Мо фитна бар тўоим ва ту фитна бар оина

ما فتنه بر توایم و تو فتنه بر آینه

Мо ронгоҳ дар ту , туро андари оина

ما رانگاه در تو، تو را اندر آینه

То оинаи ҷамол ту дид ва ту ҳасани хеш

تا آینه جمال تو دید و تو حسن خویش

Ту ошиқи худии зи ту ошиқтар оина

تو عاشق خودی ز تو عاشق‌تر آینه

Аз рӯй ту дар оинаи ҷон ҳо шавад хаёл

از روی تو در آینه جان‌ها شود خیال

Зин рӯй нозҳо кунад андари сари оина

زین روی نازها کند اندر سر آینه

Вази нур рӯйу сФўти лаъл ту оварад

وز نور روی و صفوت لعل تو آورد

Дар як макони ҳам оташ ва ҳам кавсари оина

در یک مکان هم آتش و هم کوثر آینه

эй нохудоӣ тарс машав оинаи параст

ای ناخدای ترس مشو آینه‌پرست

Ранҷ дилам махоҳ ва манеҳ дил бар оина

رنج دلم مخواه و منه دل بر آینه

Каз оҳ дил бисӯзам ҳар ҷо ки оҳанӣ аст

کز آه دل بسوزم هر جا که آهنی است

То ҳеҷ сайқалӣ накунад дигари оина

تا هیچ صیقلی نکند دیگر آینه

Қиблаи мсози зи оина ҳар чанд мари ту ро

قبله مساز ز آینه هر چند مر تو را

Сӯрат ҳар оина бинмоед ҳар оина

صورت هر آینه بنماید هر آینه

Дар оинаи дареғ буд сӯратӣ каз ӯ

در آینه دریغ بود صورتی کز او

Бинад ҳазор сӯрати ҷонпарвар оина

بیند هزار صورت جان پرور آینه

Сӯрат намой шуд рухи хоқонӣ аз сиришк

صورت نمای شد رخ خاقانی از سرشک

Рухсор ӯ нигари снмои мангар оина

رخسار او نگر صنما منگر آینه

Аз рой шоҳ гирад нуру зўи офтоб

از رای شاه گیرد نور و ضو آفتاب

Ваз рӯй ту пазиради зебу фари оина

وز روی تو پذیرد زیب و فر آینه

Султони аъзами онкии ашорот ӯ зи ғайб

سلطان اعظم آنکه اشارات او ز غیب

Чунон диҳад нишоне каз пайкари оина

چونان دهد نشانی کز پیکر آینه

Шоҳаншаҳӣ ки баҳри арӯс ҷалол ӯст

شاهنشهی که بهر عروس جلال اوست

Ҳафт осмони машшота ва ҳафт ахтари оина

هفت آسمان مشاطه و هفت اختر آینه

зи иқболи адлпарвар ӯ ҷои он , буд

ز اقبال عدل‌پرور او جای آن، بود

Каз нанги занг боз раҳад яксар оина

کز ننگ زنگ باز رهد یکسر آینه

эй хусравӣ ки хотири ту он сафо гирифт

ای خسروی که خاطر تو آن صفا گرفت

Каз ваии намӯна Эйаст ба ҳар кишвари оина

کز وی نمونه‌ای است به هر کشور آینه

Созад фалаки зи ҳзми ту доими силаҳи хеш

سازد فلک ز حزم تو دایم سلاح خویش

Дорад шуҷоъи рӯзи вғо дар бар оина

دارد شجاع روز وغا در بر آینه

Гар манзари ту нур бар ойинаи афканд

گر منظر تو نور بر آئینه افکند

Рӯҳи алқудси намояд аз он манзари оина

روح القدس نماید از آن منظر آینه

Гирди хилофат ар баравад дар диёри хасм

گرد خلافت ار برود در دیار خصم

Бекор монад онҷо то маҳшари оина

بی‌کار ماند آنجا تا محشر آینه

Монад ба нӯки калаки туу ҷони бади сгол

ماند به نوک کلک تو و جان بد سگال

Чун дар ҳиҷоб занг шавад мзмри оина

چون در حجاب زنگ شود مضمر آینه

Бошад чу табъи меҳри ман андари ҳавои ту

باشد چو طبع مهر من اندر هوای تو

Чун тоб гирад аз ҳаракоти хури оина

چون تاب گیرد از حرکات خور آینه

Ман оинаи замирам ва ту муштарии ҳамм

من آینه ضمیرم و تو مشتری همم

Аз ту ҷамоли ҳиммат ва аз чокари оина

از تو جمال همت و از چاکر آینه

Дар хизмати ту тар натавон омадан аз онк

در خدمت تو تر نتوان آمدن از آنک

Гардад сиёҳ рӯй чу гардадтар оина

گردد سیاه روی چو گردد تر آینه

Гар дар дил туёфт тавонам нишони хеш

گر در دل تو یافت توانم نشان خویش

Табъам шавад зи лутф чу аз ҷавҳари оина

طبعم شود ز لطف چو از جوهر آینه

Тӯтӣ ҳар он сухан ки бгўӣии з бар кунад

طوطی هر آن سخن که بگوئی ز بر کند

Ҳргаҳ ки шакл хеш бибинад дар оина

هرگه که شکل خویش ببیند در آینه

Гар лутфи ту хариди марои бас шигифт нест

گر لطف تو خرید مرا بس شگفت نیست

Коҳил басар хазанд ба симу зари оина

کاهل بصر خزند به سیم و زر آینه

Вар нокасе фурухт марои ҳам раво буд

ور ناکسی فروخت مرا هم روا بود

Коъмӣу зиштро набӯд дархури оина

کاعمی و زشت را نبود درخور آینه

Гар ҷузи туро ситудам бар ман мгир аз онк

گر جز تو را ستودم بر من مگیر از آنک

Мардум заруратӣ кунад аз ханҷари оина

مردم ضرورتی کند از خنجر آینه

Донам туро зи ман нгзирд барои онк

دانم تو را ز من نگزیرد برای آنک

Гуҳ гуҳ кунад пок ба хокистари оина

گه‌گه کند پاک به خاکستر آینه

Аз ним шоирони ҳунари ман мҷўӣ аз онк

از نیم شاعران هنر من مجوی از آنک

Ноед ҳамеи зи оҳани бади гавҳари оина

ناید همی ز آهن بد گوهر آینه

Шояд ки новарами дили маҷрӯҳ бар дарат

شاید که ناورم دل مجروح بر درت

Зебад ки нанигарам ба рухи асФри оина

زیبد که ننگرم به رخ اصفر آینه

Каз бими рҷми брншўди дев бар фалак

کز بیم رجم برنشود دیو بر فلک

Вази баҳри айб кам талабади аъўри оина

وز بهر عیب کم طلبد اعور آینه

Гар на радифи шеър маро омадӣ ба кор

گر نه ردیف شعر مرا آمدی به کار

Моно ки худ насохтӣ Искандари оина

مانا که خود نساختی اسکندر آینه

Инро нақиза Эйаст ки гуфтам бад-ӣни тариқ

این را نقیضه‌ای است که گفتم بدین طریق

Гар заррае зи нур ту уфтад бар оина

گر ذره‌ای ز نور تو افتد بر آینه

Бодати ҷалолу мартабаи чандон ки осмон

بادت جلال و مرتبه چندان که آسمان

Ҳар субҳ дам баровард аз ховари оина

هر صبح‌دم برآورد از خاور آینه

Ҳосиди зи давлати ту гирифтори он мараз

حاسد ز دولت تو گرفتار آن مرض

Каз мис кунад барои ваии оҳангари оина

کز مس کند برای وی آهنگر آینه