эй дар дили сўдоӣён , аз ғамза ғавғо дошта

ای در دل سودائیان، از غمزه غوغا داشته

Ман куштаи ғўғоӣён , дили маст савдо дошта

من کشتهٔ غوغائیان، دل مست سودا داشته

Ҷони хоки наъли мураккабати вази оби тавқи ғабғабат

جان خاک نعل مرکبت وز آب طوق غبغبت

Дар оташи Мӯсои лабат , бод масеҳо дошта

در آتش موسی لبت، باد مسیحا داشته

Дилҳои хӯн олуд байн , бар хоки роҳати бӯсаи чин

دلهای خون‌آلود بین، بر خاک راهت بوسه چین

Ман хоки он хоками ҳамин бӯсӣ таманно дошта

من خاک آن خاکم همین بوسی تمنا داشته

Гўӣӣ ба маҷлиси ҳрдмии кӯи масти ман ,ҳо олимӣ

گوئی به مجلس هردمی کو مست من، ها عالمی

Гўӣӣ ба майдони дарҳамӣ , кӯи Рахш танҳо дошта

گوئی به میدان درهمی، کو رخش تنها داشته

Ҳастам сагат эй чаҳ зқни занҷирами он мишкӣни расан

هستم سگت ای چه ذقن زنجیرم آن مشکین رسن

Сагро зи дам тавқаст ва ман он қад якто дошта

سگ را ز دم طوق است و من آن قد یکتا داشته

Зон зулфи Њорутии нишони ларзони терм аз Зуҳраи дон

زان زلف هاروتی‌نشان لرزان ترم از زهره دان

эй Зуҳраро Њорути сони зулфи ту дрўо дошта

ای زهره را هاروت سان زلف تو دروا داشته

Ту гули рухии ман солҳо пошида бар гули молҳо

تو گل‌رخی من سالها پاشیده بر گل مالها

Чун лолаи мишкӣни холҳо гули барг раъно дошта

چون لاله مشکین خالها گل‌برگ رعنا داشته

Шамъӣ вале ҳар шаби маро , аз ларзи зулфати таби маро

شمعی ولی هر شب مرا، از لرز زلفت تب مرا

Умрӣ ба мегаван лаби марои сармаст ва шайдо дошта

عمری به میگون لب مرا سرمست و شیدا داشته

Дар ҳоли хоқонии нигар , бемори он хандони шукр

در حال خاقانی نگر، بیمار آن خندان شکر

зи он чашми бемор аз назари чашм мудово дошта

ز آن چشم بیمار از نظر چشم مداوا داشته

Ту рашки моҳи чордаҳ , ӯ чун маи нави чормаҳ

تو رشک ماه چارده، او چون مه نو چارمه

Меҳри шифо дар панҷ гуҳ аз шоҳ дунё дошта

مهر شفا در پنج گه از شاه دنیا داشته

Хоқони Акбар каз дҳо бикшод нилии парда ҳо

خاقان اکبر کز دها بگشاد نیلی پرده‌ها

Дид оташини ҳафт аждаҳо дар парда маъво дошта

دید آتشین هفت اژدها در پرده ماوا داشته

Аз ханҷари заҳри обгуни ҳафт аждаҳоро рехти хӯн

از خنجر زهر آبگون هفت اژدها را ریخت خون

Ҳиммати з на пардаи бурун , дили ҳашт мръо дошта

همت ز نه پرده برون، دل هشت مرعا داشته

Бали фориғи он дил дар буриш аз ҳашт хулду кавсараш

بل فارغ آن دل در برش از هشت خلد و کوثرش

Сад солаи раҳи зи онсўтрши ҷой тамошо дошта

صد ساله ره ز آنسوترش جای تماشا داشته