Дӯш чун хуршедро мсрўъ ховар сохтанд

دوش چون خورشید را مصروع خاور ساختند

Моҳи навро чун ҳамоили чифта пайкар сохтанд

ماه نو را چون حمایل چفته پیکر ساختند

Қурси хури мсрўъ аз он шуд каз ҳамоил боз монад

قرص خور مصروع از آن شد کز حمایل باز ماند

Кони ҳамоили ҳам барои қурса хур сохтанд

کآن حمایل هم برای قرصهٔ خور ساختند

Гӯшаи ҷоми шикастаи сӯй ховар шуд падед

گوشهٔ جام شکسته سوی خاور شد پدید

Як ҷаҳон назора кун кони ҷом аз чаҳ гавҳар сохтанд

یک جهان نظاره کن کآن جام از چه گوهر ساختند

Мӯҳтасиби гӯйӣ ба моҳи рӯзаи ҷом май шикаст

محتسب گویی به ماه روزه جام می شکست

Кони шикастаи ҷомро расвоӣ ховар сохтанд

کآن شکسته جام را رسوای خاور ساختند

ё шабонгаҳ Фсд карданд ахтарон таб зада

یا شبانگه فصد کردند اختران تب زده

Космони ташту шафақи хӯн , моҳ нашутур сохтанд

کآسمان طشت و شفق خون، ماه نشتر ساختند

Чархи ҷодўпишаҳ чун заррин қавора кард гум

چرخ جادوپیشه چون زرین قُواره کرد گم

Домани кӯҳляшро ҷайбӣ мқўр сохтанд

دامن کُحلیش را جَیبی مُقَّور ساختند

Дарзёни чархро гўӣӣ ки саҳви афтода буд

درزیان چرخ را گوئی که سهو افتاده بود

Кони зиҳи симин бар он доман на дар хур сохтанд

کآن زه سیمین بر آن دامن نه در خور ساختند

Моҳи нав чун ҳалқаи абрешиму шаби мӯии чанг

ماه نو چون حلقهٔ ابریشم و شب موی چنگ

Мӯӣу абрешими баҳам чун авд ва шукр сохтанд

موی و ابریشم بهم چون عود و شکر ساختند

Меҳр чун дар хӯшаи як маи сохт хирман , равшанон

مهر چون در خوشه یک مه ساخت خرمن، روشنان

Моҳро соъи зари шоҳ Музаффар сохтанд

ماه را صاع زر شاه مظفر ساختند

Нимаи қандили исо буд ё миҳроби рӯҳ

نیمهٔ قندیل عیسی بود یا محراب روح

То мисоли тавқи асби шоҳ сафдар сохтанд

تا مثال طوق اسب شاه صفدر ساختند

Дӯш чун ман моҳ нав дидам ба рӯй тахти шоҳ

دوش چون من ماه نو دیدم به روی تخت شاه

Аз риёзи хотирами ин қитъа навбар сохтанд

از ریاض خاطرم این قطعه نوبر ساختند