Лашкари ғами рони кушод ва омад даврон ӯ

لشکر غم ران گشاد و آمد دوران او

Аблақи рӯз ва шабаст номзади рон ӯ

ابلق روز و شب است نامزد ران او

Ҳар ки чунин лашкараши наъл дар оташи ниҳод

هر که چنین لشکرش نعل در آتش نهاد

Наъл баҳо дод умр бар сари майдон ӯ

نعل بها داد عمر بر سر میدان او

Ғам ки даройад ба дили бенгарӣ осеби он

غم که درآید به دل بنگری آسیب آن

Коташи кофтад дар об бишинавӣ афғон ӯ

کاتش کافتد در آب بشنوی افغان او

Аввали ҷунбиш ки нави гулбуни одами шкФт

اول جنبش که نو گلبن آدم شکفت

Миваи ғам буду бас , навбари бустон ӯ

میوهٔ غم بود و بس، نوبر بستان او

Ва охири маҷлис ки даҳри майкадаи ғами кушод

و آخر مجلس که دهر میکدهٔ غم گشاد

Даври з мо даргирифт соқии даврон ӯ

دور ز ما درگرفت ساقی دوران او

Ҷуръае аз даст ӯ куштани моро бас аст

جرعه‌ای از دست او کشتن ما را بس است

Ин ҳама бар пой чист булбулаи гардон ӯ

این همه بر پای چیست بلبله گردان او

Омад борони ғами пӯли саломати бабрад

آمد باران غم پول سلامت ببرد

Бар сари як мушти хок то кӣ борон ӯ

بر سر یک مشت خاک تا کی باران او

Панҷара анкабут нест ҷинони устувор

پنجرهٔ عنکبوت نیست جنان استوار

Каз аҳаду бўқбис бояд ғазабон ӯ

کز احد و بوقبیس باید غضبان او

Оташи ғами пелро дарди брорд чунонк

آتش غم پیل را درد برارد چنانک

Садра пашша сазад сӯрат хуфтон ӯ

صدرهٔ پشه سزد صورت خفتان او

Нофи ту бар ғам заданд , ғами хури хоқонё

ناف تو بر غم زدند، غم خور خاقانیا

Онкии ҷаҳонро шинохт ғамкада шуд ҷон ӯ

آنکه جهان را شناخت غمکده شد جان او

Волии азлати туе , инак тғрои фақр

والی عزلت تویی، اینک طغرای فقر

Мушаррафи ваҳдат ту бош , инак девон ӯ

مشرف وحدت تو باش، اینک دیوان او

Сарви ҳунар чун туе дасти нишони падар

سرو هنر چون تویی دست نشان پدر

Дасти санои вомдори ҳеҷ зи домон ӯ

دست ثنا وامدار هیچ ز دامان او

Ҳофизи дайни бўолҳсн , баҳри макорими алӣ

حافظ دین بوالحسن، بحر مکارم علی

Кобхўри ҷони мости чашмаи эҳсон ӯ

کابخور جان ماست چشمهٔ احسان او