Зин беш обрӯӣ наризам барои нон
زین بیش آبروی نریزم برای نان
Оташи даҳум ба рӯҳи табиӣ ба ҷои нон
آتش دهم به روح طبیعی به جای نان
Хӯн ҷигар хӯрам нахӯрам нони нокасон
خون جگر خورم نخورم نان ناکسان
Дар хӯн ҷон шавам нашавам ошнои нон
در خون جان شوم نشوم آشنای نان
Бо ин паланги ҳимматӣ аз саги бтар бум
با این پلنگ همتی از سگ بتر بوم
Гар зин сипас чу саги дувуми андари қафои нон
گر زین سپس چو سگ دوم اندر قفای نان
Дар ҷурми моҳу қурса хуршед нанигарам
در جرم ماه و قرصهٔ خورشید ننگرم
Ҳргаҳ ки дидҳо шавадам раҳнамои нон
هرگه که دیدها شودم رهنمای نان
Аз чашми зибқи орм ва дар гӯши ризмш
از چشم زیبق آرم و در گوش ریزمش
То нашнавам зи суфраи дунони салои нон
تا نشنوم ز سفرهٔ دونان صلای نان
Гуфтам ба тарки нони сипеди сияҳи дилон
گفتم به ترک نان سپید سیه دلان
Ҳилл то фаноӣ ҷон будам дар фанои нон
هل تا فنای جان بودم در فنای نان
Нонишон чу барф лек суханашон чу зи мҳрир
نانشان چو برف لیک سخنشان چو ز مهریر
Ман зода Халифа набошам гадои нон
من زادهٔ خلیفه نباشم گدای نان
Онро диҳанд гарда ки ӯ гирди гӯи давид
آن را دهند گرده که او گرد گو دوید
Ман кимиёӣ ҷон надаҳум дар баҳоии нон
من کیمیای جان ندهم در بهای نان
Чун оби Асияи сари ман дар нишеби бод
چون آب آسیا سر من در نشیب باد
Гар пеши кас даҳон шавадам Осиёи нон
گر پیش کس دهان شودم آسیای نان
Аз қӯт дар нмонми гӯ нон мабош аз онк
از قوت در نمانم گو نان مباش از آنک
Қӯтӣаст меъдаи ҳукаморо варои нон
قوتی است معدهٔ حکما را ورای نان
Чун оҳӯони гёи чарм аз саҳнҳои дашт
چون آهوان گیا چرم از صحنهای دشت
Андик нагузарам ба дар даҳ киёии нон
اندیک نگذرم به در دهکیای نان
То чанд нону нон ки забонами бурӣдаи бод
تا چند نان و نان که زبانم بریده باد
Кби умеди баради умеди атои нон
کب امید برد امید عطای نان
Одам барои гандумӣ аз равза давр монад
آدم برای گندمی از روضه دور ماند
Ман давр мондам аз дар ҳиммат барои нон
من دور ماندم از در همت برای نان
Одами з ҷинат омад ва ман дар сқр шудам
آدم ز جنت آمد و من در سقر شدم
ӯ дар балои гандум ва ман дар балои нон
او در بلای گندم و من در بلای نان
Ёрб зи ҳоли одами врнҷи ман огаҳӣ
یارب ز حال آدم ورنج من آگهی
Худ кун итоби гандум ва худ даҳ ҷазои нон
خود کن عتاب گندم و خود ده جزای نان
То кӣ зи дасти нокасу кас захмҳо зананд
تا کی ز دست ناکس و کس زخمها زنند
Бар гирдҳои номварони гирдҳои нон
بر گردهای ناموران گردهای نان
Нонами надод чарх надонам чаҳ мӯҷиб аст
نانم نداد چرخ ندانم چه موجب است
эй чарх носазо набидам ман сазои нон
ای چرخ ناسزا نبدم من سزای نان
Бар осмони фириштаи рӯзӣ ба бахти ман
بر آسمان فرشتهٔ روزی به بخت من
Мансӯх кард ояти ризқ аз адои нон
منسوخ کرد آیت رزق از ادای نان
Хоқонёи ҳўону ҳавои ҳам тавила анд
خاقانیا هوان و هوا هم طویلهاند
То нашкананд қадари ту , башикан ҳавои нон
تا نشکنند قدر تو، بشکن هوای نان
Ноне ки аз касони талабӣ бар худо навис
نانی که از کسان طلبی بر خدا نویس
Кохри худои ҷонат ба аз кадхудои нон
کاخر خدای جانت به از کدخدای نان