосидем ошно

گفتم هان کیست؟ گفت : قاصدیم آشنا

Ҷони маро ҳадя кард буии сари зулфи ёр

جان مرا هدیه کرد بوی سر زلف یار

Аз нафаҳоти рабиъ дар ҳаракоти сабо

از نفحات ربیع در حرکات صبا

Гуфтам зи асрори боғ ҳеҷ шунидӣ бигӯӣ

گفتم ز اسرار باغ هیچ شنیدی بگوی

Гуфт дил булбуласт дар кафи гули мубтало

گفت دل بلبل است در کف گل مبتلا

Гуфтам комрўз кист тозаи сухан дар ҷаҳон

گفتم کامروز کیست تازه سخن در جهان

Гуфт ки хоқонӣаст булбули боғи сано

گفت که خاقانی است بلبل باغ ثنا

Модҳи шайхи эмом , олами омил ки ҳаст

مادح شیخ امام، عالم عامل که هست

Носири дайни худои муфтахари авлиё

ناصر دین خدای مفتخر اولیا