Зад нафаси сар ба меҳри субҳи муламмаъи ниқоб

زد نفس سر به مهر صبح ملمع نقاب

Хайма рӯҳонӣон кард мънбри таноб

خیمهٔ روحانیان کرد معنبر طناب

Шуд гуҳари андари гуҳари сафҳаи теғи саҳар

شد گهر اندر گهر صفحهٔ تیغ سحر

Шуд гиреҳи андари гиреҳи ҳалқаи дръи саҳоб

شد گره اندر گره حلقهٔ درع سحاب

Субҳи Фнки пӯшро абри зира дар қабо

صبح فنک پوش را ابر زره در قبا

Бардаи кулоҳи зараши қндзи шабро зи тоб

برده کلاه زرش قندز شب را ز تاب

Боли фурӯи кӯфти мурғ , мурғи тараби гашти дил

بال فرو کوفت مرغ، مرغ طرب گشت دل

Бонг баровард кӯс , кӯси сафари кӯфти хоб

بانگ برآورد کوس، کوس سفر کوفت خواب

Субҳи баромади зи кӯҳ чун маи Нахшаби зи чоҳ

صبح برآمد ز کوه چون مه نخشب ز چاه

Моҳи баромад ба субҳ чун дами моҳии зи об

ماه برآمد به صبح چون دم ماهی ز آب

Найза кашид офтоби ҳалқаи ма дар рабӯд

نیزه کشید آفتاب حلقهٔ مه در ربود

Найзаи ин зари сурхи ҳалқаи он сими ноб

نیزهٔ این زر سرخ حلقهٔ آن سیم ناب

Шаби арабии вор буд бастаи ниқобии бунафш

شب عربی‌وار بود بسته نقابی بنفش

Аз чаҳ сабаб чун араб найза кашид офтоб

از چه سبب چون عرب نیزه کشید آفتاب

Бар китфи офтоби бози радоӣ зар аст

بر کتف آفتاب باز ردای زر است

Карда чу аъробён бар дар каъбаи моб

کرده چو اعرابیان بر در کعبه مآب

Ҳақи ту хоқонё каъба тавонад шинохт

حق تو خاقانیا کعبه تواند شناخت

зи охури сангини талаби тӯшаи явми алҳсоб

ز آخور سنگین طلب توشهٔ یوم‌الحساب

Мард буд каъбаи ҷӯии Тифл буд каъби боз

مرد بود کعبه جوی طفل بود کعب باز

Чун ту шудӣ марди дайн рӯй зи каъбаи мтоб

چون تو شدی مرد دین روی ز کعبه متاب

Каъба ки қутб ҳудоаст мӯътакифаст аз сукӯн

کعبه که قطب هدی است معتکف است از سکون

Худ набӯд ҳеҷ қутби мунқалиб аз инқилоб

خود نبود هیچ قطب منقلب از انقلاب

Ҳаст ба пиромнши тўФи кунони осмон

هست به پیرامنش طوف کنان آسمان

Оре бар гирди қутб чарх занад осиёб

آری بر گرد قطب چرخ زند آسیاب

Хона худояш худост лоҷарамаш ном ҳаст

خانه خدایش خداست لاجرمش نام هست

Шоҳ мураббаъ нишин тозии рӯмии хитоб

شاه مربع نشین تازی رومی خطاب