Моро дилӣаст зула хур хон субҳи гоҳ
ما را دلی است زله خور خوان صبحگاه
Ҷонӣаст хоки ҷуръаи мисатони субҳи гоҳ
جانی است خاک جرعهٔ مستان صبحگاه
Ҷон шуд наҳанги бҳркш аз ҷоми ним шаб
جان شد نهنگ بحرکش از جام نیم شب
Дили гашти мӯри резаи хур аз хон субҳи гоҳ
دل گشت مور ریزه خور از خوان صبحگاه
Ғарболи бихтим ба умрӣ ки ёфтем
غربال بیختیم به عمری که یافتیم
Зари айёрдор ба мизони субҳи гоҳ
زر عیاردار به میزان صبحگاه
Баси нақди гуми ббўдаҳи мардон ки ёфтанд
بس نقد گم ببودهٔ مردان که یافتند
Риндони хоки без ба майдони субҳи гоҳ
رندان خاک بیز به میدان صبحگاه
Давлати давид ва ҳафт дар осмони кушод
دولت دوید و هفت در آسمان گشاد
Чун бар задем ҳалқа ба санадони субҳи гоҳ
چون بر زدیم حلقه به سندان صبحگاه
Зини як нафас даромад ва берун шуд ҳаёт
زین یک نفس درآمد و بیرون شد حیات
Барадем рӯзнома ба девони субҳи гоҳ
بردیم روزنامه به دیوان صبحگاه
Аввали шаби аиткини всоқи омадеми блик
اول شب ایتکین وثاق آمدیم بلیک
Алби Арсалони шудем ба поёни субҳи гоҳ
الب ارسلان شدیم به پایان صبحگاه
Бе орзӯии малик ба зери гилӣми фақр
بیآرزوی ملک به زیر گلیم فقر
Кӯбем кӯс бар дар айвони субҳи гоҳ
کوبیم کوس بر در ایوان صبحگاه
Ғавғо кунем як тана чун рустам ва дарем
غوغا کنیم یک تنه چون رستم و دریم
Дръи Фросёб ба пайкони субҳи гоҳ
درع فراسیاب به پیکان صبحگاه
Нақб афканем ним шаб аз давр то барем
نقب افکنیم نیم شب از دور تا بریم
Пай бар сари хазинаи пинҳони субҳи гоҳ
پی بر سر خزینهٔ پنهان صبحگاه
Бе тарси теғу дори бгўӣим то ки ем
بیترس تیغ و دار بگوئیم تا کهایم
Нақби афкани хазинаи таркони субҳи гоҳ
نقب افکن خزینهٔ ترکان صبحگاه
Сувари равони хуфтаи длоним чун хурӯс
صور روان خفته دلانیم چون خروس
Оҳанги дони пардаи дастони субҳи гоҳ
آهنگ دان پردهٔ دستان صبحگاه
Чандини ҳазор ҷуръа ки ин сабзи тштрост
چندین هزار جرعه که این سبز طشتراست
Нӯшем чун шавем ба меҳмони субҳи гоҳ
نوشیم چون شویم به مهمان صبحگاه
Чу об рӯй дрнкшим арча дркшим
چو آب روی درنکشیم ارچه درکشیم
Баҳрии зи дасти соқии даврони субҳи гоҳ
بحری ز دست ساقی دوران صبحگاه
Гуфтӣ шумо чигуна ва чунаст нзлтон
گفتی شما چگونه و چون است نزلتان
Мошо ва назул мо зи шабистони субҳи гоҳ
ماشا و نزل ما ز شبستان صبحگاه
Оташ занем ҳафт алафи хонаи фалак
آتش زنیم هفت علفخانهٔ فلک
Чун бингарем назул фаровони субҳи гоҳ
چون بنگریم نزل فراوان صبحگاه
Хоҳӣ ки назул мо диҳадат даҳ киёии даҳр
خواهی که نزل ما دهدت ده کیای دهر
Бустони кушоди нома ба унвони субҳи гоҳ
بستان گشاد نامه به عنوان صبحگاه
Ту кӣ шиносии ин чаҳ муаммост чун ҳануз
تو کی شناسی این چه معماست چون هنوز
Абҷади нахондае ба дабистони субҳи гоҳ
ابجد نخواندهای به دبستان صبحگاه
Бёъи хони ҷони мҷоҳзи дилони ишқ
بیاع خان جان مجاهز دلان عشق
Ҷуз субҳ нест ҷони туу ҷони субҳи гоҳ
جز صبح نیست جان تو و جان صبحگاه
Гуфтӣ шумо киед ва чаҳ мурғед ва чистед
گفتی شما کهاید و چه مرغید و چیستید
Симурғи ним рӯзу сулаймони субҳи гоҳ
سیمرغ نیمروز و سلیمان صبحگاه
Мо мурғи ършиим ки бар бонги мо раванд
ما مرغ عرشییم که بر بانگ ما روند
Мурғони шаби шиноси нўохўони субҳи гоҳ
مرغان شب شناس نواخوان صبحگاه
Субҳи шумо дамӣаст , дами мо ҳазор субҳ
صبح شما دمی است، دم ما هزار صبح
Ҳар панҷ вақти мо шудаи яксони субҳи гоҳ
هر پنج وقت ما شده یکسان صبحگاه
Моро ба ҳар ду субҳи ду идасту ҷони мо
ما را به هر دو صبح دو عید است و جان ما
Мурғӣаст фарбеҳ аз паии қурбони субҳи гоҳ
مرغی است فربه از پی قربان صبحگاه
Таскини ҷони гарми дилонро кунем сард
تسکین جان گرم دلان را کنیم سرد
Чун дам бароварем ба домони субҳи гоҳ
چون دم برآوریم به دامان صبحگاه
Сҳро ки бар қавораи симин ма кунем
سحرا که بر قوارهٔ سیمین مه کنیم
Чун баркашем сари зи гиребони субҳи гоҳ
چون برکشیم سر ز گریبان صبحگاه
Баҳр бихӯр маҷлиси рӯҳонӣони ишқ
بهر بخور مجلس روحانیان عشق
Созем синаи миҷмари сӯзони субҳи гоҳ
سازیم سینه مجمر سوزان صبحگاه
Гар чашми мо гулоб фишон шуд аҷаби мадор
گر چشم ما گلاب فشان شد عجب مدار
Дилҳои мости оинаи гардони субҳи гоҳ
دلهای ماست آینهگردان صبحگاه
Хоқонё маранҷ ки султон гадоат хонд
خاقانیا مرنج که سلطان گدات خواند
Ореи гадои рӯзӣу султони субҳи гоҳ
آری گدای روزی و سلطان صبحگاه
Чун жолау сабоу шбоҳнги ҳам чунин
چون ژاله و صبا و شباهنگ همچنین
Маъзул рӯз бошу амали рони субҳи гоҳ
معزول روز باش و عملران صبحگاه
Ҷайҳун фишон зи ашку Самарқанди гир аз оҳ
جیحون فشان ز اشک و سمرقند گیر از آه
То мо наҳем номи ту хоқони субҳи гоҳ
تا ما نهیم نام تو خاقان صبحگاه
Аз дам сиёҳ кун рухи деви сипеди рӯз
از دم سیاه کن رخ دیو سپید روز
Чун дев нафас туаст сулаймони субҳи гоҳ
چون دیو نفس توست سلیمان صبحگاه
Майлӣ бисоз зи оҳи вбзн бар пилос шаб
میلی بساز ز آه وبزن بر پلاس شب
Даракаш ба чашми рӯз ба фармони субҳи гоҳ
درکش به چشم روز به فرمان صبحگاه
Аз хон дил ба назул сарои азали дарой
از خوان دل به نزل سرای ازل درآی
Бифирист зулае сӯии ихвони субҳи гоҳ
بفرست زلهای سوی اخوان صبحگاه
Як гӯш моҳе бидиҳ аз меки ҳозиранд
یک گوش ماهیی بده از می که حاضرند
Дрёкшон раҳ зада аташони субҳи гоҳ
دریاکشان ره زده عطشان صبحگاه
Резӣ бирез аз он май райҳонии сиришк
ریزی بریز از آن می ریحانی سرشک
Вази буи ҷуръа кун дами райҳони субҳи гоҳ
وز بوی جرعه کن دم ریحان صبحگاه
Чун моҳӣ ар бурӣдаи забонӣ дилат баҷост
چون ماهی ار بریده زبانی دلت بجاست
Дил дар ту Юнусӣаст забони дони субҳи гоҳ
دل در تو یونسی است زبان دان صبحگاه
Бар шоҳи ним рӯз камӣн кун ки оҳ туаст
بر شاه نیمروز کمین کن که آه توست
Ҳар ним шаби камони каши мардони субҳи гоҳ
هر نیم شب کمانکش مردان صبحگاه
Ҳар субҳи фатҳ боб кун аз анҷуми сиришк
هر صبح فتح باب کن از انجم سرشک
Бинишон ғубори ғусса ба борони субҳи гоҳ
بنشان غبار غصه به باران صبحگاه
Чун бар бтти забон чаҳ бакораст беҳтари онк
چون بر بطت زبان چه بکار است بهتر آنک
Чун ноӣ бе забони зании алҳони субҳи гоҳ
چون نای بیزبان زنی الحان صبحگاه
Гум кун забон ки мори нигаҳбон ганҷ туаст
گم کن زبان که مار نگهبان گنج توست
Бар ганҷи худ ту бош нигаҳбони субҳи гоҳ
بر گنج خود تو باش نگهبان صبحگاه