Раҳравами мақсади имкон ба хуросон ёбам

رهروم مقصد امکان به خراسان یابم

Ташнаам машраби эҳсон ба хуросон ёбам

تشنه‌ام مشرب احسان به خراسان یابم

Гарчи раҳрав накунад вақфа , кунам вақфа аз онк

گرچه رهرو نکند وقفه، کنم وقفه از آنک

Кашиши ҳиммати ихвон ба хуросон ёбам

کشش همت اخوان به خراسان یابم

Дил кунам миҷмари сӯзону ҷигари авди сиёҳ

دل کنم مجمر سوزان و جگر عود سیاه

Дами он , миҷмари сӯзон ба хуросон ёбам

دم آن، مجمر سوزان به خراسان یابم

Бркнми шамъу вафоро ба хуросони талабам

برکنم شمع و وفا را به خراسان طلبم

Кин калид дар ризвон ба хуросон ёбам

کاین کلید در رضوان به خراسان یابم

Талаб аз ёфт накӯтар ману мркўби талаб

طلب از یافت نکوتر من و مرکوب طلب

Кун барроқ аз дар майдон ба хуросон ёбам

کن براق از در میدان به خراسان یابم

Азми ҷуфт талабасту талаб обистан ёфт

عزم جفت طلب است و طلب آبستن یافت

Ёфтро дар талаби имкон ба хуросон ёбам

یافت را در طلب امکان به خراسان یابم

Лавҳи чли субҳ ки сӣ соли з бар кардам рафт

لوح چل صبح که سی‌سال ز بر کردم رفت

Баҳри чли субҳи дабистон ба хуросон ёбам

بهر چل صبح دبستان به خراسان یابم

Дар ҷаҳони буи вафо нест ва гар ҳаст онҷост

در جهان بوی وفا نیست و گر هست آنجاست

Кин гул аз хори муғелон ба хуросон ёбам

کاین گل از خار مغیلان به خراسان یابم

Ҳафт мардон ки манам ҳаштуми эшон ба вафо

هفت مردان که منم هشتم ایشان به وفا

Каҳфашони хонаи аҳзон ба хуросон ёбам

کهفشان خانهٔ احزان به خراسان یابم

Соликонро ки чу дарёи ҳамаи срмстоннд

سالکان را که چو دریا همه سرمستانند

Чун садафи арафаи аташон ба хуросон ёбам

چون صدف عرفهٔ عطشان به خراسان یابم

Аз сари зонуи киштӣу зи домони лангар

از سر زانو کشتی و ز دامان لنگر

Бодбонашони зи гиребон ба хуросон ёбам

بادبانشان ز گریبان به خراسان یابم

Бесаронро ки чу гӯйанд камари каши ҳама ро

بی‌سران را که چو گویند کمر کش همه را

Тавқи сар чун сари чавгон ба хуросон ёбам

طوق سر چون سر چوگان به خراسان یابم

зи оташи синаи мардон ки зи дил об хуранд

ز آتش سینهٔ مردان که ز دل آب خورند

Ҷигари оташи бирён ба хуросон ёбам

جگر آتش بریان به خراسان یابم

Ҳамаи дили гавҳар ва рух карда ҳиллии дор чу теғ

همه دل گوهر و رخ کرده حلی‌دار چو تیغ

Тани хашини пӯш чу савҳон ба хуросон ёбам

تن خشن پوش چو سوهان به خراسان یابم

Оҳашони фундуқи сарбаста ва чун пистаи ҳама

آهشان فندق سربسته و چون پسته همه

зи устихон сохта хуфтон ба хуросон ёбам

ز استخوان ساخته خفتان به خراسان یابم

Дили мурғони хуросонро ман донаи даҳум

دل مرغان خراسان را من دانه دهم

Ки зи мурғони дили алҳон ба хуросон ёбам

که ز مرغان دل الحان به خراسان یابم

Мурғи дилро ки дар ин байзаи хокӣ қафасӣ аст

مرغ دل را که در این بیضهٔ خاکی قفسی است

Донау оби фаровон ба хуросон ёбам

دانه و آب فراوان به خراسان یابم

Бас ки перони шабихун ба хуросони байнам

بس که پیران شبیخون به خراسان بینم

Бас ки мейрони шабистон ба хуросон ёбам

بس که میران شبستان به خراسان یابم

Малики Кайхусрав рӯзаст хуросон чаҳ аҷаб

ملک کیخسرو روز است خراسان چه عجب

Ки шбихўнгаҳи перон ба хуросон ёбам

که شبیخونگه پیران به خراسان یابم

Ман мурӣди дами перони хуросонам аз онк

من مرید دم پیران خراسانم از آنک

Шаҳсаворонро ҷавлон ба хуросон ёбам

شهسواران را جولان به خراسان یابم

Осмон низ мурӣдаст чу ман зи он гуҳи субҳ

آسمان نیز مرید است چو من ز آن گه صبح

Чоки ин азрақи халқон ба хуросон ёбам

چاک این ازرق خلقان به خراسان یابم

Чанд ҷӯям ба кҳстон ки намонад аҳли дилӣ

چند جویم به کهستان که نماند اهل دلی

Ончӣ ҷӯям ба кҳстон ба хуросон ёбам

آنچه جویم به کهستان به خراسان یابم

Ҳуҷраи дилро каз каъбаи ваҳдат асар аст

حجرهٔ دل را کز کعبهٔ وحدت اثر است

Дар ба фирдавсу калидон ба хуросон ёбам

در به فردوس و کلیدان به خراسان یابم

Бахтёни нафаси ман ки ҷарас дор шаванд

بختیان نفس من که جرس‌دار شوند

Аз даҳони ҷараси афғон ба хуросон ёбам

از دهان جرس افغان به خراسان یابم

Назд ман каъба каъбааст хуросон ки зи шавқ

نزد من کعبهٔ کعبه است خراسان که ز شوق

Каъбаро миҷмараи гардон ба хуросон ёбам

کعبه را مجمره گردان به خراسان یابم

Ба радои талаби эҳроми ҳамеи гирам аз онк

به ردای طلب احرام همی گیرم از آنک

Арафоти карами осон ба хуросон ёбам

عرفات کرم آسان به خراسان یابم

Гарчи аҳромгаҳи ҷони з Ироқаст маро

گرچه احرامگه جان ز عراق است مرا

Лек миқотгаҳи ҷон ба хуросон ёбам

لیک میقاتگه جان به خراسان یابم

Баҳри қурбони чунин каъба аҷаб нест ки ман

بهر قربان چنین کعبه عجب نیست که من

Идро сӯрати қурбон ба хуросон ёбам

عید را صورت قربان به خراسان یابم

Бомдодон кунам аз дидаи гулоби афшонӣ

بامدادان کنم از دیده گلاب افشانی

Котшини оинаи урён ба хуросон ёбам

کاتشین آینه عریان به خراسان یابم

Осмони шишаи норанҷи намояди зи гулоб

آسمان شیشهٔ نارنج نماید ز گلاب

Каз дамаши буии гулистон ба хуросон ёбам

کز دمش بوی گلستان به خراسان یابم

Чун дами аҳли ҷинони кон ба ҷинон шояд ёфт

چون دم اهل جنان کان به جنان شاید یافت

Лиззати аҳли хуросон ба хуросон ёбам

لذت اهل خراسان به خراسان یابم

Ончии гўӣӣ ба Ямани буии дил ва ранг вафост

آنچه گوئی به یمن بوی دل و رنگ وفاست

Ба хуросони талабами кон ба хуросон ёбам

به خراسان طلبم کان به خراسان یابم

Субҳи хезон ба Яман каз пай ман хон фикананд

صبح خیزان به یمن کز پی من خوان فکنند

Шамаи лиззат он хон ба хуросон ёбам

شمهٔ لذت آن خوان به خراسان یابم

Аз хуросони мадади хӯн ба Ямани байнам лек

از خراسان مدد خون به یمن بینم لیک

Аз Ямани тӯҳфаи имон ба хуросон ёбам

از یمن تحفهٔ ایمان به خراسان یابم

Ғами таркони аҷами кони ҳамаи тарк хутан анд

غم ترکان عجم کان همه ترک ختن‌اند

Нахӯрам чун дили шодон ба ба хуросон ёбам

نخورم چون دل شادان به به خراسان یابم

Ишқи хушкони араби кон хунакон Ямананд

عشق خشکان عرب کان خنکان یمنند

Нав кунам чун дами эшон ба хуросон ёбам

نو کنم چون دم ایشان به خراسان یابم

Гар хуросони писари олам сомаст , манам

گر خراسان پسر عالم سام است، منم

Ки зи олами сару сомон ба хуросон ёбам

که ز عالم سر و سامان به خراسان یابم

Гов анбар фикан аз Тӯс ба дасти орм лек

گاو عنبر فکن از طوس به دست آرم لیک

Баҳри ахзар на ба Аммон ба хуросон ёбам

بحر اخضر نه به عمان به خراسان یابم

Ба хуросон шавам инсофи ситонами зи фалак

به خراسان شوم انصاف ستانم ز فلک

Кони ситами пешаи пушаймон ба хуросон ёбам

کان ستم پیشه پشیمان به خراسان یابم

Бар сар хон ҷаҳони хрмгсоннди туфайл

بر سر خوان جهان خرمگسانند طفیل

Пари товуси магаси рон ба хуросон ёбам

پر طاووس مگس ران به خراسان یابم

Бозӣӣ мекунад ин зол ки Тифлон накунанд

بازئی می‌کند این زال که طفلان نکنند

Золро тавбаи зи дастон ба хуросон ёбам

زال را توبه ز دستان به خراسان یابم

Шакл дар шакли намояд ба ман авроқи фалак

شکل در شکل نماید به من اوراق فلک

Шаклҳоро ҳамаи бурҳон ба хуросон ёбам

شکل‌ها را همه برهان به خراسان یابم

Дил чу сӣ пора парешон шуд аз ин ҳафт варақ

دل چو سی‌پاره پریشان شد از این هفت ورق

Ҷамъи аҷзои парешон ба хуросон ёбам

جمع اجزای پریشان به خراسان یابم

Ахтарони байнами занбӯри сифати кофари сурх

اختران بینم زنبور صفت کافر سرخ

Шоҳи занбӯри мусулмон ба хуросон ёбам

شاه زنبور مسلمان به خراسان یابم

Дар биёбони самовоти ҳамаи ғўлоннд

در بیابان سماوات همه غولانند

Дафъи ғӯлони биёбон ба хуросон ёбам

دفع غولان بیابان به خراسان یابم

Ин сувидои дили ман ки ҳумайро сифат аст

این سویدای دل من که حمیرا صفت است

Софӣ аз тӯҳмати Сафавон ба хуросон ёбам

صافی از تهمت صفوان به خراسان یابم

Гар зи ширвони бадари андохти марои дасту бол

گر ز شروان بدر انداخت مرا دست و بال

Хирўон балки шараф ваон ба хуросон ёбам

خیروان بلکه شرف وان به خراسان یابم

Тарки аўтони зи паии қасд хуросон гуфтам

ترک اوطان ز پی قصد خراسان گفتم

Ивази селоати аўтон ба хуросон ёбам

عوض سلوت اوطان به خراسان یابم

Манам он , мум ки дили сӯхтам аз фурқати шаҳд

منم آن، موم که دل سوختم از فرقت شهد

Васлати меҳри сулаймон ба хуросон ёбам

وصلت مهر سلیمان به خراسان یابم

Гум шуд он ганҷи ҷавонӣ ки басӣ кам кам дошт

گم شد آن گنج جوانی که بسی کم کم داشت

Аз паии гум шудаи товон ба хуросон ёбам

از پی گم شده تاوان به خراسان یابم

Гар баин умри ман омезиши ширвон гум кард

گر بهین عمر من آمیزش شروان گم کرد

Умр гум бӯда ширвон ба хуросон ёбам

عمر گم بودهٔ شروان به خراسان یابم

Ёфт зарбафти хазонами илми кофурӣ

یافت زربفت خزانم علم کافوری

Ман ҳамон санадаши Нишон ба хуросон ёбам

من همان سندش نیشان به خراسان یابم

Дард дил дорам аз айём ва бтар онкии маро

درد دل دارم از ایام و بتر آنکه مرا

Нагузоранд ки дармон ба хуросон ёбам

نگذارند که درمان به خراسان یابم

Ҳаст пистони карами хушк ва ман аз анҷуми дил

هست پستان کرم خشک و من از انجم دل

Фатҳи боб аз паии пистон ба хуросон ёбам

فتح باب از پی پستان به خراسان یابم

Мусҳафи аҳди саропои ҳама албқраҳ аст

مصحف عهد سراپای همه البقره است

Ҳарфи волноси зи поён ба хуросон ёбам

حرف والناس ز پایان به خراسان یابم

Оҳ субҳаст магари наҳл ки бар шаҳи раҳи ғор

آه صبح است مگر نحل که بر شه ره غار

Ъўрши афкандау урён ба хуросон ёбам

عورش افکنده و عریان به خراسان یابم

Модари наҳл ки аФконаҳ кунад ҳар саҳараш

مادر نحل که افکانه کند هر سحرش

Чун шафақи хӯн шудаи заҳдон ба хуросон ёбам

چون شفق خون شده زهدان به خراسان یابم

Рахти азлат ба хуросон барам аншоءи аллоҳ

رخت عزلت به خراسان برم انشاء الله

Ки халос аз паии даврон ба хуросон ёбам

که خلاص از پی دوران به خراسان یابم

Аз раҳи рай ба хуросон накунам рой дигар

از ره ری به خراسان نکنم رای دگر

Ки раҳ аз соҳили хазарон ба хуросон ёбам

که ره از ساحل خزران به خراسان یابم

Ба пари пашша агар бар лаби дарёи гузарам

به پر پشه اگر بر لب دریا گذرم

Майли он пашшаи парон ба хуросон ёбам

میل آن پشهٔ پران به خراسان یابم

Сӯии дарёи рӯм ва бар табаристони гузарам

سوی دریا روم و بر طبرستان گذرم

КоФхори табаристон ба хуросон ёбам

کافخار طبرستان به خراسان یابم

Чу зи омули рухи омол ба гиреҳгони орм

چو ز آمل رخ آمال به گرگان آرم

Юсуфи дил на ба гиреҳгон ба хуросон ёбам

یوسف دل نه به گرگان به خراسان یابم

Гарчи кам арз чу ангуштарӣ поем лек

گرچه کم ارز چو انگشتری پایم لیک

Қадари тоҷи сари шоҳон ба хуросон ёбам

قدر تاج سر شاهان به خراسان یابم

Гар ҷаҳон дар фазаъи соли қирони байнами ман

گر جهان در فزع سال قران بینم من

Нашраи амни зи қуръон ба хуросон ёбам

نشرهٔ امن ز قرآن به خراسان یابم

То кӣ аз ходимӣу хозинии аҳкоми хато

تا کی از خادمی و خازنی احکام خطا

Кони хаторо хати бутлон ба хуросон ёбам

کان خطا را خط بطلان به خراسان یابم

Чанд гўӣӣ ки ду сол дигараст ояти хсФ

چند گوئی که دو سال دگر است آیت خسف

Дафъро роФти раҳмон ба хуросон ёбам

دفع را رافت رحمان به خراسان یابم

Ҷинси ин илми зи дебочаи адён бадар аст

جنس این علم ز دیباچهٔ ادیان بدر است

Ман тарози ҳамаи адён ба хуросон ёбам

من طراز همه ادیان به خراسان یابم

Ин сухани холи сипеди тан хизлон донам

این سخن خال سپید تن خذلان دانم

Ман хати амни зи хизлон ба хуросон ёбам

من خط امن ز خذلان به خراسان یابم

Фалсафии фалсӣу Юнони ҳама йонӣ арзанд

فلسفی فلسی و یونان همه یونی ارزند

Нафии ин мазҳаби Юнон ба хуросон ёбам

نفی این مذهب یونان به خراسان یابم

эй Фтии фатво дайн нест дар фитна задан

ای فتی فتوی دین نیست در فتنه زدن

Натавон гуфт ки фаттон ба хуросон ёбам

نتوان گفت که فتان به خراسان یابم

Накунам бовари коҳкоми хуросон ин аст

نکنم باور کاحکام خراسان این است

Гарчи сад ҳирмису луқмон ба хуросон ёбам

گرچه صد هرمس و لقمان به خراسان یابم

Ҳукми бўмшър мсрўъ нагирам гарчи

حکم بومشعر مصروع نگیرم گرچه

Номаши Идрӣси расади дон ба хуросон ёбам

نامش ادریس رصد دان به خراسان یابم

Мустафои сокини хок ва ман ва ту дар ғами хсФ

مصطفی ساکن خاک و من و تو در غم خسف

Ин чаҳ нақласт каз аъён ба хуросон ёбам

این چه نقل است کز اعیان به خراسان یابم

Кони ёқӯт ва пас онгоҳ ва бо мумкин нест

کان یاقوت و پس آنگاه و با ممکن نیست

Шарҳи хосияти он кон ба хуросон ёбам

شرح خاصیت آن کان به خراسان یابم

Анати Фиҳми зи набии хонда ва мо кони аллоҳ

انت فیهم ز نبی خوانده و ما کان الله

Кӣ азоб аз паии мокон ба хуросон ёбам

کی عذاب از پی ماکان به خراسان یابم

Гир хсФаст бар ғами ҳама дар рӯму хазар

گیر خسف است بر غم همه در روم و خزر

На амони ҳамаи перон ба хуросон ёбам

نه امان همه پیران به خراسان یابم

Гар з бодаст вагар аз оби ду тӯфон ба мисл

گر ز باد است و گر از آب دو طوفان به مثل

Ҳар ду Нӯҳ аз паии тӯфон ба хуросон ёбам

هر دو نوح از پی طوفان به خراسان یابم

Ҳафт рахшони маи обон баҳам оянд чаҳ бок

هفت رخشان مه آبان بهم آیند چه باک

Ки Сауд аз маи обон ба хуросон ёбам

که سعود از مه آبان به خراسان یابم

Бист ва як навъ қиронаст ба мизони ҳама ро

بیست و یک نوع قران است به میزان همه را

Ман ҳамаи лаҳви зи мизон ба хуросон ёбам

من همه لهو ز میزان به خراسان یابم

Зонётнд ки дар дор қмомаҳ ҷамъанд

زانیاتند که در دار قمامه جمعند

Ман аз он ҷамъ чаҳ нуқсон ба хуросон ёбам

من از آن جمع چه نقصان به خراسان یابم

Ҳар амони кон ҳирмон ёфт ба сад қарн кунун

هر امان کان هرمان یافت به صد قرن کنون

Зини қирони ҳосили ақрон ба хуросон ёбам

زین قران حاصل اقران به خراسان یابم

Бар сари хоки Муҳамади писари яҳёи пок

بر سر خاک محمد پسر یحیی پاک

Рӯму ртбти ҳисон ба хуросон ёбам

روم و رتبت حسان به خراسان یابم

Аз сари равзаи форуқи фарқи садри шаҳид

از سر روضهٔ فاروق فرق صدر شهید

Буии ҷони доруии фарқон ба хуросон ёбам

بوی جان داروی فرقان به خراسان یابم

Чун ба тозӣу дарии ёд аФозл гузарад

چون به تازی و دری یاد افاضل گذرد

Номи хеши афсари девон ба хуросон ёбам

نام خویش افسر دیوان به خراسان یابم

Ман ки хоқонем ар оби ншобўри чашм

من که خاقانیم ار آب نشابور چشم

Бингарам сӯрати сҳбон ба хуросон ёбам

بنگرم صورت سحبان به خراسان یابم

Вари марои оина дар шона даст ояд ман

ور مرا آینه در شانهٔ دست آید من

Нафаси анқои сухани рон ба хуросон ёбам

نفس عنقای سخن‌ران به خراسان یابم

Чун зи ман аҳли хуросони ҳамаи анқои бенанд

چون ز من اهل خراسان همه عنقا بینند

Ман сулаймони ҷҳонбон ба хуросон ёбам

من سلیمان جهانبان به خراسان یابم

Мҳиии аддӣн ки сулаймон сифатасту хадамаш

محیی الدین که سلیمان صفت است و خدمش

Деву инсу малику ҷон ба хуросон ёбам

دیو و انس و ملک و جان به خراسان یابم

Шофиии байнам дар даст ва ҳар ангушт аз ӯ

شافعی بینم در دست و هر انگشت از او

Молику Аҳмаду нӯъмон ба хуросон ёбам

مالک و احمد و نعمان به خراسان یابم

Ҳодии уммату Меҳдии замон каз қаламаш

هادی امت و مهدی زمان کز قلمش

Қамъи даҷоли сафоҳон ба хуросон ёбам

قمع دجال صفاهان به خراسان یابم

Гавҳари афсари аслоф ки аз хок дараш

گوهر افسر اسلاف که از خاک درش

Афсари гавҳари сомон ба хуросон ёбам

افسر گوهر سامان به خراسان یابم

Сухану лҳҷти яҳё ва Муҳамад нагарм

سخن و لهجت یحیی و محمد نگرم

Исоу ибнаи умрон ба хуросон ёбам

عیسی و ابنة عمران به خراسان یابم

Дил ӯ сонии хуршед фалак донаму боз

دل او ثانی خورشید فلک دانم و باز

Халқ ӯ солиси саъдон ба хуросон ёбам

خلق او ثالث سعدان به خراسان یابم

Иттисолот фалак донаму дилро ба қиёс

اتصالات فلک دانم و دل را به قیاس

Холии уссайри зи шайтон ба хуросон ёбам

خالی‌السیر ز شیطان به خراسان یابم

Хизри Мӯсои кафу нил аз сари събонши равон

خضر موسی کف و نیل از سر ثعبانش روان

Нил назд ману събон ба хуросон ёбам

نیل نزد من و ثعبان به خراسان یابم

Дастам аз нома ӯ нофаи гушой сухан аст

دستم از نامهٔ او نافه‌گشای سخن است

Коҳуии таббати турон ба хуросон ёбам

کاهوی تبت توران به خراسان یابم

Чун бадв нома кунам бар сараш аз хати малик

چون بدو نامه کنم بر سرش از خط ملک

Қдўаҳи аъзами унвон ба хуросон ёбам

قدوهٔ اعظم عنوان به خراسان یابم

Баҳри он номаи кабӯтар сифат ояд зи фалак

بهر آن نامه کبوتر صفت آید ز فلک

Насар тоӣр ки пари афшон ба хуросон ёбам

نسر طائر که پر افشان به خراسان یابم

Аз замираш ки ба як дами ду ҷаҳон бинмоед

از ضمیرش که به یک دم دو جهان بنماید

Ҷоми Кайхусрави Эрон ба хуросон ёбам

جام کیخسرو ایران به خراسان یابم

Дарду оташ ки Нитсаатон ҳазорон шер аст

درد و آتش که نیستان هزاران شیر است

Шӯри сад рустами дастон ба хуросон ёбам

شور صد رستم دستان به خراسان یابم

Дар хуросони дилаши санҷари ҳиммат чу нишаст

در خراسان دلش سنجر همت چو نشست

Бадали санҷари султон ба хуросон ёбам

بدل سنجر سلطان به خراسان یابم

Сонии мисрӣ ӯ Юсуф мисрӣаст ба ҷӯад

ثانی مصری او یوسف مصری است به جود

Соъ хоҳанда канъон ба хуросон ёбам

صاع خواهندهٔ کنعان به خراسان یابم

Бар дараш ҳамчу дараш ҳалқа ба гӯшаст фалак

بر درش همچو درش حلقه به گوش است فلک

Каз мааши ҳалқаи фармон ба хуросон ёбам

کز مهش حلقهٔ فرمان به خراسان یابم

Давр бош қаламаш чун ба се сарҳанг расад

دور باش قلمش چون به سه سرهنگ رسد

Аз дувуми ахтараши аФсон ба хуросон ёбам

از دوم اخترش افسان به خراسان یابم

Гар кушод аз дили сангии даҳ ва ду чашма кулем

گر گشاد از دل سنگی ده و دو چشمه کلیم

Ман басии мӯъҷизи азин сон ба хуросон ёбам

من بسی معجز ازین سان به خراسان یابم

Аз даҳ ангушт ва ду нӯки қалами садри аном

از ده انگشت و دو نوک قلم صدر انام

Даҳ ва ду чашмаи ҳайвон ба хуросон ёбам

ده و دو چشمهٔ حیوان به خراسان یابم

Пояи минбар ӯ бӯсам ва бар сари гирам

پایهٔ منبر او بوسم و بر سر گیرم

Ки дар ин ноҳияи сиқлон ба хуросон ёбам

که در این ناحیه ثقلان به خراسان یابم

Гар замон ёбам аз эҳдоси замон шак накунам

گر زمان یابم از احداث زمان شک نکنم

Каз мъолиши гзрбон ба хуросон ёбам

کز معالیش گذربان به خراسان یابم

Ман ки хоқонем аз наъли самандаши бӯсам

من که خاقانیم از نعل سمندش بوسم

Ба худои коФсри хоқон ба хуросон ёбам

به خدا کافسر خاقان به خراسان یابم