Хоки сиёҳ бар сари обу ҳавои рай

خاکِ سیاه بر سرِ آب و هوای ری

Давр аз муҷовирон макорим намой рай

دور از مجاوران مکارم‌نمای ری

Дар хӯн нишастаам ки чаро хуш нишаста ам

در خون نشسته‌ام که چرا خوش نشسته‌اند

Ин хондагони хулд ба дӯзахи сарои рай

این خواندگان خُلْد به دوزخ‌سرای ری

Онро ки тан ба обу ҳавоӣ рай оваранд

آن را که تن به آب و هوای ری آورند

Дили обу ҷон ҳаво шуд аз обу ҳавои рай

دل آب و جان هوا شد از آب و هوای ری

Раии неки бад валек судӯраши азими нек

ری نیک بد ولیک صدورش عظیم نیک

Ман шокири судӯр ва шикоят физой рай

من شاکر صدور و شکایت‌فزای ری

Неки омадам ба рай , бади раии байн ба ҷои ман

نیک آمدم به ری، بَدِ ری بین به جای من

Аикош донамӣ ки чаҳ кардам ба ҷои рай

ای کاش دانمی که چه کردم به جای ری

Ақраб ниҳанд толеъи рай ман надонам он

عقرب نهند طالع ری من ندانم آن

Донам ки ақраби тан ман шуд лақои рай

دانم که عقرب تن من شد لقای ری

Сардаст заҳри ақраб ва аз бахти ман маро

سرد است زهر عقرب و از بخت من مرا

Табҳои гарми зоди зи заҳри ҷафои рай

تب‌های گرم زاد ز زهر جفای ری

эй ҷони раии фидои тани поки Исфаҳон

ای جان ری فدای تن پاک اصفهان

Ваии хоки Исфаҳони ҳасади тўтёии рай

وی خاک اصفهان حسد توتیای ری

Аз хосу оми раии ҳамаи инсоф дида ам

از خاص و عام ری همه انصاف دیده‌ام

Ҷавр манаст зи обу гули ҷони гзои рай

جور من است ز آب و گِل جان‌گزای ری

Мейр мананд ва садр мананду паноҳи ман

میر منند و صدر منند و پناه من

Содоти рай , аъиммаи рай , атқёии рай

سادات ری، ائمّهٔ ری، اتقیای ری

Ҳам лутф ва ҳам қабул ва ҳам икром ёфтам

هم لطف و هم قبول و هم اکرام یافتم

зи аҳрори райу аФозли райу авлиёии рай

ز احرار ری و افاضل ری و اولیای ری

Аз баси макон ки додау тамкин ки карда анд

از بس مکان که داده و تمکین که کرده‌اند

Хушнӯдам аз киёии райу азкёии рай

خشنودم از کیای ری و ازکیای ری

Чун нест рхсаҳи сӯии хуросон шудани маро

چون نیست رخصه سوی خراسان شدن مرا

Ҳам боз пас шавам нкшми пас балои рай

هم باز پس شوم نکِشم پس بلای ری

Гар бозрФтнми сӯии табриз иҷозат аст

گر باز رفتنم سوی تبریز اجازت است

Шукрона гӯям аз карами подшои рай

شکرا که گویم از کرم پادشای ری

Рай дар қафои ҷон ман афтод ва ман ба ҷаҳд

ری در قفای جان من افتاد و من به جهد

Ҷон май барам ки теғи аҷал дар қафои рай

جان می‌برم که تیغ اجل در قفای ری

Дидам саҳаргаҳии малики аламутро ки пой

دیدم سحرگهی ملک‌الموت را که پای

Бекафш мегурехт зи дасти вабои рай

بی‌کفش می‌گریخت ز دستِ وبای ری

Гуфтам ту низ ? гуфт чу рай даст баргушод

گفتم تو نیز؟ گفت چو ری دست برگشاد

Бўиҳиии заъиф чаҳ бошад ба пои рай

بویحییِ ضعیف چه باشد به پای ری