эй панҷ навбаи кӯфта дар дори малики ло

ای پنج نوبه کوفته در دار ملک لا

Ло дар чаҳор болаш ваҳдат кашад ту ро

لا در چهار بالش وحدت کشد تو را

Ҷўлонгаҳи ту зон сӯй алост гар кунӣ

جولانگه تو زان سوی الّاست گر کنی

Ҳаждаҳи ҳазор олами азин сӯии лои раҳо

هژده هزار عالم ازین سوی لا رها

Аз ишқи сози бадарғаи пас ҳам ба нури ишқ

از عشق ساز بدرقه پس هم به نور عشق

Аз тӣаи ло ба манзили алои аллоҳи андро

از تیه لا به منزل الا الله اندرآ

Дарвозаи сарои азали дони се ҳарфи ишқ

دروازهٔ سرای ازل دان سه حرف عشق

Дандонаи калиди абади дони ду ҳарфи ло

دندانهٔ کلید ابد دان دو حرف لا

Ло ҳоҷибӣаст бар дар ало шудаи муқӣм

لا حاجبی است بر در الا شده مقیم

Кӯи аблаҳони ботиларо мезанад қафо

کو ابلهان باطله را می‌زند قفا

Бе ҳоҷибии ло ба дар дайни Марв ки ҳаст

بی‌حاجبیِ لا به در دین مرو که هست

Дайни ганҷи хонаи ҳақу лои шакли аждаҳо

دین گنج خانهٔ حق و لا شکل اژدها

Ҳад қадам мапурс ки ҳаргиз наёмада аст

حد قدم مپرس که هرگز نیامده است

Дар кӯчаи ҳудуси имории кибриё

در کوچهٔ حدوث عماری کبریا

Аз ҳалаи ҳудуси буруни шӯи ду манзилӣ

از حلهٔ حدوث برون شو دو منزلی

То гуядат фириштаи ваҳдат ки марҳабо

تا گویدت فرشتهٔ وحدت که مرحبا

Пайванди дайни талаб ки маин доя ту ӯст

پیوند دین طلب که مهین دایهٔ تو اوست

Рӯзӣ ки аз мшимаҳи олами шӯии ҷудо

روزی که از مَشیمهٔ عالم شوی جدا

Ҳоҷат шавад раво чу тақозо кунад карам

حاجت شود روا چو تقاضا کند کرم

Раҳмат равон шавад чу иҷобат шавад дуо

رحمت روان شود چو اجابت شود دعا

Ин дами шинав ки роҳат аз ин дам шавад падед

این دم شنو که راحت از این دم شود پدید

Воинҷои талаб ки ҳоҷат аз ӣнҷо шавад раво

واینجا طلب که حاجت از اینجا شود روا

Касрии азин мамолик ва сад касрӣу Қубод

کسری ازین ممالک و صد کسری و قباد

Хтўӣ аз ин масолик ва сад хиттаи хато

خَطوی از این مسالک و صد خطهٔ خطا

Файзи ҳазор кавсару зини абри як сиришк

فیض هزار کوثر و زین ابر یک سرشک

Барги ҳазор тӯбоу зини боғи як гё

برگ هزار طوبی و زین باغ یک گیا

Фитроки ишқи гир на дунболи ақли азонк

فِتراک عشق گیر نه دنبال عقل از آنک

Исоати дӯст ба ки ҳўорити ошно

عیسیت دوست به که حواریت آشنا

Май дон ки дили з рӯй шиносон он сарост

می‌دان که دل ز روی شناسان آن سراست

Машумораш аз ғариби шуморони ин саро

مشمارش از غریب شماران این سرا

Дил то ба хона Эйаст ки ҳар соъатӣ дар ӯ

دل تابخانه‌ای است که هر ساعتی در او

Шамъи хзоини малакӯти афканди зё

شمع خزاین ملکوت افکند ضیا

Бинии ҷамоли ҳазрати нури аллоҳи он замон

بینی جمال حضرت نور الله آن زمان

Коиинаҳи дил ту шавад содиқи алсФо

که‌آیینهٔ دل تو شود صادق الصفا

Дар дили мадор нақшамоне ки шарт нест

در دل مدار نقش امانی که شرط نیست

Бути хонаи сохтан ба назаргоҳи подшо

بت خانه ساختن به نظرگاه پادشا

Дунё ба ъз фақр бидиҳ вақти ман язид

دنیا به عز فقر بده وقتِ مَن یَزید

Кони гавҳари тамоми айёри арзади ин баҳо

که‌آن گوهر تمام عیار ارزد این بها

Дар чорсўии фақр даро то зи роҳи завқ

در چارسوی فقر درآ تا ز راه ذوق

Дилро зи панҷ нӯш саломат кунӣ даво

دل را ز پنج نوش سلامت کنی دوا

Ҳиммати зи остона фақраст малики ҷӯй

همت ز آستانهٔ فقر است ملک جوی

Ореи ҳавои зи кӣсаи дарё буд саққо

آری هوا ز کیسهٔ دریا بود سقا

Азлат гузин ки аз сар азлат шинохтанд

عزلت گزین که از سر عزلت شناختند

Одам дар хилофату исои раҳи само

آدم درِ خلافت و عیسی رهِ سما

Шох амл бизан ки чароғӣаст зуди мейр

شاخ امل بزن که چراغی است زود میر

Бех ҳавас бикун ки дарахтӣаст кам бақо

بیخ هوس بکن که درختی است کم بقا

Гар сари явми иҳмӣ бар ақли хонда Эй

گر سِرّ یوم یحمی بر عقل خوانده‌ای

Пас поймол мол мабош аз сари ҳаво

پس پایمال مال مباش از سر هوا

Танг омадааст злзлти аларз ҳин бихон

نیک آمده است زلزلت الارض هین بخوان

Бар молҳоу қоли алонсони молҳо

بر مالها و قال الانسان ما لَها

Ҳақ мекунад Нидо ки ба мо раҳ дароз нест

حق می‌کند ندا که به ما ره دراز نیست

Аз мол лоам бификану боқии шиноси мо

از مال لام بفکن و باقی شناس ما

Хаси табъро чаҳ моли диҳӣ ва чаҳ маърифат

خس طبع را چه مال دهی و چه معرفت

Бедидаро чаҳ майли кашӣ ва чаҳ тўтё

بی‌دیده را چه میل کشی و چه توتیا

Аз офият мапурс ки касро надода анд

از عافیت مپرس که کس را نداده‌اند

Дар орияти сарои ҷаҳони офияти ато

در عاریت سرای جهان عافیت عطا

Худ модари қазои зи вафо ҳомила нашуд

خود مادر قضا ز وفا حامله نشد

Вар шуд ба қаҳраш аз шиками афканди ҳам қазо

ور شد به قهرش از شکم افکند هم قضا

Аз кӯии раҳзанони табиати бабри қадам

از کوی رهزنان طبیعت ببُر قدم

Вази хуии раҳравони тариқати талаби вафо

وز خوی رهروان طریقت طلب وفا

Бар панҷ фарз умр барафшону дон ки ҳаст

بر پنج فرض عمر برافشان و دان که هست

Шаш рӯзи офариниш аз ин панҷ бо наво

شش روز آفرینش از این پنج با نوا

Тавсани дилӣу роизи ту қавли лои илоҳ

توسن دلی و رایض تو قول لا اله

Аъамӣ ваашу қоиди ту шаръи Мустафо

اعمی‌وشی و قائد تو شرع مصطفی

Бо сояи рикоби Муҳамади Аннани дрор

با سایهٔ رکاب محمد عنان درآر

То трқўои занон ту гирданд асФё

تا طرقوا زنان تو گردند اصفیا

Он бо ва то шикан ки ба таъриф ӯ гирифт

آن با و تا شکن که به تعریف او گرفت

Ҳам қофу лоами равнақ ва ҳам коф ва навен баҳо

هم قاف و لام رونق و هم کاف و نون بها

ӯ молики алрқоби ду гетӣ ва бар дараш

او مالک الرقاب دو گیتی و بر درش

Дар кеҳтарӣ мушаҷҷара оварда анбиё

در کهتری مُشجَره آورده انبیا

Ҳам Мӯсо аз далолат ӯ гашта мстнъ

هم موسی از دلالت او گشته مصطنع

Ҳам одам аз шафоат ӯ гашта Муҷтабо

هم آدم از شفاعت او گشته مجتبی

Нутқаши муъаллимӣ ки кунад ақлро адаб

نطقش معلمی که کند عقل را ادب

Халқаши муфарраҳӣ ки диҳад рӯҳро шифо

خُلقش مفرحی که دهد روح را شفا

Дил гурусна даромад бар хон коинот

دل گرسنه درآمد بر خوان کائنات

Чун шабаҳӣ бидид бурун рафт ношто

چون شبهتی بدید برون رفت ناشتا

Марями кушодаи рӯза ва исо бибаста нутқ

مریم گشاده روزه و عیسی ببسته نطق

Кӯ дар сухани кушоди сари суфраи сахо

کو در سخن گشاد سر سفرهٔ سخا

Бар номдаҳи сипедаи субҳи азал ҳануз

برنامده سپیدهٔ صبح ازل هنوز

Кӯ бар сияҳи сипед азал бӯда пешво

کو بر سیه سپید ازل بوده پیشوا

Одам аз ӯ ба бурқаъи ҳиммати сипед рӯй

آدم از او به بُرقَع همت سپید روی

Шайтон аз ӯ ба силии ҳурмони сияҳи қафо

شیطان از او به سیلی حرمان سیه قفا

Зотши муроди олам ва ӯ олами карам

ذاتش مراد عالم و او عالم کرم

Шаръаши мадори қибла ва ӯ қиблаи сано

شرعش مدار قبله و او قبلهٔ ثنا

Аз осмони нахусти буруни тохти қадар ӯ

از آسمان نخست برون تاخت قدر او

Ҳам арш нтъш омад ва ҳам сидраи муттако

هم عرش نطعش آمد و هم سدره متکا

Пас осмон ба гӯш хирад гуфт шак макун

پس آسمان به گوش خرد گفت شک مکن

Кони қадар Мустафоаст алии алърши астўӣ

کان قدر مصطفی است علی‌العرش استوی

Он шаб ки сӯии каъбаи хулати ниҳод рӯй

آن شب که سوی کعبهٔ خُلَّت نهاد روی

Ин ғӯли хоки бодияро кард зери по

این غول دار بادیه را کرد زیر پا

Омад паии мтобътши кӯҳ дар равиш

آمد پی متابعتش کوه در روش

Рафт аз паии мушояаташи санг бар ҳаво

رفت از پی مشایعتش سنگ بر هوا

Бардошти фар ӯ ду гуруҳеи зи хоку об

برداشت فرّ او دو گروهی ز خاک و آب

Омехт бо сумуми асирии дами сабо

آمیخت با سموم اثیری دم صبا

Гардуни пери гашти мурӣди камол ӯ

گردونِ پیر گشت مرید کمال او

Пӯшед аз иродаташи ин нилгуни вто

پوشید از ارادتش این نیلگون وِطا

Рӯҳонӣони мусаллас атрӣ бсухта

روحانیان مثلث عطری بسوخته

Вази атрҳо мсдси олам шудаи мулло

وز عطرها مسدس عالم شده ملا

ё Сайид албшр зада хуршед бар нигин

یا سیدالبشر زده خورشید بر نگین

ё аҳсан алсўр зада ноҳид дар наво

یا احسن‌الصور زده ناهید در نوا

Аз шеби тозӣона ӯ аршро ҳарос

از شِیْب تازیانهٔ او عرش را هراس

Вази шеҳаи ткоўр ӯ чархро садо

وز شیههٔ تکاور او چرخ را صدا

Лотъҷбўо ишорат карда ба мурсалин

لاتعجبوا اشارت کرده به مرسلین

Лотқнтўо бишорат дода ба атқё

لاتقنطوا بشارت داده به اتقیا

Рӯҳи алқудси харитаи каш ӯ дар он тариқ

روح القدس خَریطه‌کش او در آن طریق

Рӯҳи аломини ҷнибаҳ бар ӯ дар он фазо

روح الامین جنیبه بر او در آن فضا

Зу бози мондаи ғошияи дораши миёни роҳ

زو باز مانده غاشیه‌دارش میان راه

Султон даҳр гуфт ки эй хоҷа то куҷо

سلطان دهر گفت که ای خواجه تا کجا

Бинвишта ҳафт чарху расида ба мустақӣм

بنوشته هفت چرخ و رسیده به مستقیم

Бигузашта аз масофату рафта ба мунтаҳо

بگذشته از مسافت و رفته به منتها

Раҳи рафта то хати рақами аввал аз хатар

ره رفته تا خط رقم اول از خطر

Паии барда то сродқи аъло ҳам аз аъло

پی برده تا سرادق اعلی هم از اعلا

Зон сӯии арши рафтаи ҳазорон ҳазор майл

زان سوی عرش رفته هزاران هزار میل

Худ гуфта ин анзл ҳақ гуфт ҳиҳно

خود گفته این انزل حق گفت هیهنا

Дар сури сари расидау дида ба чашми сар

در سورِ سِرّ رسیده و دیده به چشم سر

Хилвати сарои қидмат бе чун ва бе чаро

خلوت سرای قدمت بی‌چون و بی‌چرا

Гуфта навад ҳазор ишорат ба як нафас

گفته نود هزار اشارت به یک نفس

Башнавада сад ҳазор иҷобат ба як дуо

بشنوده صد هزار اجابت به یک دعا

Дида ки нақдҳои аўлўолъзми даҳ яке аст

دیده که نقدهای اولوالعزم ده یکی است

Омӯхта зи мактаби ҳақи илми кимиё

آموخته ز مکتب حق علم کیمیا

Оварда рӯзномаи давлат дар остин

آورده روزنامهٔ دولت در آستین

Меҳраши ниҳодаи сӯраи волнҷми азои ҳўӣ

مهرش نهاده سورهٔ والنجم اذا هوی

Дода қарори ҳафт заминро ба бозгашт

داده قرار هفت زمین را به بازگشت

Карда хабари чаҳор аминро зи моҷаро

کرده خبر چهار امین را ز ماجرا

Ҳар чори чори ҳади баннои паямбарӣ

هر چار چار حد بنای پیمبری

Ҳар чори чори унсури арвоҳи авлиё

هر چار چار عنصر ارواح اولیا

Бе меҳри чори ёр дар ин панҷ рӯзаи умр

بی‌مهر چار یار در این پنج روزه عمر

Натавон халос ёфт аз ин шшдри фано

نتوان خلاص یافت از این ششدر فنا

эй файзи раҳмати ту гунаҳи шӯии осӣон

ای فیض رحمت تو گنه شوی عاصیان

Резӣ бирез бар дили хоқонӣ аз сафо

ریزی بریز بر دل خاقانی از صفا

Бо нафаси мутмаина қаринаш кун ончунон

با نفس مطمئنه قرینش کن آنچنان

Коўоз арҷъӣ диҳадаш ҳотифи ризо

کآواز ارجعی دهدش هاتف رضا

Бар фазл туаст такяи умед ӯ аз онк

بر فضل توست تکیهٔ امید او از آنک

Пошндаҳи ътоӣӣу пўшндаҳи хато

پاشندهٔ عطائی و پوشندهٔ خطا

эй афзал ар машшотаи бикри сухани туе

ای افضل ار مشاطهٔ بکر سخن تویی

Ин шеър дар маҳофил аҳрор кун адо

این شعر در محافل احرار کن ادا