Нест иқлӣми суханро беҳтар аз ман подшо

نیست اقلیم سخن را بهتر از من پادشا

Дар ҷаҳон , малики сухан рондан мусаллам шуд маро

در جهان، ملک سخن‌راندن مسلّم شد مرا

Марями бикри маъониро манам рӯҳи алқудс

مریم بکر معانی را منم روح القدس

Олами зикри мъолиро манам , фармони раво

عالم ذکر معالی را منم، فرمان‌روا

Шаҳи тғони ақлро нойиби манам , нъми алўкил

شه‌ طغان عقل را نایب منم، نعم الوکیل

Наварӯси фазлро соҳиби манам , нъми улфатӣ

نوعروس فضل را صاحب منم، نعم الفتی

Дръи ҳикмати пӯшам ва бетарс гӯям алқтол

دِرع حکمت پوشم و بی‌ترس گویم القتال

Хон фикрати созам ва бебухл гӯям алсло

خوان فکرت سازم و بی‌بخل گویم الصّلا

Нуктаи дӯшизаи ман ҳрз рӯҳаст аз сифат

نکتهٔ دوشیزهٔ من حرز روح است از صفت

Хотири обистани ман нур ақласт аз сафо

خاطر آبستن من نور عقل است از صفا

Ақди низомони саҳар , аз ман сетанд восита

عقد نظّامانِ سِحر، از من ستاند واسطه

Қалби зарробони шеър , аз ман пазиради кимиё

قلب ضرّابان شعر، از من پذیرد کیمیا

Рашки назми ман , хӯрд ҳисони собитро ҷигар

رشک نظم من، خورد حسان ثابت را جگر

Дасти насри ман , занад сҳбони воӣлро қафо

دست نثر من، زند سحبان وائل را قفا

Ҳар куҷо наалӣ биндозад барроқи табъи ман

هر کجا نعلی بیندازد براق طبع من

Осмон зон теғ барон созад аз баҳри қазо

آسمان زان تیغ بران سازد از بهر قضا

Бар сари ҳиммат , блоФхр аз азал дорам кулоҳ

بر سر همت، بِلافخر از ازل دارم کلاه

Бар тани азлати блобғӣ аз абад дорам қабо

بر تن عزلت بِلابغی از ابد دارم قبا

Ман зи ман чу сояу оёти ман гирди замин

من ز من چو سایه و آیات من گرد زمین

Офтоб осо равад манзил ба манзил , ҷо ба ҷо

آفتاب‌آسا رود منزل به منزل، جا به جا

Ин аз он прессон ки охири номи ин фарзона чист ?

این از آن پرسان که آخر نام این فرزانه چیست؟

Ваон бад-ӣни гӯйон ки охири ҷои ин соҳири куҷо ?

وان بدین گویان که آخر جای این ساحر کجا؟

Пешкори ҳирсро бар ман набинӣ дастрас

پیشکار حرص را بر من نبینی دسترَس

То шаҳаншоҳ қаноат шуд марои фармонраво

تا شهنشاه قناعت شد مرا فرمانروا

Турш ва ширинаст мадҳу қадаҳи ман то аҳли аср

ترش و شیرین است مدح و قدح من تا اهل عصر

Аз ънб май пухтаи созанду зи ҳасрами тўтё

از عنب مِی‌ پخته سازند و ز حصرم توتیا

Ҳам аморати ҳам забон дорам калиди ганҷи арш

هم امارت هم زبان دارم کلید گنج عرش

Венаи ду даъвиро далеласт аз ҳадиси мстФо

وین دو دعوی را دلیل است از حدیث مصطفا

Ман қарини ганҷу ӣнони хоки безони ҳавас

من قرین گنج و اینان خاک‌بیزانِ هوس

Ман чароғи ақл ва онҳо рўзкўрони ҳаво

من چراغ عقل و آنها روزکورانِ هوا

Душмананд ин ақлу Фтнтро ҳарифони ҳасад

دشمنند این عقل و فطنت را حریفان حسد

Мункиранд ин саҳару мӯъҷизро рафиқони риё

منکرند این سحر و معجز را رفیقان ریا

Ҳасани Юсуфро ҳасади бурданди муштии носипос

حسن یوسف را حسد بردند مشتی ناسپاس

Қавли Аҳмадро хатои хонданди ҷамъии носазо

قول احمد را خطا خواندند جمعی ناسزا

Ман ҳаме дар ҳинди маънӣ , рост ҳамчун одамам

من همی در هندِ معنی، راست همچون آدمم

Венаи харон дар чини сӯрат , кўж чун мардуми гё

وین خران در چینِ صورت، کوژ چون مردم گیا

Чун миёни косаи арзизи дилашон бе фурӯғ

چون میان کاسهٔ ارزیز دِلْشان بی‌فروغ

Чун даҳони кӯзаи симоби кафашон бе ато

چون دهان کوزهٔ سیماب کَفْشان بی‌عطا

Ман азизами Мисри ҳикматро ва ин номаҳрамон

من عزیزم مصر حکمت را و این نامحرمان

Ғрзнон барзананду ғрчгони рӯсто

غرزنانِ برزنند و غرچگانِ روستا

Гар маро душман шуданд ин қавм , маъзӯранд аз онк

گر مرا دشمن شدند این قوم، معذورند از آنک

Ман Суҳайлами комдм бар мӯати аўлодолзно

من سهیلم کآمدم بر موت اولادالزنا

Ҷуръаи нӯши соғар фикр мананд аз тишнагӣ

جرعه‌نوش ساغر فکر منند از تشنگی

Резаи хори суфра роз мананд аз ношто

ریزه‌خوار سفرهٔ راز منند از ناشتا

Мағзашон дар сари бёшўбм ки пеланд аз сифат

مغزشان در سر بیاشوبم که پیلند از صفت

Пӯсташон аз сари буруни орм ки моранд аз лақо

پوستْشان از سر برون آرم که مارند از لقا

Лашкар оданду калаки ман чу сарсар дар срир

لشکر عادند و کلک من چو صرصر در صریر

Насли иأҷўҷнду нутқи ман чу сувари андари садо

نسل یأجوجند و نطق من چو صور اندر صدا

Хештани ҳамҷинс хоқонӣ шуморанд аз сухан

خویشتن همجنس خاقانی شمارند از سخن

Поргинро абр Нитсаоне шиносанд аз сахо

پارگین را ابر نیسانی شناسند از سخا

Неи ҳамаи як ранг дорад дар Нитсаатонҳо валек

نی همه یک رنگ دارد در نیستان‌ها ولیک

Аз яке не , қанди хезади ваз дигар не , бӯрё

از یکی نی، قند خیزد وز دگر نی، بوریا

Донам аз аҳли сухани ҳрки ин фасоҳат башнавад

دانم از اهل سخن هرکْ این فصاحت بشنود

Ҳам бисӯзад мағз ва ҳам савдои пазад бе мунтаҳо

هم بسوزد مغز و هم سودا پزد بی‌منتها

Гуяд ин хоқонии дрёмсобти худ манам

گوید این خاقانی دریامثابت خود منم

Хўонмши хоқонӣ аммо аз миёни афтодаи қо

خوانمش خاقانی اما از میان افتاده قا