Баси бас эй толеъи хоқонӣ чанд

بس بس ای طالع خاقانی چند

Чанд чандаш ба балои дории банд

چند چندش به بلا داری بند

Ҷӯ ба ҷӯи роз дилаш донистӣ

جو به جو راز دلش دانستی

Ки ба як нон ҷӯин шуд хурсанд

که به یک نان جوین شد خرسند

Мдўонш ки дўонидни ту

مدوانش که دوانیدن تو

Мураккаби азми вай аз пой фиканд

مرکب عزم وی از پای فکند

Мурғро чун бдўоннди нахуст

مرغ را چون بدوانند نخست

Бкшндши зи паии дафъи газанд

بکشندش ز پی دفع گزند

Ба азуи мурғи надорӣ , мдўон

به ازو مرغ نداری، مدوان

Вари дўонидӣ куштан мапаснд

ور دوانیدی کشتن مپسند

Кас надида аст намад зинаши хушк

کس ندیده است نمد زینش خشک

Суст шуд лоша ба ҷойяш бабанд

سست شد لاشه به جاییش ببند

Мчшонш ба тамӯзи оби сқр

مچشانش به تموز آب سقر

МФшон бар сари оташ чу сапанд

مفشان بر سر آتش چو سپند

Фасл бо ҳўро , оҳанг ба шом

فصل با حورا، آهنگ به شام

Васл бо ҳурони хуштар ба Хуҷанд

وصل با حوران خوش‌تر به خجند

Ҳам тавоняш ба табризи нишонд

هم توانیش به تبریز نشاند

Ҳам тавоняш зи ширвон бар кунад

هم توانیش ز شروان بر کند

Тифли ху гашт маёзораш беш

طفل‌خو گشت میازارش بیش

Бар чунин Тифл мазан бонги баланд

بر چنین طفل مزن بانگ بلند

Доягӣ кун ба навозиш ки назод

دایگی کن به نوازش که نزاد

Панҷсад ҳиҷрати азу ба фарзанд

پانصد هجرت ازو به فرزند

Нест ҷузи ашки касаши ҳам зону

نیست جز اشک کسش هم زانو

Нест ҷузи сояи касаши ҳам пайванд

نیست جز سایه کسش هم پیوند

Ҳукми ҳақи рониш чун қозии хуй

حکم حق رانش چون قاضی خوی

Нутқи дастонаш чун пери Маранд

نطق دستانش چون پیر مرند

Аз бурун дар хуии хуйяши мадор

از برون در خوی خوییش مدار

Вази дарунаши дили маҷрӯҳи Маранд

وز درونش دل مجروح مرند