эй нойиби исо аз ду марҷон
ای نایب عیسی از دو مرجان
Вай карда зи оташи оби ҳайвон
وی کرده ز آتش آب حیوان
эй заҳри ту дастгири трёқ
ای زهر تو دستگیر تریاق
Ваии дарди ту пои марди дармон
وی درد تو پایمرد درمان
Аз ҷоми ту софи нӯштар , теғ
از جام تو صاف نوشتر، تیغ
Дар доми ту сайди хортар ҷон
در دام تو صید خوارتر جان
Ҷазаъи ту ба ғамзаи бардаи ҷон ҳо
جزع تو به غمزه برده جانها
Лаъли ту ба бӯса дода товон
لعل تو به بوسه داده تاوان
Васли ту ба зери пари симурғ
وصل تو به زیر پر سیمرغ
Парварда ба сояи сулаймон
پرورده به سایهٔ سلیمان
Дар айни қабули ту хирад ро
در عین قبول تو خرد را
Як ранг намӯда куфру имон
یک رنگ نموده کفر و ایمان
Аз ҷаври ту дар миёни ушшоқ
از جور تو در میان عشاق
Бархестаи сӯрати гиребон
برخاسته صورت گریبان
Гар фитна набоядат ки хезад
گر فتنه نبایدت که خیزد
Тайраи манишину турраи мФшон
طیره منشین و طره مفشان
Хоқониро ба кӯии ишқат
خاقانی را به کوی عشقت
Корӣаст буруни зи васлу ҳиҷрон
کاری است برون ز وصل و هجران
Роҳӣаст варо ба каъбаи маҷд
راهی است ورا به کعبهٔ مجد
Бе заҳмати ноқау биёбон
بیزحمت ناقه و بیابان
Хатми фузалои муваффақи аддӣн
ختم فضلا موفق الدین
Мақсӯди қирону садри ақрон
مقصود قران و صدر اقران
Абди алғФори космон ро
عبد الغفار کآسمان را
Дар соҳат қадар ӯст ҷавлон
در ساحت قدر اوست جولان
Садрӣ ки зи офариниш ӯ
صدری که ز آفرینش او
Мустуҷиб офарин шуд арқон
مستوجب آفرین شد ارکان
Аз бахти ҷавон ӯ кунам ёд
از بخت جوان او کنم یاد
Чун дстни кашам ба пери деҳқон
چون دستن کشم به پیر دهقان