Ғусса бар ҳар дилӣ ки кор кунад

غصه بر هر دلی که کار کند

Оби чашми оташин нисор кунад

آب چشم آتشین نثار کند

Ҳар ки дар толеъаш қирон афтод

هر که در طالعش قران افتاد

Соя ӯ аз ӯ канор кунад

سایهٔ او از او کنار کند

Рӯзгорам вафо кунад ҳайҳот

روزگارم وفا کند هیهات

Рӯзгори ин ба рӯзгор кунад

روزگار این به روزگار کند

Ин фалаки къбтин бенақш аст

این فلک کعبتین بی‌نقش است

Ҳама бар дасти хӯн қимор кунад

همه بر دست خون قمار کند

Панҷ ва як барграфт бози фалак

پنج و یک برگرفت باز فلک

Ки дӯшашро ду як шумор кунад

که دوشش را دو یک شمار کند

Чун ба некем шармсор накард

چون به نیکیم شرمسار نکرد

Ба бадӣ чанд шармсор кунад

به بدی چند شرمسار کند

Мурғем гунгу мӯр гурусна ам

مرغیم گنگ و مور گرسنه‌ام

Кас чу ман мурғ дар ҳисор кунад

کس چو من مرغ در حصار کند

Бонги мурғӣ чаҳ лашгари ангезад

بانگ مرغی چه لشگر انگیزد

Сафи мӯрӣ чаҳ кор зор кунад

صف موری چه کار زار کند

Шӯру ғавғои шиор занбӯр аст

شور و غوغا شعار زنبور است

Шӯру ғавғо ки ихтиёр кунад

شور و غوغا که اختیار کند

Бар ду поем фалаки зи оҳан ҳо

بر دو پایم فلک ز آهن‌ها

Ҳалқаҳо чун даҳон мор кунад

حلقه‌ها چون دهان مار کند

Ин даҳанҳои танг бе дандон

این دهن‌های تنگ بی دندان

Бар ду соқи ман он шиор кунад

بر دو ساق من آن شعار کند

Ки ба дандон бе даҳони ҳамаи сол

که به دندان بی‌دهان همه سال

Арра бо соқи миваи доркнд

اره با ساق میوه‌دارکند

Саг девона шуд магари оҳан

سگ دیوانه شد مگر آهن

Ки ҳамаи соқи ман Фкор кунад

که همه ساق من فکار کند

Оҳи хоқонӣ аз фалаки зонсў

آه خاقانی از فلک زآنسو

Рафт чандон ки чашм кор кунад

رفت چندان که چشم کار کند

Ҳар чаҳ пинҳони парда фалак аст

هر چه پنهان پردهٔ فلک است

Оҳи хоқонӣ ошкор кунад

آه خاقانی آشکار کند

Кор ӯ зин ва он нагардад нек

کار او زین و آن نگردد نیک

Корҳо нек кирдигор кунад

کارها نیک کردگار کند

Гарчи хасмони з рег бештаранд

گرچه خصمان ز ریگ بیشترند

Ҳамаро марг , хоксор кунад

همه را مرگ، خاکسار کند