Дар ин домгоҳ арча ҳамдам надорам
در این دامگاه ارچه همدم ندارم
Биҳамдиллоҳ аз ҳеҷ ғам ғам надорам
بحمدالله از هیچ غم غم ندارم
Маро бо ғам аз нестӣ ҳаст сиррӣ
مرا با غم از نیستی هست سری
Ки касро дар ин боб муҳаррам надорам
که کس را در این باب محرم ندارم
Надорам дили халқ вагар рости хоҳӣ
ندارم دل خلق و گر راست خواهی
Сари суҳбати хештан ҳам надорам
سر صحبت خویشتن هم ندارم
Чу аз олами хеши бегонаи гаштам
چو از عالم خویش بیگانه گشتم
Сари хешӣ ҳар ду олам надорам
سر خویشی هر دو عالم ندارم
Ба симурғи монами з рӯй ҳақиқат
به سیمرغ مانم ز روی حقیقت
Ки аз ҳеҷ махлуқ ҳамдам надорам
که از هیچ مخلوق همدم ندارم
Ба ном ва ба ваҳдати чунуи сари фарозам
به نام و به وحدت چنو سر فرازم
Ки ин ҳар ду маънии азу кам надорам
که این هر دو معنی ازو کم ندارم
Марои кишт зорӣаст дар тинати дил
مرا کشت زاری است در طینت دل
Ки ҳоҷат ба ҳавво ва одам надорам
که حاجت به حوا و آدم ندارم
Марои ъз ва злӣаст дар роҳи ҳиммат
مرا عز و ذلی است در راه همت
Ки пурвои Мӯсо ва балъам надорам
که پروای موسی و بلعم ندارم
Ба пеши кас аз баҳри як хандаи хуш
به پیش کس از بهر یک خندهٔ خوش
Қади хеш чун моҳи нав хам надорам
قد خویش چون ماه نو خم ندارم
Чу дар сабзи пӯшони болои расидам
چو در سبز پوشان بالا رسیدم
Дигар ҷомаи ҳирс муаллим надорам
دگر جامهٔ حرص معلم ندارم
Ба кофури азлат хунак шуд дили ман
به کافور عزلت خنک شد دل من
Сазадгар зи машки амал шам надорам
سزد گر ز مشک عمل شم ندارم
Даҳони хушку дил хастаам лекин аз кас
دهان خشک و دل خستهام لیکن از کس
Таманнои ҷлоб ва марҳам надорам
تمنای جلاب و مرهم ندارم
Ба позҳр кас нагарм гарчи бар хон
به پازهر کس ننگرم گرچه بر خوان
Яке луқма бешарбат сам надорам
یکی لقمه بیشربت سم ندارم
Ба деви амли ақл ғарра насозам
به دیو امل عقل غره نسازم
Ба боди тамаъи табъ хуррам надорам
به باد طمع طبع خرم ندارم
Марои бод ва деваст хорам агарчӣ
مرا باد و دیو است خارم اگرچه
Сулаймони ним ҳукм ва хотам надорам
سلیمان نیم حکم و خاتم ندارم
Пиёда набошам зи асбоби дониш
پیاده نباشم ز اسباب دانش
Гар асбоби дунё фароҳам надорам
گر اسباب دنیا فراهم ندارم
Ҳунари дархур маърака дорам охир
هنر درخور معرکه دارم آخر
Агар сохт дархурад адҳам надорам
اگر ساخت درخورد ادهم ندارم
Аз онам ба мотам ки зиндааст нафасам
از آنم به ماتم که زنده است نفسم
Чу мард аз пасаш ҳеҷ мотам надорам
چو مرد از پسش هیچ ماتم ندارم
Гулистони ҷони орзӯманд об аст
گلستان جان آرزومند آب است
Аз он дидаро ҳеҷ бенам надорам
از آن دیده را هیچ بینم ندارم
Чу аз ҳабси ин чори арқони гузаштам
چو از حبس این چار ارکان گذشتم
Тарабгоҳи ҷузи ҳафт торам надорам
طربگاه جز هفت طارم ندارم
Агарчӣ бурӣдаи пурм , ҷой шукр аст
اگرچه بریده پرم، جای شکر است
Ки банди қафаси сахт муҳкам надорам
که بند قفس سخت محکم ندارم
Барорам пару брпрми кашӣона
برآرم پر و برپرم کشیانه
Ба аз қуббаи чарх аъзам надорам
به از قبهٔ چرخ اعظم ندارم
На хоқонемгар ҳамеи азми таҳвил
نه خاقانیم گر همی عزم تحویل
Мусаммам аз ин кулба ғам надорам
مصمم از این کلبهٔ غم ندارم
Марои пой бастааст хоқонӣ эдар
مرا پای بسته است خاقانی ایدر
Чаро азм рафтан мусаммам надорам
چرا عزم رفتن مصمم ندارم
Ҳамоно ки ин рухсат аз баҳри хизмат
همانا که این رخصت از بهر خدمت
зи даргоҳи садр муаззам надорам
ز درگاه صدر معظم ندارم
Эмомамам Носири аддӣн ки дар дайн
امام امم ناصر الدین که در دین
Имомати ҷуз ӯро мусаллам надорам
امامت جز او را مسلم ندارم
Броҳими хуши ном каз мадҳаши ало
براهیم خوشنام کز مدحش الا
Сифоти броҳим адҳам надорам
صفات براهیم ادهم ندارم
Фалак хӯрд савганд бар ҳиммат ӯ
فلک خورد سوگند بر همت او
Ки дар куни ҷузи ту мақдам надорам
که در کون جز تو مقدم ندارم
зи хасмӣ ки ноқис фитодааст нафасаш
ز خصمی که ناقص فتاده است نفسش
Камоли туро ҳеҷ мубҳам надорам
کمال تو را هیچ مبهم ندارم
Гар ӯ ҳаст даҷоли хилқати брғмш
گر او هست دجال خلقت برغمش
Туро кам зи исо Марям надорам
تو را کم ز عیسی مریم ندارم
Вагар феъл арқм кунад ман ки чархам
وگر فعل ارقم کند من که چرخم
Зумурради ҷуз аз баҳр арқм надорам
زمرد جز از بهر ارقم ندارم
Зиҳии дайни тарозӣ ки бенақш науммат
زهی دین طرازی که بینقش نامت
Дар офоқи як ҳарф мӯъҷам надорам
در آفاق یک حرف معجم ندارم
Аз онгаҳ ки хок дарат серума кардам
از آنگه که خاک درت سرمه کردم
Ба чашми саодати дарун нам надорам
به چشم سعادت درون نم ندارم
Агарчӣ зи инсоф бо душману дӯст
اگرچه ز انصاف با دشمن و دوست
Дами мадҳи ронами сар зм надорам
دم مدح رانم سر ذم ندارم
Ба дунболи ту чун сегӣ брнёим
به دنبال تو چون سگی برنیایم
Ки табъи ҳунар кам з зиғм надорам
که طبع هنر کم ز ضیغم ندارم
Агар тан ба ҳазрат наёрам аҷаби не
اگر تن به حضرت نیارم عجب نی
Ки Рахшии сазовор рустам надорам
که رخشی سزاوار رستم ندارم
Рух аз об замзам нишуем азиро
رخ از آب زمزم نشویم ازیرا
Ки олӯдаам рӯй замзам надорам
که آلودهام روی زمزم ندارم
зи садри тугар ғоӣбми ҷуз ба шукрат
ز صدر تو گر غائبم جز به شکرت
Забон бар саноӣ дамодам надорам
زبان بر ثنای دمادم ندارم
Дъоҳот гуфтам ба хайрот бипазир
دعاهات گفتم به خیرات بپذیر
Агарчӣ дуоӣ мқсм надорам
اگرچه دعای مقسم ندارم