Овоза раҳил шунидам ба субҳи гоҳ
آوازهٔ رحیل شنیدم به صبحگاه
Бо шбрўони дўосбаҳи давидам ба субҳи гоҳ
با شبروان دواسبه دویدم به صبحگاه
Бо бахтёни ҳиммат ва бо пухтагони дард
با بختیان همت و با پختگان درد
Роҳи ҳазор сола буридам ба субҳи гоҳ
راه هزار ساله بریدم به صبحگاه
Рустами зи чори охури сангини рӯзгор
رستم ز چار آخور سنگین روزگار
Дар ҳашт боғ ишқ чаредам ба субҳи гоҳ
در هشت باغ عشق چریدم به صبحگاه
Дидам ки ганҷи хона ғайбаст пеш рӯй
دیدم که گنج خانهٔ غیب است پیش روی
Пушт аз барои нақби хмидм ба субҳи гоҳ
پشت از برای نقب خمیدم به صبحگاه
Кардам зи санги резаи раҳи тўтёии чашм
کردم ز سنگ ریزهٔ ره توتیای چشم
То ончӣ кас надид бидидам ба субҳи гоҳ
تا آنچه کس ندید بدیدم به صبحگاه
Киштам ба боди сарди чароғи фалак чунонк
کشتم به باد سرد چراغ فلک چنانک
Буии чароғ кушта шунидам ба субҳи гоҳ
بوی چراغ کشته شنیدم به صبحگاه
Бисёр гирди пардаи хосони баромадам
بسیار گرد پردهٔ خاصان برآمدم
Охири даруни пардаи хазидам ба субҳи гоҳ
آخر درون پرده خزیدم به صبحگاه
Ҳар шурб сард карда ки дил чошнӣ гирифт
هر شرب سرد کرده که دل چاشنی گرفت
Бо бонги нӯш нӯш чашидам ба субҳи гоҳ
با بانگ نوش نوش چشیدم به صبحگاه
Хуршед хок шуд зи пай ҷуръа ёфтан
خورشید خاک شد ز پی جرعه یافتن
Он дам ки ҷом ҷом кашидам ба субҳи гоҳ
آن دم که جام جام کشیدم به صبحگاه
Зон ҷоми ҷам ки то хат Бағдод доштӣ
زان جام جم که تا خط بغداد داشتی
Беш аз ҳазор диҷлаи мазидам ба субҳи гоҳ
بیش از هزار دجله مزیدم به صبحگاه
Натавонади офтоби руфӯ кардан он либос
نتواند آفتاب رفو کردن آن لباس
Кандар самоъ ишқ даридам ба субҳи гоҳ
کاندر سماع عشق دریدم به صبحگاه
Имрӯзи сурхи рўӣии ман доне аз чаҳ хост
امروز سرخ روئی من دانی از چه خاست
Зон коташ ниёз дамидам ба субҳи гоҳ
زان کاتش نیاز دمیدم به صبحگاه
Хоқонии Масеҳи суханро ба нақди умр
خاقانی مسیح سخن را به نقد عمر
Дӯш аз дарахти бози харидам ба субҳи гоҳ
دوش از درخت باز خریدم به صبحگاه