эй боғи ҷон ки ба зи лабат навбарӣ надорам

ای باغ جان که به ز لبت نوبری ندارم

Ёд лабат хӯрам май сар дайгарӣ надорам

یاد لبت خورم می سر دیگری ندارم

Тавқи ғам ту дорам бар тоқ аз он нуҳуми дил

طوق غم تو دارم بر طاق از آن نهم دل

Каз тавқи ту буруни сар дар чанбарӣ надорам

کز طوق تو برون سر در چنبری ندارم

Иди манӣу шодӣ май байнам аз ҳилолат

عید منی و شادی می‌بینم از هلالت

Девонаам ки ҷузи ту ма пайкарӣ надорам

دیوانه‌ام که جز تو مه‌پیکری ندارم

Ишқ аз серум даромад вази пои ман бурун шуд

عشق از سرم درآمد وز پای من برون شد

Зонаст каз ғами ту по ва сиррӣ надорам

زان است کز غم تو پا و سری ندارم

Хоқонем ба ҷони банд дар шшдри фироқат

خاقانیم به جان بند در ششدر فراقت

Муҳраи куҷои нуҳум ки кушод дарӣ надорам

مهره کجا نهم که گشاد دری ندارم

Ширвони сароби ваҳшат , ман ташнаи бежани осо

شروان سراب وحشت، من تشنه بیژن آسا

Ҷузи даргаи Таҳамтани обаш хурӣ надорам

جز درگه تهمتن آبش‌خوری ندارم

Сардор тоҷдорон ҳаст офтобу дарё

سردار تاجداران هست آفتاب و دریا

Нилӯфарам ки бе ӯ нил ва фарӣ надорам

نیلوفرم که بی‌او نیل و فری ندارم

Маҳмӯд ҳиммат омад , ман ҳиндӯии Аёзаш

محمود همت آمد، من هندوی ایازش

Каз даври давлаташ ба дониш харӣ надорам

کز دور دولتش به دانش خری ندارم

Ҷонро кунам ғуломаши ъғнбр ба доғи фармон

جان را کنم غلامش عغنبر به داغ فرمان

Кони баҳри дастро ба зин анбарӣ надорам

کان بحر دست را به زین عنبری ندارم

Ёҷўҷи зулми байнами волои сдоди райш

یاجوج ظلم بینم والا سداد رایش

Аз баҳри сади инсоф Искандарӣ надорам

از بهر سد انصاف اسکندری ندارم

ӯ ҳуд миллат омад бар одёни фитна

او هود ملت آمد بر عادیان فتنه

Алои сипоҳи хашмаши ман сарсарӣ надорам

الا سپاه خشمش من صرصری ندارم

Номардум ар зи ҷаъфари бармак ба ёдам ояд

نامردم ار ز جعفر برمک به یادم آید

Ҳар фазлае аз онҳо чун ҷаъфарӣ надорам

هر فضله‌ای از آنها چون جعفری ندارم

Лофади замонаи зи иқлӣм дар дудмони рифъат

لافد زمانه ز اقلیم در دودمان رفعت

Каз миллати масеҳои худ қайсарӣ надорам

کز ملت مسیحا خود قیصری ندارم

Бтриқ дид рӯйиши гуфто ки дар ҳамаи рӯм

بطریق دید رویش گفتا که در همه روم

Аз қайсарони чунон ту дайн густарӣ надорам

از قیصران چنان تو دین‌گستری ندارم

Насутур дид ояти мстўр дар дил ӯ

نسطور دید آیت مسطور در دل او

Гуфт аз ҳўорён чу ту ҳақ парварӣ надорам

گفت از حواریان چو تو حق‌پروری ندارم

Маликои ин сиёсат фурмонаш дид гуфто

ملکای این سیاست فرمانش دید گفتا

Дар қабзаи Масеҳ чу ту ханҷарӣ надорам

در قبضهٔ مسیح چو تو خنجری ندارم

Ёқӯби ин фаросат давронаш дид гуфто

یعقوب این فراست دورانش دید گفتا

Бар покии Масеҳ чу ту маҳзарӣ надорам

بر پاکی مسیح چو تو محضری ندارم

Усқуфи саноаши гуфтои ҷузи ту ба садри исо

اسقف ثناش گفتا جز تو به صدر عیسی

Бар дайри чорумини фалак раҳбарӣ надорам

بر دیر چارمین فلک رهبری ندارم

Марям дуоаш гуфт ки чун нусрат ту дидам

مریم دعاش گفت که چون نصرت تو دیدم

Аз ҳиммати яҳӯдии ғам хайбарӣ надорам

از همت یهودی غم خیبری ندارم

Исо бигуфт дасти Фрўкн ба фарқи уммат

عیسی بگفت دست فروکن به فرق امت

Кун фарқро зи дасти ту ба афсарӣ надорам

کن فرق را ز دست تو به افسری ندارم

Меҳдӣ ки бинад оташи шамшер шоҳ гуяд

مهدی که بیند آتش شمشیر شاه گوید

Даҷолро ба тӯда хокистарӣ надорам

دجال را به تودهٔ خاکستری ندارم

Кайвон ки роҳибӣаст сияҳи пӯши дайри ҳафтум

کیوان که راهبی است سیه پوش دیر هفتم

Гуфт аз хавоси малик чу ту сарварӣ надорам

گفت از خواص ملک چو تو سروری ندارم

Брҷиси ҷослиқ ки Инҷил дорад аз бар

برجیس جاثلیق که انجیل دارد از بر

Гуфт аз мадоеҳи ту бурун дафтарӣ надорам

گفت از مدایح تو برون دفتری ندارم

Баҳром косқФӣаст ба зуннори ҳрқлӣ дар

بهرام کاسقفی است به زنار هرقلی در

Гуфт аз зилоли теғаш ба мғФрӣ надорам

گفت از ظلال تیغش به مغفری ندارم

Хуршед кӯаст қиблаи тарсоу ҷуфти исо

خورشید کوست قبلهٔ ترسا و جفت عیسی

Гуфт аз мулӯки рӯм чу ту сафдарӣ надорам

گفت از ملوک روم چو تو صفدری ندارم

Ноҳиди захмапарвар ноқавси кӯби анҷум

ناهید زخمه پرور ناقوس کوب انجم

Гуфт аз самоъи модҳи ту ба зеварӣ надорам

گفت از سماع مادح تو به زیوری ندارم

Тирӣ ки сӯхтааст зи қандили дайри исо

تیری که سوخته است ز قندیل دیر عیسی

Гуфт аз ҷамоли мадҳи ту ба мухбирӣ надорам

گفت از جمال مدح تو به مخبری ندارم

Моҳӣ ки шефтааст ба занҷири роҳибон дар

ماهی که شیفته است به زنجیر راهبان در

Гуфт аз муҳӣти дасти ту ба маъбарӣ надорам

گفت از محیط دست تو به معبری ندارم

Адли ятеми мондаи зи пӯри Қубоди гуфто

عدل یتیم مانده ز پور قباد گفتا

Каз теғи фатҳи зоят ба модарӣ надорам

کز تیغ فتح زایت به مادری ندارم

Малик ақим гашта зи оли язиди гуфто

ملک عقیم گشته ز آل یزید گفتا

Каз нафаси дайни тарози ту ба ҳайдарӣ надорам

کز نفس دین طراز تو به حیدری ندارم

Гурзаш чу лола бар дарди Албурзро ва гуяд

گرزش چو لاله بر درد البرز را و گوید

КоФлокро ба гунбада нстрӣ надорам

کافلاک را به گنبدهٔ نستری ندارم

Ройот ӯ чу дид нақиби биҳишти гуфто

رایات او چو دید نقیب بهشت گفتا

Зини росттар ба боғи бақо ърърӣ надорам

زین راست‌تر به باغ بقا عرعری ندارم

Шамшер ӯст шоҳи зафари зи он ба чарх гуяд

شمشیر اوست شاه ظفر ز آن به چرخ گوید

Колои бенот наъши ту ҳам бистарӣ надорам

کالا بنات نعش تو هم بستری ندارم

Тўқиъ ӯ чу ёфт рақиби сурӯши гуфто

توقیع او چو یافت رقیب سروش گفتا

Ҳар аҷами азин ҳуруф кам аз ъбҳрӣ надорам

هر عجم ازین حروف کم از عبهری ندارم

эй марзбони кишвари баҳромёни бҳсбт

ای مرزبان کشور بهرامیان بحسبت

Бе остони ту дил бар кишварӣ надорам

بی‌آستان تو دل بر کشوری ندارم

Ваии паҳлавони маликати Довӯдён ба гавҳар

وی پهلوان ملکت داودیان به گوهر

Шоим ба кеҳтарят ки бад гавҳарӣ надорам

شایم به کهتریت که بد گوهری ندارم

Бар халқу халқи ту ман чун чашму дили гуморам

بر خلق و خلق تو من چون چشم و دل گمارم

Дар чашму дил кам аз таббат ва шштрӣ надорам

در چشم و دل کم از تبت و ششتری ندارم

Ширвон ба ҳиммати ту чу Бағдоду Мисри байнам

شروان به همت تو چو بغداد و مصر بینم

Зон нилу диҷлаи пеши кафат Фрғрӣ надорам

زان نیل و دجله پیش کفت فرغری ندارم

Ман шҳрбнди лутфи туам на асири ширвон

من شهربند لطف توام نه اسیر شروان

Коинҷои буруни зи лутфи ту хушк ва тарӣ надорам

کاینجا برون ز لطف تو خشک و تری ندارم

Ширвон ба давлати ту худ хирўон шуд аммо

شروان به دولت تو خود خیروان شد اما

Ман хирўон надидам ало шарӣ надорам

من خیروان ندیدم الا شری ندارم

Ҳурмат бирафт ҳалқа ҳар даргаии нкўбм

حرمت برفت حلقهٔ هر درگهی نکوبم

Киштии шикасти миннат ҳар лангарӣ надорам

کشتی شکست منت هر لنگری ندارم

Онам кигар фалак ба Фаридунем нишонд

آنم که گر فلک به فریدونیم نشاند

Барги сипоси бурдани з оҳангарӣ надорам

برگ سپاس بردن ز آهنگری ندارم

Биллоҳ кигар ба тирагӣу тишнагии бимирам

بالله که گر به تیرگی و تشنگی بمیرم

Дунболи офтобу пай кавсарӣ надорам

دنبال آفتاب و پی کوثری ندارم

Он оҳанам ки теғи туро шоим аз нкўӣӣ

آن آهنم که تیغ تو را شایم از نکوئی

Рем оҳанӣ наам ки зи худ ҷавҳарӣ надорам

ریم آهنی نه‌ام که ز خود جوهری ندارم

Дар тоқи сафаи ту чу бастам натоқ хизмат

در طاق صفهٔ تو چو بستم نطاق خدمت

Ҷуз дар равоқи ҳафт фалак манзарӣ надорам

جز در رواق هفت فلک منظری ندارم

Дар сояи қабулати бод ҷаҳон наёрам

در سایهٔ قبولت باد جهان نیارم

Бар кӯҳаи сурайёи ақд срӣ надорам

بر کوههٔ ثریا عقد ثری ندارم

Ҷони нақш Балх гардад дили қалб Марв гирад

جان نقش بلخ گردد دل قلب مرو گیرد

Он рӯз каз дар ту насим ҳарӣ надорам

آن روز کز در تو نسیم هری ندارم

Ҷӯям ризоат шоядгар давлатӣ наҷӯям

جویم رضات شاید گر دولتی نجویم

Дорам Масеҳ гарчи сам харӣ надорам

دارم مسیح گرچه سم خری ندارم

Байнами муҳӣт шоядгар қатра Эй набинам

بینم محیط شاید گر قطره‌ای نبینم

Дорам асири зебадгар ахгарӣ надорам

دارم اثیر زیبد گر اخگری ندارم

Бар ман дарат кушояди дарҳои осмон ро

بر من درت گشاید درهای آسمان را

Зин дар нигарадам аирои зин ба дарӣ надорам

زین در نگردم ایرا زین به دری ندارم

Паргор нестам ки сар кжрўим бошад

پرگار نیستم که سر کژرویم باشد

Каз ростӣ ба ҷузи сифат мстрӣ надорам

کز راستی به جز صفت مسطری ندارم

Донам ки нек доне донанд душманони ҳам

دانم که نیک دانی دانند دشمنان هم

Комрўз дар ҷаҳон ба сухани ҳам сиррӣ надорам

کامروز در جهان به سخن هم‌سری ندارم

Дар Бобули сухани манам устоди саҳари тоза

در بابل سخن منم استاد سحر تازه

Каз соҳирони аҳди куҳан ҳамбарӣ надорам

کز ساحران عهد کهن همبری ندارم

Шатранҷии санои туами қоими замона

شطرنجی ثنای توام قائم زمانه

Каз нтъи мадҳати ту бурун лашкарӣ надорам

کز نطع مدحت تو برون لشکری ندارم

Вари зи обнӯси рӯзу шабам лашкарӣ барояд

ور ز آبنوس روز و شبم لشکری برآید

Ҷузи баҳри нтъи мадҳ чу ту меҳтарӣ надорам

جز بهر نطع مدح چو تو مهتری ندارم

Афросйоби табъи ман он бежани шуҷоат

افراسیاب طبع من آن بیژن شجاعت

Узр оварад ки беҳтари зин духтарӣ надорам

عذر آورد که بهتر زین دختری ندارم

Мурғи туами марои пари фармони даҳ ва биппарон

مرغ توام مرا پر فرمان ده و بپران

Колои сазои донаи ту жоғрӣ надорам

کالا سزای دانهٔ تو ژاغری ندارم

Дорам дили Ироқу сари Маккау паии ҳаҷ

دارم دل عراق و سر مکه و پی حج

Дархуртар аз иҷозати ту дархурӣ надорам

درخورتر از اجازت تو درخوری ندارم

Товус бӯдаам ба риёзи мулӯк вақте

طاووس بوده‌ام به ریاض ملوک وقتی

Имрӯз пой ҳаст маро ва парӣ надорам

امروز پای هست مرا و پری ندارم

ӣнҷо чу чашм сътрёнм намонад обӣ

اینجا چو چشم سعتریانم نماند آبی

Чун сътрии намак ва сътрӣ надорам

چون سعتری نمک و سعتری ندارم

Чандон бимон ки чашмаи хуршеди дам бар орад

چندان بمان که چشمهٔ خورشید دم بر آرد

Коло ба чашмасор адам ховарӣ надорам

کالا به چشمه سار عدم خاوری ندارم

Ёрӣу ёварии зи худоу Масеҳи бодат

یاری و یاوری ز خدا و مسیح بادت

Каз дидаи ризои ту ба ёварӣ надорам

کز دیدهٔ رضای تو به یاوری ندارم