эй лаб ва зулфин ту муҳрау афъии баҳам

ای لب و زلفین تو مهره و افعی بهم

Афъии ту доми деви муҳраи ту меҳри ҷам

افعی تو دام دیو مهرهٔ تو مهر جم

Дар хутанӣ рӯй ту ҳиҷлаи зангии арӯс

در ختنی روی تو حجلهٔ زنگی عروس

Дар Ямании ҷазаъи ту ҳуҷраи ҳиндии санам

در یمنی جزع تو حجرهٔ هندی صنم

Марям обистанаст лаъли ту аз бӯса бош

مریم آبستن است لعل تو از بوسه باش

То ба хдоӣӣ шавад исои ту муттаҳам

تا به خدائی شود عیسی تو متهم

эй ду лабат нест ҳаст , ҳаст маро карда нест

ای دو لبت نیست هست، هست مرا کرده نیست

Ҳарчӣ з ҷон ҳаст беш бо лабат аз нест кам

هرچه ز جان هست بیش با لبت از نیست کم

Хоки туами сояи вори сояи зи ман дар мдзд

خاک توام سایه‌وار سایه ز من در مدزد

Нор наам брмҷўш , мор наам дар марам

نار نه‌ام برمجوش، مار نه‌ام در مرم

Худ чаҳ зиёнат будгар ба қабули сегӣ

خود چه زیانت بود گر به قبول سگی

Умр зиён кардае аз ту шавад муҳташам

عمر زیان کرده‌ای از تو شود محتشم

Дар талабати кори ман хом шуд аз дасти ҳиҷр

در طلبت کار من خام شد از دست هجر

Чун саги посўхтаҳи дрбдрми лоҷарам

چون سگ پاسوخته دربدرم لاجرم

Сӯрати айни шину қоф дар сар яъне ки ишқ

صورت عین شین و قاف در سر یعنی که عشق

Нақши алиф лоам мем дар дил яъне ?илам

نقش الف لام میم در دل یعنی الم

Хӯн чу хоқонии рехта лаъл туаст

خون چو خاقانی ریختهٔ لعل توست

Қисса махон хӯн ӯ боздиҳ аз лаъли ҳам

قصه مخوان خون او بازده از لعل هم

Моҳӣу хӯнро дят шоҳ диҳад з онкӣ ҳаст

ماهی و خون را دیت شاه دهد ز آنکه هست

Оқилаи даври моҳи шоҳ вале алнъм

عاقلهٔ دور ماه شاه ولی النعم

Абри сўоъқи синон , баҳри ҷавоҳири бенон

ابر صواعق سنان، بحر جواهر بنان

Рӯҳи млоики сипоҳ , меҳри кавокиби ҳашам

روح ملایک سپاه، مهر کواکب حشم