Ҳар субҳи пои сабр ба домани дароварам

هر صبح پای صبر به دامن درآورم

Паргори аҷз , гирди сару тани дароварам

پرگار عجز، گرد سر و تن درآورم

Аз акси хӯни қробаҳ пар мешавад фалак

از عکس خون قرابهٔ پر می‌شود فلک

Чун ҷуръаи рези дида ба домани дароварам

چون جرعه ریز دیده به دامن درآورم

Ҳар дами ҳазор бача хўнбн кунам ?лаи хок

هر دم هزار بچهٔ خونبن کنم له خاک

Чун лаъибатони дида ба зодани дароварам

چون لعبتان دیده به زادن درآورم

Аз заъфарони чеҳраи магари нашра Эй кунам

از زعفران چهره مگر نشره‌ای کنم

Кбстнӣ ба бахти сатарвани дароварам

کبستنی به بخت سترون درآورم

Донам ки даҳр , хати бало бар серум кашид

دانم که دهر، خط بلا بر سرم کشید

Донад ки сар ба хати балои ман дароварам

داند که سر به خط بلا من درآورم

Чун оҳи оташини занам аз ҷони оҳанӣн

چون آه آتشین زنم از جان آهنین

Симоб вааш гудоз ба оҳани дароварам

سیماب وش گداز به آهن درآورم

Ғам дар ҷигар зад оташи брзини маро ва ман

غم در جگر زد آتش برزین مرا و من

Аз оби дидаи диҷла ба барзани дароварам

از آب دیده دجله به برزن درآورم

Ғами бехи умр май барад ва ман ба барги онк

غم بیخ عمر می‌برد و من به برگ آنک

Дастӣ ба шохи лаҳв ба сад фани дароварам

دستی به شاخ لهو به صد فن درآورم

Тӯфонам аз танури баромад чаҳ суд аз онк

طوفانم از تنور برآمد چه سود از آنک

Доман чу перзан ба нҳнбни дароварам

دامن چو پیرزن به نهنبن درآورم

Шуд рӯзи умри зи он сӯии пешин ва рӯй нест

شد روز عمر ز آن سوی پیشین و روی نیست

Кин рӯзи рафтаи боз ба равзани дароварам

کاین روز رفته باز به روزن درآورم

Бо ман фалак ба кини Сиёвуш ва ман зи аҷз

با من فلک به کین سیاوش و من ز عجز

Асбии зи не ба ҳарби Таҳамтани дароварам

اسبی ز نی به حرب تهمتن درآورم

Чун кӯҳи хаста сина кунандам ба ҷурми онк

چون کوه خسته سینه کنندم به جرم آنک

Фарзанди офтоб ба маъдани дароварам

فرزند آفتاب به معدن درآورم

Аз ҷаври ҳафт пардаи азрақ ба ашки лаъл

از جور هفت پردهٔ ازرق به اشک لعل

Тӯфон ба ҳафт рқъаҳи адкни дароварам

طوفان به هفت رقعهٔ ادکن درآورم

Аз кишти зори чарху замин кин ду гови рост

از کشت‌زار چرخ و زمین کاین دو گاو راست

Як ҷӯ наёфтам ки ба хирмани дароварам

یک جو نیافتم که به خرمن درآورم

Аз чанги ғами халос тмнӣ кунам зи даҳр

از چنگ غم خلاص تمنی کنم ز دهر

КоФғони банноӣу ҳалқ чу арғни дароварам

کافغان بنای و حلق چو ارغن درآورم

Чун зол , бастаи қафасами навҳа зон кунам

چون زال، بستهٔ قفسم نوحه زان کنم

То раҳматӣ ба хотири баҳмани дароварам

تا رحمتی به خاطر بهمن درآورم

Неи не ки бо ғамаст марои инси лоҷарам

نی‌نی که با غم است مرا انس لاجرم

Марями сифати баҳор ба баҳмани дароварам

مریم صفت بهار به بهمن درآورم

Нашигифт агар чу оҳӯии чини машки бардаам

نشگفت اگر چو آهوی چین مشک بردهم

Чун сар бихӯрад сунбулу баҳмани дароварам

چون سر بخورد سنبل و بهمن درآورم

Чун дам барорам аз сари зону ба боғи ғам

چون دم برآرم از سر زانو به باغ غم

Аз шохи сидраи мурғи нўозни дароварам

از شاخ سدره مرغ نوازن درآورم

Зону кунам рсдгаҳ ва дар байъи хони ҷон

زانو کنم رصدگه و در بیع خان جان

Сад корвони дарди муайяни дароварам

صد کاروان درد معین درآورم

Ғами бахтӣ Эйаст тавсан ва ман ёри корвон

غم بختی‌ای است توسن و من یار کاروان

Аз хон бе пушти бахтии тавсани дароварам

از خان بی‌پشت بختی توسن درآورم

Дили тангтар зи дидаи сӯзан шудааст ва ман

دل تنگ‌تر ز دیدهٔ سوزن شده است و من

Бахтии ғам ба дидаи сӯзани дароварам

بختی غم به دیدهٔ سوزن درآورم

Ғами тухм хуррамӣаст ки дар як дили афканам

غم تخم خرمی است که در یک دل افکنم

Дардӣаст ҷинс май ки зи як ?дани дароварам

دردی است جنس می که ز یک دن درآورم

Анқои мағрибам ба ғарибӣ ки баҳри алиф

عنقای مغربم به غریبی که بهر الف

Ғамро чу золи зар ба нишемани дароварам

غم را چو زال زر به نشیمن درآورم

Дар гулшан замона наёбам насими лутф

در گلشن زمانه نیابم نسیم لطف

Дӯд аз сумуми ғусса ба гулшани дароварам

دود از سموم غصه به گلشن درآورم

Фақраст пери моидаи афкан ки нафас ро

فقر است پیر مائده افکن که نفس را

Бар остони пери мумкини дароварам

بر آستان پیر ممکن درآورم

Оби ҳаёт аз оташи гулхани дамад чу бод

آب حیات از آتش گلخن دمد چو باد

Гар нафаси хоки пош ба гулхани дароварам

گر نفس خاک پاش به گلخن درآورم

Ореи зи ҳинди авди қиморӣ барам ба рӯм

آری ز هند عود قماری برم به روم

Гар ҳамлҳо ба ҳинди зи рӯин дароварам

گر حمل‌ها به هند ز روین درآورم

Чанде нафас ба сафаи аҳл мусаффо задам

چندی نفس به صفهٔ اهل مصفا زدم

Як чанд пай ба дайри брҳмни дароварам

یک چند پی به دیر برهمن درآورم

Чун кор оламаст шутури гурбаи ман ба каф

چون کار عالم است شتر گربه من به کف

Гуҳи саҷдаи гоҳи соғари равшани дароварам

گه سجده‌گاه ساغر روشن درآورم

Аз ҳазлу ҷад чу Тифли бнгзирдм ки даст

از هزل و جد چو طفل بنگزیردم که دست

Гоҳе ба лавҳу гуҳ ба фалохани дароварам

گاهی به لوح و گه به فلاخن درآورم

Ҷинсӣ намонад пас ману риндон ки баҳри роҳ

جنسی نماند پس من و رندان که بهر راه

Чун Рахш нест пой ба кавдани дароварам

چون رخش نیست پای به کودن درآورم

Оҳӯӣ машк нест чаҳ чораи зи гову буз

آهوی مشک نیست چه چاره ز گاو و بز

Каз ҳар ду барги анбару лодани дароварам

کز هر دو برگ عنبر و لادن درآورم

Чун чарх сарфиканда зем гарчи сарварам

چون چرخ سرفکنده زیم گرچه سرورم

Оғӯш аз он ба хоки фурӯтани дароварам

آغوش از آن به خاک فروتن درآورم

Душмани маро шикаста кунад дӯст дорамаш

دشمن مرا شکسته کند دوست دارمش

Ҳошо ки ман шикаст ба душмани дароварам

حاشا که من شکست به دشمن درآورم

Таҳдид теғ медиҳад оўх куҷост теғ

تهدید تیغ می‌دهد آوخ کجاست تیغ

То чун ҳаляши даст ба гардани дароварам

تا چون حلیش دست به گردن درآورم

Конро ки теша рахна кунад фазли кони нуҳум

کانرا که تیشه رخنه کند فضل کان نهم

Рахна чаро ба теша кон кун дароварам

رخنه چرا به تیشهٔ کان کن درآورم

Дар диўлохи ози маро масканаст ва ман

در دیولاخ آز مرا مسکن است و من

Хати фусуни ақл ба маскани дароварам

خط فسون عقل به مسکن درآورم

Ҳиммат шавад ҳиҷоби миёни ману назар

همت شود حجاب میان من و نظر

Гар ман назар ба олами римни дароварам

گر من نظر به عالم ریمن درآورم

Осемаи сар чу гови хросм ки чашми банд

آسیمه سر چو گاو خراسم که چشم بند

Нгзордм ки чашм ба равғани дароварам

نگذاردم که چشم به روغن درآورم

Дар рангу буи даҳр напечам ки раҳи рӯм

در رنگ و بوی دهر نپیچم که ره روم

Арқми ним ки ёл ба чандон дароварам

ارقم نیم که یال به چندان درآورم

Ман нома бар кабӯтари роҳам з ҳамРаҳон

من نامه بر کبوتر راهم ز همرهان

Бози аўФтм чу дида ба арзани дароварам

باز اوفتم چو دیده به ارزن درآورم

Гар хоси қурб ҳақ нашавам восиқами бдонк

گر خاص قرب حق نشوم واثقم بدانک

Рахти амон ба хулди музайяни дароварам

رخت امان به خلد مزین درآورم

Ҷону дил ва хирад бирасонам ба боғи хулд

جان و دل و خرد برسانم به باغ خلد

Охири мусалласӣ ба мсмни дароварам

آخر مثلثی به مثمن درآورم

Чун хармагаси зи ҷиФаҳу хаси туъма чун кунам

چون خرمگس ز جیفه و خس طعمه چون کنم

Наҳлам ки рӯзӣ аз гулу сӯсани дароварам

نحلم که روزی از گل و سوسن درآورم

Чун қӯтам орзӯ кунад аз гарму сарди чарх

چون قوتم آرزو کند از گرم و سرد چرخ

Бар хон ҷони ду нони млўни дароварам

بر خوان جان دو نان ملون درآورم

Бо онкии қонеъам чу сулаймони зи меҳру моҳ

با آنکه قانعم چو سلیمان ز مهر و ماه

Нони резаҳо чу мӯр ба мкмни дароварам

نان ریزه‌ها چو مور به مکمن درآورم

Насринро ба хӯшаи парвини бпрўрнд

نسرین را به خوشهٔ پروین بپرورند

То ман ба хӯни ду мурғи мсмни дароварам

تا من به خون دو مرغ مسمن درآورم

Марди таваккулам , назанам даргаи мулӯк

مرد توکلم، نزنم درگه ملوک

Ҳошо ки шак ба бахшиши зўи алмни дароварам

حاشا که شک به بخشش ذو المن درآورم

Он кас ки дод ҷон , надиҳади нон ? балӣ диҳад

آن‌کس که داد جان، ندهد نان؟ بلی دهد

Пас куфр бошад ар ба дили ин занни дароварам

پس کفر باشد ار به دل این ظن درآورم

Чун Мӯсоам шаҷар диҳад оташ чаҳ ҳоҷат аст

چون موسیم شجر دهد آتش چه حاجت است

Котши зи тӣаи водии эмини дароварам

کآتش ز تیه وادی ایمن درآورم

Гардуни нокас ар нахирад фазл ман равост

گردون ناکس ار نخرد فضل من رواست

Нақсӣ чаро ба фазли мубарҳани дароварам

نقصی چرا به فضل مبرهن درآورم

Баҳроми воргар ба ман оранди дўкдон

بهرام‌وار گر به من آرند دوکدان

Ғорат чаро ба теғ ва ба ҷавшани дароварам

غارت چرا به تیغ و به جوشن درآورم

зи он ғам ки офтоби карами марди барқи вор

ز آن غم که آفتاب کرم مرد برق‌وار

Шаби Зуҳраро чу раъд ба шевани дароварам

شب زهره را چو رعد به شیون درآورم

Ин перзан ҳануз арӯс карам назод

این پیرزن هنوز عروس کرم نزاد

Пас сар чаро ба хутбаи ин зани дароварам

پس سر چرا به خطبهٔ این زن درآورم

Гуфтам ба тарки мадҳи салотин , мубин аз онк

گفتم به ترک مدح سلاطین، مبین از آنک

Саҳари мубин ба шеъри мубини дароварам

سحر مبین به شعر مبین درآورم

Кӯи шаҳи тғони ҷӯад ? ки ман баҳри атмкӣ

کو شه طغان جود؟ که من بهر اتمکی

Пешаши забон ба гуфтани сини сини дароварам

پیشش زبان به گفتن سن‌سن درآورم

Хоқонии Масеҳи дамами пас ба теғи нутқ

خاقانی مسیح دمم پس به تیغ نطق

Ҳамчун кулем рахнаи алкни дароварам

همچون کلیم رخنهٔ الکن درآورم

Баҳри ду нони ситоиши ду нон кунам ? мабод

بهر دو نان ستایش دو نان کنم؟ مباد

Кби гуҳар ба санги хмоҳни дароварам

کب گهر به سنگ خماهن درآورم

Чун мӯии хӯк дар зани тарсо буд чаро

چون موی خوک در زن ترسا بود چرا

Тори радои рӯҳ ба дрзни дароварам

تار ردای روح به درزن درآورم

Ҳам наъти ҳазрати набавии кон накӯтар аст

هم نعت حضرت نبوی کان نکوتر است

Кин лаъли ҳам ба тавқ ва ба гардани дароварам

کاین لعل هم به طوق و به گردن درآورم

Кҳоли донишам ки баранд ахтарон ба чашм

کحال دانشم که برند اختران به چشم

Кӯҳли алҷўоҳрӣ ки ба ҳовани дароварам

کحل الجواهری که به هاون درآورم

Гуфтам рӯм ба Макка ва ҷӯям дар он ҳарам

گفتم روم به مکه و جویم در آن حرم

Ганҷӣ ки сар ба ҳсни мҳсни дароварам

گنجی که سر به حصن محصن درآورم

Чун нест ваҷҳ зар накунам азми Маккаи боз

چون نیست وجه‌زر نکنم عزم مکه باز

Ҷлбоби нестӣ ба сару тани дароварам

جلباب نیستی به سر و تن درآورم

Табриз ғам фузуд маро орзӯам ҳаст

تبریز غم فزود مرا آرزوم هست

Кин ғам ба арзрўм ва ба армни дароварам

کاین غم به ارزروم و به ارمن درآورم

Хуш мақсадӣаст ар ману хуши момни арзрўм

خوش مقصدی است ار من و خوش مامن ارزروم

Ман рахти дил ба мақсаду момни дароварам

من رخت دل به مقصد و مامن درآورم

Чун мӯри сози хона ба ахлоти дркшм

چون مور ساز خانه به اخلاط درکشم

Чун мурғи барги дона ба арзани дароварам

چون مرغ برگ دانه به ارزن درآورم

Миннати баради Ироқу рай аз ман бад-ӣни ду ҷой

منت برد عراق و ری از من بدین دو جای

Баҳрии зи назму насри мудаввани дароварам

بحری ز نظم و نثر مدون درآورم

Баси шукр каз Манижа ва Гевам расад ки ман

بس شکر کز منیژه و گیوم رسد که من

Шамъӣ ба чоҳи тираи бежани дароварам

شمعی به چاه تیرهٔ بیژن درآورم