Тифлӣ ҳануз бастаи гаҳвораи фано

طفلی هنوز بستهٔ گهوارهٔ فنا

Марди он замони шӯй ки шӯй аз ҳамаи ҷудо

مرد آن زمان شوی که شوی از همه جدا

Ҷаҳдӣ бикун ки зилзилаи сувар дар расад

جهدی بکن که زلزلهٔ صور دررسد

Шоҳи дил ту карда буд кохро раҳо

شاه دل تو کرده بُوَد کاخ را رها

Ҷон аз дарун ба фоқау табъ аз бурун ба барг

جان از درون به فاقه و طبع از برون به برگ

Дев аз хӯриш ба ҳизаҳу ҷамшеди ношто

دیو از خورش به هیضه و جمشید ناشتا

Он ба ки пеши ҳўдҷ ҷонон кунӣ нисор

آن به که پیش هودج جانان کنی نثار

Он ҷон ки вақти садама ҳиҷрон шавад фано

آن جان که وقت صدْمهٔ هجران شود فنا

Рахши туро бар охури сангини рӯзгор

رخش تو را بر آخور سنگین روزگار

Барги гё нау хари ту анбарин чаро

برگ گیا نه و خر تو عنبرین چرا

Бар пардаи адами зани захмаи зи баҳри онк

بر پردهٔ عدم زن زخمه ز بهر آنک

Бардоштааст баҳр фурӯ дошт ин наво

برداشته است بهر فرو داشت این نوا

Дар ракаати нахусти ?герат ғифлатӣ бирафт

در رکعت نخست گرت غفلتی برفت

ӣнҷои суҷуд саҳв кун ва дар адами қазо

اینجا سجود سهو کن و در عدم قضا

Гар ҳалаи ҳаёт мтрз нагардадат

گر حِلهٔ حیات مطرَّز نگرددت

Андики дрнмондти ин кисват аз баҳо

اندیک درنماندت این کسوت از بها

Аз пел кам нае ки чу маргаш фаро расад

از پیل کم نه‌ای که چو مرگش فرا رسد

Дар ҳоли устихонаш бирзд бидон баҳо

در حال استخوانش بیرزد بدان بها

Аз устихон пел надидӣ ки чарби даст

از استخوان پیل ندیدی که چرب دست

Ҳам пел созад аз паии шатранҷи подшо

هم پیل سازد از پی شطرنج پادشا

Имрӯзи сиккаи соз ки дили дор зарб туаст

امروز سکّه ساز که دل، دارِ ضرب توست

Чун дил равона шуд нашавад нақди ту раво

چون دل روانه شد نشود نقد تو روا

Акнӯн талаби даво ки Масеҳи ту бар замӣ аст

اکنون طلب دوا که مسیح تو بر زمی است

Конгаҳ ки рафт сӯии фалак фӯт шуд даво

که‌آنگه که رفت سوی فلک فوت شد دوا

Бемор ба саводи дили андари ниёзи ишқ

بیمار به سواد دل اندر نیاز عشق

Маҷрӯҳ ба қабои гул аз ҷунбиши сабо

مجروح به قبای گل از جنبش صبا

Ишқ оташӣаст коташи дӯзах ғизоӣ ӯст

عشق آتشی است که‌آتش دوزخ غذای اوست

Пас ишқи рӯзаи дор ва ту дар дӯзахи ҳаво

پس عشق روزه دار و تو در دوزخ هوا

Дар эйрмони сарой ҷаҳон нест ҷои дил

در ایرمان‌سرایِ جهان نیست جای دل

Дайр аз куҷоу халъати байти аллоҳ аз куҷо

دیْر از کجا و خلعت بیت‌الله از کجا

Бингар чаҳ нохалафи писарӣ каз вуҷӯди ту

بنگر چه ناخلف پسری کز وجود تو

Дори алхлоФаҳ падараст эйрмони саро

دارالخلافهٔ پدر است ایرمان‌سرا

Дар ҷустуҷӯии ҳақи шӯ ва шабгир кун аз онк

در جستجوی حق شو و شبگیر کن از آنک

Ноҷустаи хоки раҳ ба каф ояд на кимиё

ناجسته خاک ره به کف آید نه کیمیا

Боло барор нафаси чилипои параст аз онк

با لا برآر نفس چلیپا پرست از آنک

Исо туаст нафас ва салибаст шакли ло

عیسی توست نفس و صلیب است شکل لا

Гар дар сумуми бодияи лои табаи шӯй

گر در سموم بادیهٔ لا تبه شوی

Оради насими каъбаи алои аллоҳати шифо

آرد نسیم کعبهٔ الّا الّلهَت شفا

Лоро зи лоат боз ндонӣ ба кӯии дайн

لا را ز لات باز ندانی به کوی دین

Гар бе чароғи ақл рӯй роҳи анбиё

گر بی‌چراغِ عقل روی راه انبیا

Аввали зи пешгоҳи қадами ақли зоду бас

اول ز پیشگاه قدم عقل زاد و بس

Оре ки аз яке яке ояд ба ибтидо

آری که از یکی یکی آید به ابتدا

Ақли ҷаҳони талаб дар олӯдагӣ занад

عقلِ جهان‌طلب درِ آلودگی زند

Ақли худо параст занад даргаи сафо

عقل خداپرست زند درگهِ صفا

Китфи Муҳамад аз дар меҳр набувват аст

کتف محمد از درِ مُهر نبوت است

Бар китфи биўри асб буд ҷои аждаҳо

بر کتف بیوَراَسب بود جای اژدها

Бо ақли пои кӯб ки перӣаст жандаи пӯш

با عقل پای کوب که پیری است ژنده پوش

Бар фақри дасти каш ки арӯсӣаст хуши лақо

بر فقر دست کش که عروسی است خوش لِقا

Ҷонро ба фақри бози хар аз ҳодисот аз онк

جان را به فقر بازخر از حادثات از آنک

Хуш нест ин ғариби нўоӣин дар ин наво

خوش نیست این غریب نوآئین در این نوا

Андари ҷазирае ва муҳӣтаст гирди ту

اندر جزیره‌ای و محیط است گرد تو

Зини сути мавҷи меҳнат ва зон сӯи шати бало

زین سوت موج محنت و زآن سو شط بلا

Аз рамзи даргузар ки замин чун ҷазира Эй аст

از رمز درگذر که زمین چون جزیره‌ای است

Гардун ба гирд ӯ чу муҳӣтаст дар ҳаво

گردون به گرد او چو محیط است در هوا

Аз гашти рӯзгори саломати мҷўӣ аз онк

از گشت روزگار سلامت مجوی از آنک

Ҳаргизи сароб пар накунад қурбаи саққо

هرگز سراب پُر نکند قِربهٔ سقا

Дар қамара замона фитодӣ ба дасти хӯн

در قَمرهٔ زمانه فتادی به دست‌خون

Вомоли къбтин ки ҳарифӣаст баси дағо

وامال کعبتین که حریفی است بس دَغا

Фарсӯдаи дони мизоҷи ҷаҳонро ба нохушӣ

فرسوده دان مزاج جهان را به ناخوشی

Олӯдаи дони даҳони мшъбд ба гндно

آلوده دان دهان مُشَعبَد به گندنا

ӣнҷои мсози айш ки баси бенаво буд

اینجا مساز عیش که بس بینوا بود

Дар қаҳти соли канъони дукони нонво

در قحط سالِ کنعان دکّانِ نانوا

Зини ғрқгони рӯ ки наҳангаст бргзр

زین غرقگان رو که نهنگ است بر گذر

Зини сабзаи зори хез ки заҳраст дар гё

زین سبزه‌زار خیز که زهر است در گیا

Гетии сиёҳ хона шуд аз зулмати вуҷӯд

گیتی سیاه خانه شد از ظلمت وجود

Гардуни кабӯд ҷома шуд аз мотами вафо

گردون کبود جامه شد از ماتم وفا

Аз хушки соли ҳодиса дар Мустафои гурез

از خشک سال حادثه در مصطفی گریز

Коинк ба фатҳи боб змон кард Мустафо

که‌اینک به فتح باب ضمان کرد مصطفی

Вирди ту ин басаст ки эй ғис , алғёс

ورد تو این بس است که ای غیث، الغیاث

Каз файз ӯ ба санг фусурда расад намо

کز فیض او به سنگ فسرده رسد نما

Буданд то набӯд нузулаш дар ин сарой

بودند تا نبود نزولش در این سرای

Ин чори модар ва се маволеди бенаво

این چار مادر و سه موالید بینوا

Шоҳаншаҳӣаст Аҳмади мурсал ки сохт ҳақ

شاهنشهی است احمد مُرسل که ساخت حق

Тоҷи азали кулоҳашу дръи абади қабо

تاج ازل کلاهش و دِرع ابد قبا

Он қобили амонат дар қолаби башар

آن قابل امانت در قالب بشر

Ваон омили иродат дар олами ҷазо

وان عامل ارادت در عالم جزا

Чун навбати набувват ӯ дар араб заданд

چون نوبت نبوت او در عرب زدند

Аз ҷўдӣу аҳад салавот омадаш садо

از جودی و اُحُد صلوات آمدش صدا

Бар хон ин ҷаҳон зада ангушт бар намак

بر خوان این جهان زده انگشت بر نمک

Нохӯрдаи дасти шастаи азин бе намаки або

ناخورده، دست شسته ازین بی‌نمک اَبا

Озод карда дар ӯ буд ақл ва ӯ

آزاد کردهٔ درِ او بود عقل و او

Чун ақли ҳам шҳншаҳ ва ҳам посбони мо

چون عقل هم شهنشه و هم پاسبان ما

ӯ раҳмат худост ҷаҳони худоӣ ро

او رحمت خداست جهان خدای را

Аз раҳмати худои шӯии хоссаи худо

از رحمت خدای شوی خاصهٔ خدا

эй ҳастҳо з ҳастӣ зоти ту орият

ای هست‌ها ز هستی ذات تو عاریت

Хоқонӣ аз атоӣ ту ҳаст ояти сано

خاقانی از عطای تو هست آیت ثنا

Мурғии чунин ки донау обаш саноӣ туаст

مرغی چنین که دانه و آبش ثنای توست

Мапаснд каз нишеман олам кашад ҷафо

مپسند کز نشیمن عالم کشد جفا

Аз олами ду ранги фароғати диҳиш чунонк

از عالم دو رنگ فراغت دهش چنانک

Дигар надорад ин зани раъноаш дар ъно

دیگر ندارد این زن رعناش در عنا