Арӯси офият онгаҳ қабул кард маро

عروس عافیت آنگه قبول کرد مرا

Ки умр беш баҳои додмш ба ширбҳо

که عمر بیش‌بها دادمش به شیربها

Чу кишти офиятами хӯша дар гулӯ оварад

چو کشت عافیتم خوشه در گلو آورد

Чу хӯша боз буридам гулӯии кому ҳаво

چو خوشه باز بریدم گلوی کام و هوا

Хурӯси конгресси ақл пар бикуфт чу дид

خروس کنگرهٔ عقل پر بکوفت چو دید

Ки дар шаби амли ман сипеда шуд пайдо

که در شب امل من سپیده شد پیدا

Чу моҳи сӣ шабаҳ ночиз шуд хаёли ғурур

چو ماه سی شبه ناچیز شد خیال غرور

Чу рӯзи понздаҳи соъат камол ёфт зё

چو روز پانزده ساعت کمال یافت ضیا

Масеҳи вори пай ростӣ гирифт он дил

مسیح وار پی راستی گرفت آن دل

Ки божи гӯна рӯй буд чун хати тарсо

که باژ گونه روی بود چون خط ترسا

зи марғзори саломат дил марост хабар

ز مرغزار سلامت دل مراست خبر

Ки ҳам Масеҳ хабар дорад аз мизоҷи гё

که هم مسیح خبر دارد از مزاج گیا

Марои табиби дили андарзи гӯна Эй карда аст

مرا طبیب دل اندرز گونه‌ای کرده است

Каз ин савод битарс аз ҳаводиси савдо

کز این سواد بترس از حوادث سودا

Ба талху турши ризои даҳ ба хон гетӣ бар

به تلخ و ترش رضا ده به خوان گیتی بر

Ки нештар хурӣ ар бештари хурии ҳалво

که نیشتر خوری ار بیشتر خوری حلوا

Асири табъи мухолифи мадори ҷону хирад

اسیر طبع مخالف مدار جان و خرد

Забун чорзбонӣ макун ду ҳури лақо

زبون چارزبانی مکن دو حور لقا

Ки пӯсти пора Эй омад ҳалоки давлати он

که پوست پاره‌ای آمد هلاک دولت آن

Ки мағз бегунаҳонро диҳад ба аждарҳо

که مغز بی‌گنهان را دهد به اژدرها

Марои шҳншаҳи ваҳдати зи доғи гоҳи хирад

مرا شهنشه وحدت ز داغگاه خرد

Ба шебу мқръаҳи даъват ҳаме кунад ки биё

به شیب و مِقرعه دعوت همی کند که بیا

Аз ин сарочаи овоу ранги дили бугсал

از این سراچهٔ آوا و رنگ دل بگسل

Ба арғавони даҳ ранг ва ба арғунуни ово

به ارغوان دِه رنگ و به ارغنون آوا

Дар ин расади гуҳи хокӣ чаҳ хок май безӣ

در این رصدگه خاکی چه خاک می‌بیزی

На кӯдакӣ на мқомри з хок чист туро ?

نه کودکی نه مُقامر، ز خاک چیست تو را؟

Ба дасти ози мадаи дил ки баҳри фарши кунишат

به دست آز مده دل که بهر فرش کنشت

зи боми каъбаи ндзднди макёни дебо

ز بام کعبه ندُزدند مکّیان دیبا

Ба буи нафас макун ҷон ки баҳри гардани хӯк

به بوی نفس مکن جان که بهر گردن خوک

Касе набарди занҷири масҷиди алоқсо

کسی نبُرَّد زنجیر مسجد اقصا

Бибин ки кавкабаи умри Хизри вори гузашт

ببین که کوکبهٔ عمر خضروار گذشت

Ту бозмонда чу Мӯсо ба тӣаи хавфу раҷо

تو بازمانده چو موسی به تیه خوف و رجا

Прири навбати ҳаҷ буду маҳди хоҷа ҳануз

پریر نوبت حج بود و مهد خواجه هنوز

Аз он сӯй Арафотаст чашм бар фардо

از آن سوی عرفات است چشم بر فردا

Ба чоҳи ҷоҳ чаҳ уфтӣу умр дар нуқсон

به چاه جاه چه افتی و عمر در نقصان

Ба қасди Фсд чаҳ кӯшӣу моҳ дар ҷавзо

به قصد فصد چه کوشی و ماه در جوزا

Бирафт рӯз ва ту чун Тифли хуррамии оре

برفت روز و تو چون طفل خرمی آری

Нишоти Тифли намоз дигар буд узро

نشاط طفل نماز دگر بود عذرا

Чу умр додӣ дунё бидиҳ ки хуш набӯд

چو عمر دادی دنیا بده که خوش نبود

Ба сад хазинаи тбзл ба донагии астқсо

به صد خزینه تبذُر به دانگی استقصا

Ду рангии шабу рӯзи сипеҳри буқаламун

دو رنگی شب و روز سپهر بوقلمون

Паранд умри туро мебаранд рангу баҳо

پرند عمر تو را می‌برند رنگ و بها

Ду чашмаанд яке қӣру дайгарии симоб

دو چشمه‌اند یکی قیر و دیگری سیماب

Шаби бунафша ваашу рӯзи ёсамини симо

شب بنفشه‌وش و روز یاسمین سیما

Ту ғарқи чашмаи симобу қӣру пиндорӣ

تو غرق چشمهٔ سیماب و قیر و پنداری

Ки гирди чашмаи ҳайвону кавсарӣ ба чаро

که گرد چشمهٔ حیوان و کوثری به چرا

Ҷаҳон ба чашмӣ монад дар ӯ сиёҳу сипед

جهان به چشمی ماند در او سیاه و سپید

Сипеди нохунаи дору сиёҳи нобӣно

سپید ناخنه دارد و سیاه نابینا

Бабри таноби ҳаваси пеш аз онкии айёмат

ببر طناب هوس پیش از آنکه ایامت

Чаҳор мех кунад зери хаймаи хзро

چهار میخ کند زیر خیمهٔ خضرا

Ба сувари ним шабии дрФкни равоқи фалак

به صور نیم شبی درفکن رواق فلک

Ба новаки саҳарӣ бар шикани масофи фазо

به ناوک سحری برشکن مصاف فضا

Ҷаҳон ба булъаҷабӣ то кяти намояди лаъиб

جهان به بوالعجبی تا کی‌اَت نماید لعب

Ба ҳафт муҳраи заррину ҳуққаи мино

به هفت مهرهٔ زرین و حقهٔ مینا

Туро ба муҳра ва ҳуққа фирефтанд аирок

تو را به مهره و حقه فریفتند ایراک

Чу ҳуққа бедилу мағзӣ чу муҳра бесару по

چو حقه بی‌دل و مغزی چو مهره بی سر و پا

Фиреби гунбад нилӯфарӣ махӯр ки кунун

فریب گنبد نیلوفری مخور که کنون

Аҷал чу гунбади гули бршкоФдти ъмдо

اجل چو گنبد گل برشکافدت عمدا

зи хушки соли ҳаводиси умеди амни мадор

ز خشک سال حوادث امید امن مدار

Ки дар тамӯз надорад далели барфи ҳаво

که در تموز ندارد دلیل برف هوا

Чаҳ ҷои роҳат ва амнасту даҳри пари накбат

چه جای راحت و امن است دهر پر نکبت

Чаҳ рӯзи бошаҳ ва сайдасту дашти пари нкбо

چه روز باشه و صید است و دشت پر نکبا

Магӯ ки даҳри куҷо хӯн хӯрд ки нест даҳонаш

مگو که دهر کجا خون خورد که نیست دهانش

Бибин ба пашша ки зубин занаст ва нест киё

ببین به پشه که زوبین زن است و نیست کیا

Мсози айш ки номардумаст табъи ҷаҳон

مساز عیش که نامردم است طبع جهان

Махӯр карафс ки пар каждумаст буму саро

مخور کرفس که پر کژدم است بوم و سرا

зи рӯзгори вафои ҳам ба рӯзгор ояд

ز روزگار وفا هم به روزگار آید

Ки ҳасрам аз пас шаш моҳ мешавад саҳбо

که حِصرم از پس شش ماه می‌شود صهبا

Чаҳ хуши буи ки дарун ваҳшатасту беруни ғам

چه خوش بوی که درون وحشت است و بیرون غم

Куҷо рӯй ки зи пеш оташаст ва пас дарё

کجا روی که ز پیش آتش است و پس دریا

Хушӣ талаб кунӣ аз даҳр , содаи дили мрдо

خوشی طلب کنی از دهر، ساده دل مردا

Ки аз закоти ситонони закоти хости ато

که از زکات ستانان زکات خواست عطا

Силаҳи кори худ ӣнҷои з бе забонии соз

سلاح کار خود اینجا ز بی زبانی ساز

Ки бе забонии дафъ забонӣааст онҷо

که بی زبانی دفع زَبانیه است آنجا

Чу хӯша чанд шӯии сад забон наме хоҳӣ

چو خوشه چند شوی صد زبان نمی‌خواهی

Ки як забон чун тарозуи буи ба рӯзи ҷазо

که یک‌زبان چو ترازو بوی به روز جزا

Дар ин мақом касе кӯ чу мор шуд ду забон

در این مقام کسی کو چو مار شد دو زبان

Чу моҳӣаст бурӣдаи забон дар он маъво

چو ماهی اَست بریده زبان در آن ماوا

Хиради хатиб диласту димоғи минбар ӯ

خرد خطیب دل است و دماغ منبر او

Забон ба сӯрати теғу даҳони ниёами осо

زبان به صورت تیغ و دهان نیام آسا

Даруни ком ниҳон кун забон ки теғи хатиб

درون کام نهان کن زبان که تیغ خطیب

Барои ном буд дар буриш на баҳри вғо

برای نام بود در برش نه بهر وَغا

Забон ба меҳр куну ҷуз бгоҳ ло магушоӣ

زبان به مهر کن و جز به گاهِ لا مگشای

Ки дар вилояти қолўоблии рисӣ аз ло

که در ولایت قالوا بلی رسی از لا

Ду асба бар асар ло барон бидон шартӣ

دو اسبه بر اثر لا بران بدان شرطی

Ки рахти нФкнии ало ба манзили ало

که رَخت نفکنی الّا به منزل الّا

Магари муомилаи лои илоҳи алои аллоҳ

مگر معاملهٔ لا اله الا الله

Дирами хариди расӯл аллоҳат кунад ба баҳо

درم خریدِ رسول اللهت کند به بها

Забони саногари даргоҳи Мустафои хуштар

زبان ثناگر درگاه مصطفی خوشتر

Ки боргири сулаймон накӯтараст сабо

که بارگیر سلیمان نکوتر است صبا

Саноӣ ӯ ба дили мо фурӯ наёяд аз онк

ثنای او به دل ما فرو نیاید از آنک

Арӯси сахт шигарфасту ҳиҷлаи нои зебо

عروس سخت شگرف است و حجله نازیبا

Сипед рӯй азал Мустафоаст каз шарафаш

سپید روی ازل مصطفی است کز شرفش

Сиёҳи гашт ба перонаи сар , сари дунё

سیاه گشت به پیرانه سر، سر دنیا

Фалак ба доягии дайн ӯ дар ин марказ

فلک به دایگی دین او در این مرکز

Занӣаст бар сари гаҳвора Эй бимонада дўто

زنی است بر سر گهواره‌ای بمانده دوتا

Дамаши хазинаи гушои мҷоҳзи арвоҳ

دمش خزینه‌گشای مجاهز ارواح

Дилаши Халифаи китоби илми алосмо

دلش خلیفهٔ کتّاب علّم الاسما

Ба пеши котиби вҳиши дуот дор , хирад

به پیش کاتب وحیش دوات دار، خرد

Ба фарқи ҳоҷиби бориши нисори бори худо

به فرق حاجب بارش نثار بار خدا

Ҳазор фасли рабиъаши ҷнибаҳи дори ҷамол

هزار فصل ربیعش جنیبه‌دار جمال

Ҳазор фазли рабиъаши харитаи дори сахо

هزار فضل ربیعش خریطه‌دار سخا

Забон дар он даҳани поки гӯиё ки магар

زبان در آن دهن پاک گوئیا که مگر

Миёни чашма Хизраст моҳе гуё

میان چشمهٔ خضر است ماهیی گویا

Ду шохи гесуӣ ӯ чун чаҳор бехи ҳаёт

دو شاخ گیسوی او چون چهار بیخ حیات

Ба ҳар куҷо ки асар кард ахрҷи алмръӣ

به هر کجا که اثر کرد اخرج‌المرعی

На боди гесуӣ ӯ зи оташи баҳор кам аст

نه باد گیسوی او ز آتش بهار کم است

Ки обу гулро обистанӣ диҳад зи намо

که آب و گل را آبستنی دهد ز نما

Арӯси даҳру сарвар ҷаҳон нахост аз онк

عروس دهر و سرور جهان نخواست از آنک

Надошт аз ғами уммат ба ин ва он парво

نداشت از غم امت به این و آن پروا

Аз ин ҳарифи гулӯ бар ҳазар гузид ҳазар

از این حریف گلو بُر حذر گُزید حذر

Вази ин абои гаулӯгир або намӯд або

وز این اَبای گلوگیر اِبا نمود اِبا

Чаҳор ёраш то тоҷ асФё нашуданд

چهار یارش تا تاج اصفیا نشدند

Надошт соиди дайни ёраи доштани ёро

نداشت ساعدِ دین یاره داشتن یارا

Илоҳӣ аз дили хоқонии огаҳӣ ки дар ӯ

الهی از دل خاقانی آگهی که در او

Хазинаи хона ишқаст дар ба меҳри ризо

خزینه خانهٔ عشق است در به مهر رضا

Аз он шароб ки номаши муфарраҳ карам аст

از آن شراب که نامش مفرح کرم است

Ба раҳмати ин ҷигари гармро бисоз даво

به رحمت این جگر گرم را بساز دوا

з ҳарчӣ зеб ҷаҳонасту ҳаркии зи аҳли ҷаҳон

ز هرچه زیب جهان است و هرکه ز اهل جهان

Маро чу сифри тиҳии дор ва чун алиф танҳо

مرا چو صفر تهی دار و چون الف تنها

Қунути ман ба намозу ниёз дар ин аст

قنوت من به نماز و نیاز در این است

Ки ъоФноу қнои шари мо қзити лно

که عافنا و قنا شرّ ما قضیت لنا

Маро ба манзили алои аллазӣнаи фурӯд овар

مرا به منزل الّا الذین فرود آور

Фурӯи гушои зи ман тумтароқи ушшуаро

فرو گشای ز من طمطراق الشَعرا

Яқини ман ту шиносии зи шаки мухтасарон

یقین من تو شناسی ز شک مختصران

Ки илм туаст шносои рбнои арно

که علم توست شناسای ربّنا ارنا

Марои зи офати муштии зиёд боз Раҳон

مرا ز آفت مشتی زیاد باز رهان

Ки бар зинои зан зайд гаштаанд гўо

که بر زنای زن زید گشته‌اند گوا

Халоси даҳ суханамро зи ғорати гиреҳӣ

خلاص ده سخنم را ز غارت گرهی

Ки мўлъанд ба нақши риёу қалби риё

که مولع‌اند به نقش ریا و قلب ریا

Ба рӯзи ҳашар ки овоз лотхФ шунаванд

به روز حشر که آواز لاتخف شنوند

Ба гӯши хотири эшон расон ки лобшрӣ

به گوش خاطر ایشان رسان که لابُشری

Чу косаи бози кушодаи даҳони зи ҷўъи алклб

چو کاسه باز گشاده دهان ز جوع‌الکلب

Чу кӯзаи пеши ниҳодаи шиками зи истисқо

چو کوزه پیش نهاده شکم ز استسقا

Агар хасисӣ бар ман гарон сар аст равост

اگر خسیسی بر من گران سر است رواست

Ки ӯ замин касифаст ва ман самои сена

که او زمین کثیف است و من سمای سنا

Гар ӯ нишаста ва ман истодаам шояд

گر او نشسته و من ایستاده‌ام شاید

Нишаста боди замину ситодаи боди само

نشسته باد زمین و ستاده باد سما

Вар ӯ ба роҳат ва ман дар машаққатам чаҳ аҷаб

ور او به راحت و من در مشقتم چه عجب

Ки ҳам замин буд осӯдау осмони дрўо

که هم زمین بود آسوده و آسمان دَروا

Сухан бааст ки монад зи модари фикрат

سخن به است که ماند ز مادر فکرت

Ки ёдгори ҳам асмои накӯтар аз асмо

که یادگار هم اسما نکوتر از اسما