Ҷон саг дорам ба сахтӣ варна саг ҷон будамӣ

جان سگ دارم به سختی ورنه سگ‌جان بودمی

Аз фиғони зор чун саги ҳам фурӯи носўдмӣ

از فغان زار چون سگ هم فرو ناسودمی

Варна ҷонами оҳанӣн будӣ ба оҳи оташин

ورنه جانم آهنین بودی به آه آتشین

Дида чун полўнаҳи оҳани фурӯи полўдмӣ

دیده چون پالونهٔ آهن فرو پالودمی

Оҳи ҷони Фрсо агар дар сина нишкастӣ маро

آه جان فرسا اگر در سینه نشکستی مرا

Инки ҷони Фрсўдм аз оҳ , осмони Фрсўдмӣ

اینکه جان فرسودم از آه، آسمان فرسودمی

Ғарқаам дар хӯну хӯн чун хушк шуд гардад сиёҳ

غرقه‌ام در خون و خون چون خشک شد گردد سیاه

Худ сияҳи пӯшам ки дидӣ ? гарна хӯни олўдмӣ

خود سیه پوشم که دیدی؟ گرنه خون آلودمی

Кӯҳи ғам бар ҷонаму гардуни нбхшоиди маро

کوه غم بر جانم و گردون نبخشاید مرا

Кин ғам ар бар кӯҳ будӣ ман бар ӯ бхшўдмӣ

که‌این غم ار بر کوه بودی من بر او بخشودمی

ИўсФонми бастаи чоҳ заминанд ар на ман

یوسفانم بستهٔ چاه زمین‌اند ارنه من

Чашмаҳои хӯни зи рагҳои замини бгшўдмӣ

چشمه‌های خون ز رگ‌های زمین بگشودمی

Гӯш ман боистӣ аз симоби чашми анбошта

گوش من بایستی از سیماب چشم انباشته

То фироқи нозанинонро хабари ншнўдмӣ

تا فراق نازنینان را خبر نشنودمی

Кошкӣ хоқонӣ осоиш гирифтӣ зи ашки хӯн

کاشکی خاقانی آسایش گرفتی ز اشک خون

То зҷон кам кардамӣ дар ашки хӯни аФзўдмӣ

تا ز جان کم کردمی در اشک خون افزودمی

Рӯй ман коҳӣаст хокин кош аз хӯн гул шудӣ

روی من کاهی است خاکین کاش از خون گل شدی

То ба хӯни дили сари хоки ваҳиди андўдмӣ

تا به خون دل سر خاک وحید اندودمی

Он замони кӯи ҷон ҳаме дод ар ман онҷо будамӣ

آن زمان کو جان همی داد ار من آنجا بودمی

Ҷони сетонашро ба сувари оҳи ҷони брбўдмӣ

جان ستانش را به صور آه جان بربودمی

Пой дар гул чун гули пои оби ғами пзрФтмӣ

پای در گل چون گل پای آب غم پذرفتمی

Хок бар сар , бар сари хоки ашки хӯни полўдмӣ

خاک بر سر، بر سر خاک اشک خون پالودمی

Гар фидоӣ ӯ бирафтам ман , чаро ҷонам нарафт

گر فدای او برفتم من، چرا جانم نرفت

То агар зон бар зиён будам азин брсўдмӣ

تا اگر زآن بر زیان بودم ازین برسودمی

Дидаро аз сайли хӯни афканда май дар нохуна

دیده را از سیل خون افکنده‌ام در ناخنه

Бас ба нохуни рух чу зари нохунии бхшўдмӣ

بس به ناخن رخ چو زر ناخنی بشخودمی

Мӯягар бншондмӣ бар хок ва худ бншстмӣ

مویه گر بنشاندمی بر خاک و خود بنشستمی

Дасту калакашро ба лафзи модҳони бстўдмӣ

دست و کلکش را به لفظ مادحان بستودمی

Аввал аз хуноби дили рангини азорши бстмӣ

اول از خوناب دل رنگین ازارش بستمی

Баъд аз он аз заъфарони рухи ҳунуташи сўдмӣ

بعد از آن از زعفرانِ رخ حنوطش سودمی

Гар раседӣ даст , ғуслаши зи оби ҳайвони додмӣ

گر رسیدی دست، غسلش زآب حیوان دادمی

Бал ки чун Искандараши тобути зари Фрмўдмӣ

بل که چون اسکندرش تابوت زر فرمودمی

Ончии модар бар сари тобут Искандар накард

آنچه مادر بر سر تابوت اسکندر نکرد

Ман ба зорӣ бар сари тобут ӯ бнмўдмӣ

من به زاری بر سر تابوت او بنمودمی

ё чу ширини кӯ ба заҳри талх бар тобути шоҳ

یا چو شیرین کو به زهر تلخ بر تابوت شاه

Ҷон ширин дод , ман ҷони додмӣу осўдмӣ

جان شیرین داد، من جان دادمی وآسودمی

Ҳар шабӣ бар хокаш аз хӯни донаи дили кштмӣ

هر شبی بر خاکش از خون دانهٔ دل کشتمی

Ҳар саҳари хӯни Сиёвушони азуи бдрўдмӣ

هر سحر خون سیاوشان ازو بدرودمی

Вопасини дидораш аз ман рафту ҷонам бар асар

واپسین دیدارش از من رفت و جانم بر اثر

Гар бирафтӣ дар видоъаши ман зи ҷони хшнўдмӣ

گر برفتی در وداعش من ز جان خشنودمی

Ман ғуломии доғ бар рух будамаш анбар ба ном

من غلامی داغ بر رخ بودمش عنبر به نام

Вар ба маънӣ будамӣ анбар ҳунуташ будамӣ

ور به معنی بودمی عنبر حنوطش بودمی

Чун бад-ӣни зӯдии кафан май бофт ӯро дасти чарх

چون بدین زودی کفن می‌بافت او را دست چرخ

Кошкӣ дар бофтан , ман тор ӯро пўдмӣ

کاشکی در بافتن، من تار او را پودمی

Гирами он фарзонаи мард , охири хаёлаш ҳам намурда

گیرم آن فرزانه مُرد، آخر خیالش هم نمُرد

Ҳам хаёлаш дидамӣ дар хоб агар бғнўдмӣ

هم خیالش دیدمی در خواب اگر بغنودمی

Неи неи он фарзонаро доғи фироқами кишту бас

نی‌نی آن فرزانه را داغ فراقم کشت و بس

Гар ба олам дод будӣ ман ба хӯни мохўзмӣ

گر به عالم داد بودی من به خون مأخودمی

Шуд зи ман бадрӯд гар бахтем будӣ пеш аз онк

شد ز من بدرود گر بختیم بودی پیش از آنک

ӯ зи ман бадрӯд рафтӣ ман зи ҷони бдрўдмӣ

او ز من بدرود رفتی من ز جان بدرودمی

Гар дилам додӣ ки ширвон беҷамолаш дидамӣ

گر دلم دادی که شروان بی‌جمالش دیدمی

Роҳи сад фарсангро зини сари басари пимўдмӣ

راه صد فرسنگ را زین سر به سر پیمودمی

Ҷонам ар дар ним тимори фироқаши нестӣ

جانم ار در تیم تیمار فراقش نیستی

Охир аз ҷони ятемонаши ғамии бздўдмӣ

آخر از جان یتیمانش غمی بزدودمی

Гуфтӣ эй бози сипед аз дӯди дил чун май раҳе

گفتی ای باز سپید از دود دل چون می‌رهی

Кош ар бози сипедам бе сиёҳии дўдмӣ

کاش ار باز سپیدم بی‌سیاهی دودمی