Бонӯии тоҷдори маро тавқдор кард

بانوی تاجدار مرا طوقدار کرد

Тавқи маро чу тоҷи фалак ошкор кард

طوق مرا چو تاج فلک آشکار کرد

Чун пери рӯзаи дор барам саҷда , кӯи маро

چون پیر روزه دار برم سجده، کو مرا

Чун Тифли шери хори араби тўқдоркрд

چون طفل شیر خوار عرب طوقدارکرد

То лоҷарами забони ман аз чошнии шукр

تا لاجرم زبان من از چاشنی شکر

Чун коми рӯзаи дору лаби шер хор кард

چون کام روزه‌دار و لب شیر خوار کرد

Будам ба табъи сунқури ҳалқа ба гӯш ӯ

بودم به طبع سنقر حلقه به گوش او

Акнӯн зи шукри гӯши маро гӯшвор кард

اکنون ز شکر گوش مرا گوشوار کرد

Ҳангоми онкӣ халъа диҳад боғро баҳор

هنگام آنکه خلعه دهد باغ را بهار

Он ганҷ зар фишон хазон ихтиёр кард

آن گنج زر فشان خزان اختیار کرد

Аз зари кашу ммзҷу атласи либоси ман

از زر کش و ممزج و اطلس لباس من

Чун хаймаи хазону шроъ баҳор кард

چون خیمهٔ خزان و شراع بهار کرد

Зарбафти рӯзро фалак аз атласи ҳаво

زربفت روز را فلک از اطلس هوا

Хоҳад бар ин ммзҷу зркш нисор кард

خواهد بر این ممزج و زرکش نثار کرد

Кард офтобу субҳи кулоҳ ва лбочаҳ ам

کرد آفتاب و صبح کلاه و لباچه‌ام

Ин зркши мғрқ ва он зарнигор кард

این زرکش مغرق و آن زرنگار کرد

Ва онгаҳ зи моҳу Зуҳраи кулоҳу лбочаҳ ро

و آنگه ز ماه و زهره کلاه و لباچه را

Ҳам қўқаҳ ва ҳам ангала шоҳвор кард

هم قوقه و هم انگلهٔ شاهوار کرد

Аз ҷинси коргоҳи ншобўру кори рӯм

از جنس کارگاه نشابور و کار روم

Бар ман хароҷи рӯму ншобўр хор кард

بر من خراج روم و نشابور خوار کرد

Бар асб бахт кард саворам ба тозагӣ

بر اسب بخت کرد سوارم به تازگی

То хлътми ммзҷи асб ва савор кард

تا خلعتم ممزج اسب و سوار کرد

Аз размаи размаи атлас ва аз кӣсаи кӣсаи сим

از رزمه رزمه اطلس و از کیسه کیسه سیم

Дасти самани ситон ва барам лола зор кард

دست سمن ستان و برم لاله‌زار کرد

Чун офтоби зарду шафақи хонаи маро

چون آفتاب زرد و شفق خانهٔ مرا

Аз зарду сурхи зркши атлас нигор кард

از زرد و سرخ زرکش اطلس نگار کرد

То хиҷлатами басони шафақи сурх рӯй сохт

تا خجلتم بسان شفق سرخ روی ساخت

Шукрам чу офтоби забони сад ҳазор кард

شکرم چو آفتاب زبان صد هزار کرد

Дар рӯза будам аз сухану ҷомаи ду ид

در روزه بودم از سخن و جامهٔ دو عید

Бар ман фиканду аҳди маро ъидўор кард

بر من فکند و عهد مرا عیدوار کرد

Дидам ду иду рӯзаи кушодам ба аби шукр

دیدم دو عید و روزه گشادم به اب شکر

Ҳар кӯи ду ид дид зи рӯза канор кард

هر کو دو عید دید ز روزه کنار کرد

Ҳар дам ба оби шукри вузӯ тоза ме кунам

هر دم به آب شکر وضو تازه می‌کنم

То фарзи шукр ӯ битавонам гузор кард

تا فرض شکر او بتوانم گزار کرد

Даргоҳ ӯст қибла ва ман дар намози шукр

درگاه اوست قبله و من در نماز شکر

Такбир бастаам ки дилами ҳақ гузор кард

تکبیر بسته‌ام که دلم حق گزار کرد

Чун чарх дар рукӯъ ва чу маҳтоб дар суҷуд

چون چرخ در رکوع و چو مهتاب در سجود

Барадами намози онкии марои зер бор кард

بردم نماز آنکه مرا زیر بار کرد

Аслу табораш аз арабасту каёни малик

اصل و تبارش از عرب است و کیان ملک

Бо ман карам ба нисбати асл ва табор кард

با من کرم به نسبت اصل و تبار کرد

Анъомаш аз табор гузаштааст ва чун тавон

انعامش از تبار گذشته است و چون توان

Зарроти офтоби фалакро шумор кард

ذرات آفتاب فلک را شمار کرد

Иқболи сФўаҳи аддӣни бонӯии рӯзгор

اقبال صفوة الدین بانوی روزگار

Носози рӯзгори маро созгор кард

ناساز روزگار مرا سازگار کرد

Халқанд шармсор зи фарёди ман ки ман

خلقند شرم سار ز فریاد من که من

Фарёд мекунам ки марои шарм сор кард

فریاد می‌کنم که مرا شرم سار کرد

Ғарқам ба баҳри миннату овози алғриқ

غرقم به بحر منت و آواز الغریق

Чандон задам ки ҳалқаи ҳалқам Фкор кард

چندان زدم که حلقهٔ حلقم فکار کرد

Аз бас ки гуфтам эй малакаи баси бас аз карам

از بس که گفتم ای ملکه بس بس از کرم

Ҷамъи малоика дар гӯш устувор кард

جمع ملائکه در گوش استوار کرد

Хоқонӣаст бар дар ӯ зинҳоре

خاقانی است بر در او زینهاریی

Вена зинҳорӣ аз карамаш зинҳор кард

وین زینهاری از کرمش زینهار کرد

Гар бар дараш дрхтк доно шудам чаҳ бок

گر بر درش درختک دانا شدم چه باک

Коқбол ӯ дарахти кадуро чанор кард

کاقبال او درخت کدو را چنار کرد

Билқиси бонувону сулаймони шаҳи ахстон

بلقیس بانوان و سلیمان شه اخستان

Ман ҳудҳудӣ ки ақл ба ман ифтихор кард

من هدهدی که عقل به من افتخار کرد

Ҳудҳуд кунун ки халъати билқис аҳд ёфт

هدهد کنون که خلعت بلقیس عهد یافت

Бахташ ба халъати малик умедвор кард

بختش به خلعت ملک امیدوار کرد

То башнавад ҷаҳон ки фалони мурғро ба вақт

تا بشنود جهان که فلان مرغ را به وقت

Билқиси хирқаи дору сулаймон шиор кард

بلقیس خرقه‌دار و سلیمان شعار کرد

Ин байн бе ман аз қалам ман фитод аз онк

این بین بی‌من از قلم من فتاد از آنک

Натавон атои шаҳ ба ситам хостор кард

نتوان عطای شه به ستم خواستار کرد

Зеро ба хок ва хора диҳад хирқаи офтоб

زیرا به خاک و خاره دهد خرقه آفتاب

Ҳрк офтоб дид чунин эътибор кард

هرک آفتاب دید چنین اعتبار کرد

Бинӣ ба офтоб ки бартофт бомдод

بینی به آفتاب که برتافت بامداد

Бар хоки раҳи нсҷи зарандуда бор кард

بر خاک ره نسج زراندوده بار کرد

Чаҳ суди зи офтоби гиребони сарв ро

چه سود ز آفتاب گریبان سرو را

Кӯи зару лаъл дар бен домон нисор кард

کو زر و لعل در بن دامان نثار کرد

Шоҳи ҷаҳонёни алии осо ки зўи алҷлол

شاه جهانیان علی آسا که ذو الجلال

Аз гавҳари забони маниш зулфиқор кард

از گوهر زبان منش ذوالفقار کرد

Зангори хӯрда ҷанг кунад зулфиқори ман

زنگار خورده جنگ کند ذوالفقار من

Кохр ба зулфиқори тавон корзор кард

کاخر به ذوالفقار توان کارزار کرد

Шоҳи сухани манам шуъарои дузди ганҷи ман

شاه سخن منم شعرا دزد گنج من

Баси дузд сар задаро торумор кард

بس دزد سر زده را تارومار کرد

Аз ном ман шуданд ба овоз ва турфа нест

از نام من شدند به آواز و طرفه نیست

Субҳӣ ки дузд сар задаро тор ва мор кард

صبحی که دزد سر زده را تار و مار کرد

Неи не агарчӣ муъҷиза дорам чу оҷизам

نی نی اگرچه معجزه دارم چو عاجزم

Бахти наҳуфтаро натавон ошкор кард

بخت نهفته را نتوان آشکار کرد

Умед обрӯӣ надорам ба лутфи шоҳ

امید آبروی ندارم به لطف شاه

Комсол камтараст қабӯлӣ ки пор кард

کامسال کمتر است قبولی که پار کرد

Мӯе шудам ки мӯии шикофам ба тири нутқ

مویی شدم که موی شکافم به تیر نطق

Ксиби толеъами ҳадаф изтирор кард

کسیب طالعم هدف اضطرار کرد

Гўӣии ҳарири сурхи малахро зи ашки хӯн

گوئی حریر سرخ ملخ را ز اشک خون

Бими сиёҳи пӯшии дидор сор кард

بیم سیاه پوشی دیدار سار کرد

намегуфтам аз сухани зару зӯрӣ ба каф кунам

می‌گفتم از سخن زر و زوری به کف کنم

Умеди зару зӯри марои хор ва зор кард

امید زر و زور مرا خوار و زار کرد

Марӣ ба кафи марои ду забонаст ин қалам

ماری به کف مرا دو زبان است این قلم

Дастами мъзмӣ шудаи коФсўн мор кард

دستم معزمی شده کافسون مار کرد

Неи порае ба даст ва саворӣ кунам бар ӯ

نی پاره‌ای به دست و سواری کنم بر او

Чун Тифли кӯ бар асби кдўӣин савор кард

چون طفل کو بر اسب کدوئین سوار کرد

Каси не савор дид ки бо шаҳ масоф дод ?

کس نی سوار دید که با شه مصاف داد؟

Вази не сутур дид ки дар раҳ ғубор кард ?

وز نی ستور دید که در ره غبار کرد؟

Монам ба кӯдакӣ ки зи норанҷи каффаи сохт

مانم به کودکی که ز نارنج کفه ساخت

Пиндошти кӯи тарозуии зар айёр кард

پنداشت کو ترازوی زر عیار کرد

Бахти рамидаро натавон ёфт чун тавон

بخت رمیده را نتوان یافت چون توان

зи он тори коФтоби тунди пуд ва тор кард

ز آن تار کآفتاب تند پود و تار کرد

Худ ҳеҷ карам ибд шунидаст ҳеҷ кас

خود هیچ کرم یبد شنید است هیچ‌کس

Кӯи тори басту тухми ниҳод ва ҳисор кард

کو تار بست و تخم نهاد و حصار کرد

ё ҳеҷ анкабути стрлоб кас бидид

یا هیچ عنکبوت سطرلاب کس بدید

Кб даҳан танеду бадви банд ғор кард

کب دهن تنید و بدو بند غار کرد

Онам ки бо ду каъбаи марои ҳақ хизмат аст

آنم که با دو کعبه مرا حق خدمت است

Оре бар ин ду каъбаи тавон ҷон нисор кард

آری بر این دو کعبه توان جان نثار کرد

Ин каъбаи нури эзад ва он санги хора буд

این کعبه نور ایزد و آن سنگ خاره بود

Он каъбаи пӯри озр ва ин кирдигор кард

آن کعبه پور آزر و این کردگار کرد

Ин каъба дар сродқи ширвон сарир дошт

این کعبه در سرادق شروان سریر داشت

Ва он каъба дар ҳдиқаҳи Макка қарор кард

و آن کعبه در حدیقهٔ مکه قرار کرد

Ин каъба дар аҷами аҷамаш сргзит дод

این کعبه در عجم عجمش سرگزیت داد

Ва он каъба дар араби арабаши сабз азор кард

و آن کعبه در عرب عربش سبز ازار کرد

Ин каъбаро худои зафар дар ямини ниҳод

این کعبه را خدای ظفر در یمین نهاد

Ва он каъбаро халили ҳаҷар дар ясор кард

و آن کعبه را خلیل حجر در یسار کرد

Он каъбаи нофи олам ва аз таййиби соҳаташ

آن کعبه ناف عالم و از طیب ساحتش

Офоқи васфи нофаи машк ттор кард

آفاق وصف نافهٔ مشک تتار کرد

Ин каъбаи шоҳи аъзаму эзади зи қудраташ

این کعبه شاه اعظم و ایزد ز قدرتش

Бар нави арӯси фатҳи шаҳи ком кор кард

بر نو عروس فتح شه کام‌کار کرد

Он каъбаро кабӯтари паранда дар ҳарам

آن کعبه را کبوتر پرنده در حرم

Кохри зи бом каъба наёрад гузор кард

کاخر ز بام کعبه نیارد گذار کرد

Ин каъбаро ба ҷои кабӯтар эй бахт

این کعبه را به جای کبوتر همای بخت

Кандар ҳарами муҷовирати ин диёр кард

کاندر حرم مجاورت این دیار کرد

Шаш ҳаҷи тамом бар дар ин каъба карда ам

شش حج تمام بر در این کعبه کرده‌ام

Коизд ба ҳаҷу каъбаи маро Бахтиёр кард

کایزد به حج و کعبه مرا بختیار کرد

Имсоли қасди хизмати он каъба ме кунам

امسال قصد خدمت آن کعبه می‌کنم

Кин орзӯи дилами гарав интизор кард

کاین آرزو دلم گرو انتظار کرد

Бонӯии шарқу ғарби магар рхсаҳ хоҳадам

بانوی شرق و غرب مگر رخصه خواهدم

Комед ин ҳадиси ду гӯшам чаҳор кард

کامید این حدیث دو گوشم چهار کرد