Пеш ки субҳ бар дарди шақаи чатри анбарӣ

پیش که صبح بردَرَد شقهٔ چتر عنبری

Хези магар ба барқ май бурқаъи субҳ бар дарӣ

خیز مگر به برق میْ برقع صبح بردَری

Пеш ки ғамза зан шавад чашми ситораи саҳар

پیش که غمزه‌زن شود چشم ستارهٔ سحر

Бар садафи фалаки расони хандаи ҷоми гавҳарӣ

بر صدف فلک رسان خندهٔ جام گوهری

Баркаш мехи ғами зи дили пеш ки субҳ баркашад

برکش میخ غم ز دل پیش که صبح برکشد

Ин хашини ҳазор мех аз сари чархи чанбарӣ

این خشن هزار میخ از سر چرخ چنبری

Сохт фурӯ кунад зи асб , оинаи бандади осмон

ساخت فرو کند ز اسب، آینه بندد آسمان

Субҳи қабо зира занад , абр кунад зира гарӣ

صبح قبا زره زند، ابر کند زره‌گری

Зонкаҳи бараҳнагӣ буд зевари теғи субҳи Фш

زآنکه برهنگی بود زیور تیغ صبح‌فش

Субҳ бараҳна мекунад бар тани чархи зеварӣ

صبح برهنه می‌کند بر تن چرخ زیوری

Гоҳ чу ҳоли ошиқон субҳ кунад млўнӣ

گاه چو حال عاشقان صبح کند ملونی

Гуҳ чу ҳиллии дилбарон мурғ кунад навогарӣ

گه چو حلی دلبران مرغ کند نواگری

Чун ба сабӯҳи булбула қаҳқаҳа карду хандаи не

چون به صبوح بلبله قهقهه کرد و خنده‌نی

Ханда кунад на қаҳқаҳа , субҳ чу навгули трӣ

خنده کند نه قهقهه، صبح چو نوگل طری

Рӯз ба рӯзат аз фалак назул ду субҳ ме расад

روز به روزت از فلک نُزل دو صبح می‌رسد

Субҳ се гардад ар ба кафи ҷоми сабӯҳӣ оварӣ

صبح سه گردد ار به کف جام صبوحی آوری

Навбари субҳи як дамаст , инат шигарф агар диҳӣ

نوبر صبح یک دم است، اینت شگرف اگر دهی

Дод дамӣ ки медиҳад субҳи дамат ба навбарӣ

داد دمی که می‌دهد صبح‌دمت به نوبری

Фарзи сабӯҳи идро каз ту ба хоб фӯт шуд

فرض صبوح عید را کز تو به خواب فوت شد

Садра агар қазо кунӣ то з сабӯҳ нашмурӣ

صد ره اگر قضا کنی تا ز صبوح نشمری

Нест зи номдаҳи хабари вази дами рафтаи ҳосилӣ

نیست ز نامده خبر وز دم رفته حاصلی

Ҳосили вақтро нигар то дам рафта нанигарӣ

حاصل وقت را نگر تا دم رفته ننگری

Умр пулӣаст рахнаи сар , ҳодисаи сайли пули шикан

عمر پلی است رخنه‌سر، حادثه سیل پل شکن

Кӯш ки норасидаи сайл , аз пул рахна бигузарӣ

کوش که نارسیده سیل، از پل رخنه بگذری

Онкии ғам ҷаҳон хӯрд , кӣ зи ҳаёти бархӯрд

آنکه غم جهان خورد، کی ز حیات برخورد

Пас ту ғам ҷаҳон махӯр , то зи ҳаёти брхўрӣ

پس تو غم جهان مخور، تا ز حیات برخوری

Оҳўко ! саги туам май хуру гурги масти шӯ

آهُوَکا! سگ توام می خور و گرگ مست شو

Хоби паланг на зи сар гарчи паланги гавҳарӣ

خواب پلنگ نه ز سر گرچه پلنگ گوهری

Барг месабӯҳ кун , сиркаи фурӯхтан ки чаҳ

برگ می صبوح کن، سرکه فروختن که چه

Гарчи зи хоби ҷустае хуши туршу гарони сиррӣ

گرچه ز خواب جسته‌ای خوش تُرُش و گران سری

Хоби ту май нишондам бар сари оташи ҳавас

خواب تو می‌نشاندم بر سر آتش هوس

Кони ҳамаи машк бар сарати венаи ҳамаи мағзро тарӣ

که‌آن همه مشک بر سرت وین همه مغز را تری

Шӯ ба гулоби ашки ман хоби ҷаҳони зи ъбҳрт

شو به گلاب اشک من خواب جهان ز عبهرت

То ба ду лолаи дркшии ҷоми гулоби ъбҳрӣ

تا به دو لاله درکشی جام گلاب عبهری

Ҳам ба гулоби лаъл бар , дарди серум ки аз фалак

هم به گلاب لعل بر، درد سرم که از فلک

Бо ҳамаи дарди дили марои дард сиррӣаст бар сиррӣ

با همه درد دل مرا درد سری است بر سری

Барқи туеу беди ман , сӯхтаи туам кунун

برق تویی و بید من، سوختهٔ توام کنون

Сӯхтаи беди хоҳ агар равоқи иди парварӣ

سوخته بید خواه اگر رواق عید پروری

Рақси кунони нигари хараи лаъли ғбб чу рӯй ту

رقص کنان نگر خُرُه لعل غَبَب چو روی تو

Тавқи кашони срўдмш чун хатат аз мънбрӣ

طوق کشان سرودمش چون خطت از معنبری

Бар ғбб ва дам хаза хезу рикоби бодаи даҳ

بر غبب و دم خُرُه خیز و رکاب باده ده

Чун дамаш аз мтўқӣ чун ғббши зи аҳмарӣ

چون دمش از مطوقی چون غببش ز احمری

Мунтазирӣ ки аз фалаки хўончаҳ зар бароядат

منتظری که از فلک خوانچهٔ زر برآیدت

Хўончаҳ куну чамонаи каши хўончаҳи зар чаҳ май барӣ

خوانچه کن و چمانه‌کش خوانچهٔ زر چه می‌بری

Ҷуз ҷгарӣ нахурдае бар сари хўончаҳ зар бароядат

جز جگری نخورده‌ای بر سر خوانچهٔ فلک

Умр ту мехӯрд ту ҳам дар ғами хўончаҳи зарӣ

عمر تو می‌خورد تو هم در غم خوانچهٔ زری

Карда чархи ҷӯ ба ҷӯи дидау озмуда Эй

کردهٔ چرخ جو به جو دیده و آزموده‌ای

Карда ба ҷаври ҷӯи ҷӯати ҳам ба ҷувол ӯ дарӣ

کرده به جور جو جوت هم به جوال او دری

Дар даҳ аз он чакидаи хӯни зи обилаи тани рузон

درده از آن چکیده خون زآبلهٔ تن رزان

Кблаҳи рухи фалак , баради арӯси ховарӣ

که‌آبلهٔ رخ فلک، برد عروس خاوری

Аз пас зари ахтарони комдаҳ бар маҳаки шаб

از پس زر اختران کامده بر محک شب

Рафт сиёҳӣ аз маҳак , монад сипеди пайкарӣ

رفت سیاهی از محک، ماند سپید پیکری

Тира шуд оби ахтарони зи оташи рӯз ва ме кунад

تیره شد آب اختران زآتش روز و می‌کند

Бар дараҷоти хати ҷоми об чу оташи ахтарӣ

بر درجات خط جام آب چو آتش اختری

Чархи кабӯди ҷомаи байни рехтаи ашкҳо зи рух

چرخ کبود جامه بین ریخته اشک‌ها ز رخ

То ту зи ҷуръа бар замини ҷомаи иди густарӣ

تا تو ز جرعه بر زمین جامهٔ عید گستری

Он майу ҷоми байни баҳами гўӣии дасти шӯъбада

آن می و جام بین به هم گوئی دست شعبده

Карда зи сими даҳ диҳии сраҳи зари шаш сиррӣ

کرده ز سیم ده دهی صُرّهٔ زر شش سری

Дар кафи соқӣ аз қадаҳи ҳуққаи лаъли оташӣ

در کف ساقی از قدح حقهٔ لعل آتشی

Дар гулӯии қадаҳи зи кафи риштаи ақди анбарӣ

در گلوی قدح ز کف رشتهٔ عقد عنبری

Соқии базм чун парии ҷом ба каф чу оина

ساقی بزم چون پری جام به کف چو آینه

ӯ нармади зи ҷом агар зи оина май Ромади парӣ

او نرمد ز جام اگر زآینه می‌رمد پری

Дар кафи оҳӯони базми об рузасту гови зар

در کف آهوان بزم آب رز است و گاو زر

Оташ Мӯсавӣаст он дар бар гови сомрӣ

آتش موسوی است آن در بر گاو سامری

Аз Қатароти ҷуръаҳо жолаи зарди рехта

از قطرات جرعه‌ها ژالهٔ زرد ریخته

Ёфта чун рухи фалаки пушти замини мҷдрӣ

یافته چون رخ فلک پشت زمین مجدری

Духтари офтоби даҳ дар ттқи сипеҳри гаван

دختر آفتاب ده در تتق سپهرگون

Гашта ба Зуҳраи фалаки ҳомилаи ҳам ба духтарӣ

گشته به زهرهٔ فلک حامله هم به دختری

Карда ба ҷилваи карданаши боди Масеҳи Марямӣ

کرده به جلوه کردنش باد مسیح مریمی

Карда ба нақш бастанаши нори халили озрӣ

کرده به نقش بستنش نار خلیل آزری

Мутриби сҳрпишаҳи байн дар сувар ҳар олатӣ

مطرب سحرپیشه بین در صور هر آلتی

Оташу обу бод ва гул карда баҳами зи соҳирӣ

آتش و آب و باد و گل کرده به هم ز ساحری

Барбати аъҷмии сифати ҳашт забонаш дар даҳон

بربط اعجمی صفت هشت زبانش در دهان

Аз сари захма тарҷумон карда ба тозӣу дарӣ

از سر زخمه ترجمان کرده به تازی و دری

Ноӣ арӯсӣ аз ҳабаши даҳ хутанаш ба пеш ва пас

نای عروسی از حبش ده ختنش به پیش و پس

Тоҷи ниҳода бар сараш аз неи қанди аскарӣ

تاج نهاده بر سرش از نی قند عسکری

Чанги бараҳнаи фарқро пои пилос пӯши байн

چنگ برهنه فرق را پای پلاس پوش بین

Хушк раҳгӣ кашида хӯни нолаи кунони зи лоғарӣ

خشک رگی کشیده خون ناله کنان ز لاغری

Дасти рубобу сари яке баста ба даҳ расани гулӯ

دست رباب و سر یکی بسته به ده رسن گلو

Зери хазинаи шиками косаи сари зи музтарӣ

زیر خزینهٔ شکم کاسهٔ سر ز مضطری

Чанбари дафи шкоргаҳи зи оҳӯу гӯру юзу саг

چنبر دف شکارگه زآهو و گور و یوز و سگ

Лек ба ҳеҷ вақти азуи ҳеҷ шикори ншкрӣ

لیک به هیچ وقت ازو هیچ شکار نشکری

Рӯз раседу муҳаррамон ид кунанд зини сабаб

روز رسید و محرمان عید کنند زین سبب

Рӯз чу муҳаррамон занад лофи сипеди чодар

روز چو محرمان زند لاف سپید چادری

Дар Арафоти бахтён бодия карда паии сипар

در عرفات بختیان بادیه کرده پی‌سپر

Мо ва ту биспурем ҳам бодияи қаландарӣ

ما و تو بسپریم هم بادیهٔ قلندری

Дар Арафоти ошиқони бахтӣ бе хабари тўӣӣ

در عرفات عاشقان بختی بی‌خبر توئی

Каз ҳамаи боркаштарӣ вази ҳама бе хбртрӣ

کز همه بارکش‌تری وز همه بی‌خبرتری

Дай ба намози дайгарии мавқиф агар тамом шуд

دی به نماز دیگری موقف اگر تمام شد

Чун ту сабӯҳ кардае марди намози дайгарӣ

چون تو صبوح کرده‌ای مرد نماز دیگری

Вари сӯии машъарулҳаром омадаанд муҳаррамон

ور سوی مشعر الحرام آمده‌اند محرمان

Муҳаррам мешавем мо майкада карда машъарӣ

محرم میْ شویم ما میکده کرده مشعری

Вар ба манӣ хӯрд замини хӯни ҳалоли ҷонварон

ور به منیٰ خورد زمین خون حلال جانوران

Мо бихӯрем хӯни руз то нарасад ба ҷонварӣ

ما بخوریم خون رز تا نرسد به جانوری

Ҳар ки кабӯтарӣ кашад ҳам ба савоб дар расад

هر که کبوتری کُشد هم به ثواب دررسد

Хезу бабри гулӯии дил , кӯ кунадат кабӯтарӣ

خیز و ببر گلوی دل، کو کندت کبوتری

Санг фишон кунанд халқ аз паии дайн ба ҷмраҳ дар

سنگ فشان کنند خلق از پی دین به جَمره در

Мо ҳама ҷон фишон кунем аз паии хам ба май хурӣ

ما همه جان فشان کنیم از پی خم به میْ خوری

Вар ба тавоф каъбаанд аз сари пои сари занон

ور به طواف کعبه‌اند از سر پای سر زنان

Мо ва туу тўоқи дайр аз сари дил , на срсрӣ

ما و تو و طواف دیر از سر دل، نه سرسری

Вари ҳамаи санги каъбаро бӯса зананд ҳоҷён

ور همه سنگ کعبه را بوسه زنند حاجیان

Мо ҳамаи бӯса гуҳ кунем он сари зулфи сътрӣ

ما همه بوسه‌گه کنیم آن سر زلف سعتری

Кӯии Муғон ва мо ва ту ҳар сари санги каъба Эй

کوی مغان و ما و تو هر سر سنگ کعبه‌ای

Пой ту карда замзамӣ , даст ту карда соғарӣ

پای تو کرده زمزمی، دست تو کرده ساغری

Тоъати мост бо гунаҳ каз паии номи дархурад

طاعت ماست با گنه کز پی نام درخورد

Рӯй сипеди ҷомаро доғи сиёҳи гозрӣ

روی سپید جامه را داغ سیاه گازری

Каъба ба зоҳидӣ расад , дайр ба мо сабуи кашон

کعبه به زاهدان رسد، دیر به ما سبو کشان

Бахшиши асли дони ҳама , мо ва ту аз миёни барӣ

بخشش اصل دان همه، ما و تو از میان بری

Зуҳди шумоу фисқи мо чун ҳамаи ҳукм довар аст

زهد شما و فسق ما چون همه حکم داور است

Доваратони худои бас , ӣнҳама чист доварӣ

داورتان خدای بس، اینهمه چیست داوری

Гар ҳаҷ ва умра кардаанд аз дар каъбаи раҳравон

گر حج و عمره کرده‌اند از در کعبه رهروان

Мо ҳаҷ ва умра мекунем аз дар хусрави сиррӣ

ما حج و عمره می‌کنیم از در خسرو سری

Хотири хоқонӣ аз он каъба шинос шуд ки ӯ

خاطر خاقنی از آن کعبه شناس شد که او

Дар ҳарам хдоигон карда ба ҷони муҷовирӣ

در حرم خدایگان کرده به جان مجاوری