Ногузарони дили тўӣӣ каз тараби ошнотрӣ

ناگذران دل توئی کز طرب آشناتری

Хоки туам ба хушки ҷон то ба лаби оташ тарӣ

خاک توام به خشک جان تا به لب آتش تری

Хонаи дил ба чори ҳади вақфи ғам ту карда ам

خانهٔ دل به چار حد وقف غم تو کرده‌ام

Ҳади вафои ҳамин буд , ҷаври зи ҳад чаҳ май барӣ

حد وفا همین بود، جور ز حد چه می‌بری

Бар сари оташи ҳавои деги ҳаваси ҳамеи пазам

بر سر آتش هوا دیگ هوس همی‌پزم

Гарчи ба косаи серум бар серуми об май хурӣ

گرچه به کاسهٔ سرم بر سرم آب می‌خوری

Мояи умри ҷӯ ба ҷӯ бо ту ду нима ме кунам

مایهٔ عمر جو به جو با تو دو نیمه می‌کنم

Ҷўҷўм аз чаҳ мекунӣ чист баҳона бе зарӣ

جوجوم از چه می‌کنی چیست بهانه بی زری

Бар дили ман нишон ғам монад чу доғи гази рон

بر دل من نشان غم ماند چو داغ گاز ران

То ту зи нили ранграз бар гултар нишон гарӣ

تا تو ز نیل رنگرز بر گل تر نشان گری

Нури туеу сояи ман , чун гулу абр аз он кунанд

نور توییّ و سایه من، چون گل و ابر از آن کنند

Чашми туу сиришки ман , рангразӣу гозрӣ

چشم تو و سرشک من، رنگرزی و گازری

Бар дили хоқонӣ агар доғ ҷафо наҳй чаҳ шуд

بر دل خاقانی اگر داغ جفا نهی چه شد

ӯ з суккон кист худ то барадат ба доварӣ

او ز سکان کیست خود تا بردت به داوری

Аз ту баҳри тиҳии дуӣ давлати васл кӣ расад

از تو بهر تهی دوی دولت وصل کی رسد

Хосса ки чун бақоу ъзи хоси шаҳи Музаффарӣ

خاصه که چون بقا و عز خاص شه مظفری