Ҳар замони зини сабзи гулшани рахти берун май барам
هر زمان زین سبز گلشن رخت بیرون میبرم
Олимӣ аз олами ваҳдат ба каф ме оварам
عالمی از عالم وحدت به کف میآورم
Тахту хотами неу кӯси раби ҳби лӣ май занам
تخت و خاتم نی و کوس رب هبلی میزنم
Таври оташи не ва дар авҷи анои аллоҳ май пурм
طور آتش نی و در اوج انا الله میپرم
Ҳарчӣ нақши нафас май байнам ба дарё май даҳум
هرچه نقش نفس میبینم به دریا میدهم
Ҳар чаҳ нақд ақл меёбам дар оташ май барам
هر چه نقد عقل مییابم در آتش میبرم
Гуҳ ба ҳади манзил аз сидра сарирӣ ме кунам
گه به حد منزل از سدره سریری میکنم
Гуҳ ба қадари ҳиммат аз шеърии шиорӣ май барам
گه به قدر همت از شعری شعاری میبرم
Дода на чархро дар харҷи икдм май нуҳум
دادهٔ نه چرخ را در خرج یکدم مینهم
Зодаи шаш рӯзро бар хон як шаб ме хӯрам
زادهٔ شش روز را بر خوان یک شب میخورم
Гарчи табъ аз обнӯси рӯз ва шаб зад харгаҳам
گرچه طبع از آبنوس روز و شب زد خرگهم
Врчаҳи даҳр аз лоҷувард осмон кард афсарам
ورچه دهر از لاجورد آسمان کرد افسرم
Аз буруни тобхонаҳи табъи ёбии нузҳатам
از برون تابخانهٔ طبع یابی نزهتم
Вази варои полгонаҳи чархи бинии манзарам
وز ورای پالگانهٔ چرخ بینی منظرم
Гар биппарам бар фалак шояд , ки маймуни тоирам
گر بپرم بر فلک شاید، که میمون طایرم
Вари бчрбм бар ҷаҳони зебад ки волои гавҳарам
ور بچربم بر جهان زیبد که والا گوهرم
Бохатм бо покбозони олами хокӣ ба хок
باختم با پاکبازان عالم خاکی به خاک
Вази паии он олам инак дар қимории дигарам
وز پی آن عالم اینک در قماری دیگرم
Сохтам ойӣнаи дил , ёфтам оби ҳаёт
ساختم آیینهٔ دل، یافتم آب حیات
Гарчи бовари ноидти ҳам Хизр ва ҳам Искандарам
گرچه باور نایدت هم خضر و هم اسکندرم
Барадам аз народ гетии як ду дови андари се захм
بردم از نراد گیتی یک دو داو اندر سه زخم
Гарчи аз чори охшиҷ ва панҷ ҳис дар шшдрм
گرچه از چار آخشیج و پنج حس در ششدرم
Ҳотифи ҳиммати ъсии ани ибъск овоз дод
هاتف همت عسیان یبعثک آواز داد
Ишқ бо тғрои ҷоء алҳақ даромад аз дирам
عشق با طغرای جاء الحق درآمد از درم
Ман чу тӯтӣу ҷаҳон дар пеши ман чун оина аст
من چو طوطی و جهان در پیش من چون آینه است
Лоҷарами маъзӯрам ар ҷуз хештан ме нанигарам
لاجرم معذورم ار جز خویشتن میننگرم
Ҳарчӣ ақлам аз пас ойӣна талқин ме кунад
هرچه عقلم از پس آیینه تلقین میکند
Ман ҳамон маънӣ ба сӯрат бар забон ме оварам
من همان معنی به صورت بر زبان میآورم
Пеши ман ҷузи ахтар ва бут нест озу орзӯ
پیش من جز اختر و بت نیست آز و آرزو
Ман халили осо на марди бут на марди ахтарам
من خلیل آسا نه مرد بت نه مرد اخترم
Бар забон гар наабд алосном ронадам токунӯн
بر زبان گر نعبد الاصنام راندم تاکنون
Дил ба ании лооҳб алоФлин шуд раҳбарам
دل به انیلااحبالافلین شد رهبرم
Дар мақоми ъзи азлат дар сафи девони аҳд
در مقام عز عزلت در صف دیوان عهد
Рости гўӣии рўстми пайкору анқои пайкарам
راست گوئی روستم پیکار و عنقا پیکرم
Қӯти арақи Ироқ аз Модати табъ ман аст
قوت عرق عراق از مادت طبع من است
Гарчи шарёни дили ширвонёнро нштрм
گرچه شریان دل شروانیان را نشترم
Фақри кони афканда халқаст ман бардоштам
فقر کان افکندهٔ خلق است من برداشتم
Золи кон рад карда сомаст ман май пурварам
زال کان رد کردهٔ سام است من میپرورم
Дар қаллодаи саги нажодон гарчи камтар муҳра ам
در قلادهٔ سگ نژادان گرچه کمتر مهرهام
Дар тавилаи шери мардони қӣматитар гавҳарам
در طویلهٔ شیر مردان قیمتیتر گوهرم
Олам аз овозаи хоқонии афрӯзам валек
عالم از آوازهٔ خاقانی افروزم ولیک
Ҳиммат аз овоза хоқонӣ омад бартарам
همت از آوازهٔ خاقانی آمد برترم
Ин тФохори нуқтаи дили рости венаи дам зон ӯст
این تفاخار نقطهٔ دل راست وین دم زان اوست
Варна ман худро дар ин майдони з мардон нашмурам
ورنه من خود را در این میدان ز مردان نشمرم
Ҷоҳро бар дор кардам то фалак гуфт эй хатиб
جاه را بر دار کردم تا فلک گفت ای خطیب
Ноӣб ман бош инак теғ ва инак минбарам
نائب من باش اینک تیغ و اینک منبرم