Марои субҳи дами шоҳиди ҷони намояд

مرا صبح دم شاهد جان نماید

Дами ошиқу буии покони намояд

دم عاشق و بوی پاکان نماید

Дами сард аз он дораду хандаи хуш

دم سرد از آن دارد و خندهٔ خوش

Ки оҳи ману лаъли ҷонони намояд

که آه من و لعل جانان نماید

Лаби ёр ман шуд дами субҳи моно

لب یار من شد دم صبح مانا

Ки сарди оташи ънброФшони намояд

که سرد آتش عنبرافشان نماید

Магари субҳ бар андакӣ умр хандад

مگر صبح بر اندکی عمر خندد

Ки дорад дами сарду хандони намояд

که دارد دم سرد و خندان نماید

Бихандад чу пистаи даруни пӯст ва онгаҳ

بخندد چو پسته درون پوست و آنگه

Чу бодом аз он пӯсти урёни намояд

چو بادام از آن پوست عریان نماید

Ниқоби шкрФоми бандади ҳаво ро

نقاب شکرفام بندد هوا را

Чу субҳ аз шукри хандаи дандони намояд

چو صبح از شکر خنده دندان نماید

Агар пистаи сабз хандон надидӣ

اگر پستهٔ سبز خندان ندیدی

Басӯии фалаки байн ки он сони намояд

بسوی فلک بین که آن سان نماید

Рухи субҳ , қандил исо фурӯзад

رخ صبح، قندیل عیسی فروزد

Тани абри занҷири рҳбони намояд

تن ابر زنجیر رهبان نماید

Фалакро яҳудона бар китфи азрақ

فلک را یهودانه بر کتف ازرق

Яке пораи зарди каттони намояд

یکی پارهٔ زرد کتان نماید

Фалаки доя солхўрдаст ва дар бар

فلک دایهٔ سالخورد است و در بر

Заминро чу Тифли зи ман зон намояд

زمین را چو طفل ز من زان نماید

Саросема чун саръёнаст каз худ

سراسیمه چون صرعیان است کز خود

Ба перона сарам сбёни намояд

به پیرانه‌سر ام صبیان نماید

Ба шаб гарчи пистон сиёҳаст бар тан

به شب گرچه پستان سیاه است بر تن

Ҳазорон нқти шери пистони намояд

هزاران نقط شیر پستان نماید

Ба субҳи он нқтҳо фурӯ шавед аз тан

به صبح آن نقط‌ها فرو شوید از تن

Ятеми даридаи гиребони намояд

یتیم دریده گریبان نماید

Ба рӯз аз паии ин ду хотуни бениш

به روز از پی این دو خاتون بینش

Яке золи ойӣнаи гардони намояд

یکی زال آیینه گردان نماید

Ба шом аз раги ҷони мардум баридан

به شام از رگ جان مردم بریدن

зи хӯни шафақи сурхи домони намояд

ز خون شفق سرخ دامان نماید

Ту май хури сабӯҳии туро аз фалак чаҳ

تو می‌خور صبوحی تو را از فلک چه

Ки чун ғӯли найранги алвони намояд

که چون غول نیرنگ الوان نماید

Туу дасти дастону мрғўли мурғон

تو و دست دستان و مرغول مرغان

Гар он ғӯли сад дасти дастони намояд

گر آن غول صد دست دستان نماید

Лагоми фалаки гир то зери рант

لگام فلک گیر تا زیر رانت

Кабӯди астарии доғ бар рони намояд

کبود استری داغ بر ران نماید

Агар ҷуръае бар замини резӣ аз май

اگر جرعه‌ای بر زمین ریزی از می

Замин чун фалаки масти даврони намояд

زمین چون فلک مست دوران نماید

Вагар бўӣӣ аз ҷуръаи бахшеи фалак ро

وگر بوئی از جرعه بخشی فلک را

Фалак чун замини хуфтаи арқони намояд

فلک چون زمین خفته ارکان نماید

Дрори офтобӣ ки дар бурҷи соғар

درآر آفتابی که در برج ساغر

Стрлоб ӯ ҷони деҳқони намояд

سطرلاب او جان دهقان نماید

Дўосбаҳи даройу рикобии даровар

دواسبه درآی و رکابی درآور

Каз ӯ чармаи субҳи икрони намояд

کز او چرمهٔ صبح یکران نماید

Қадаҳ қъдаҳ кун соткинии ҷнибт

قدح قعده کن ساتکینی جنیبت

Каз ин ду ҷаҳони танги майдони намояд

کز این دو جهان تنگ میدان نماید

Рикобаст чу ҳалқаи найзаи дорон

رکاب است چو حلقهٔ نیزه‌داران

Ки идӣ ба майдони хоқони намояд

که عیدی به میدان خاقان نماید

Бибин дасти хосон ки чун рмҳи хоқон

ببین دست خاصان که چون رمح خاقان

Ба ҳалқаи рбоӣӣ чаҳ ҷавлони намояд

به حلقه ربائی چه جولان نماید

Ба шоҳи ҷаҳони байн ки Кайхусрави осо

به شاه جهان بین که کیخسرو آسا

зи як акси ҷомаши ду кайҳони намояд

ز یک عکس جامش دو کیهان نماید

Бихоҳ аз Муғон дар суфоли оташ тар

بخواه از مغان در سفال آتش تر

Каз оташи суфоли ту райҳони намояд

کز آتش سفال تو ریحان نماید

Шафақи хоҳӣу субҳ май байну соғар

شفق خواهی و صبح می‌بین و ساغر

Агар дар шафақи субҳи пинҳони намояд

اگر در شفق صبح پنهان نماید

зи оҳӯии симини талаби гови заррин

ز آهوی سیمین طلب گاو زرین

Ки идӣ дар ӯ хӯни қурбони намояд

که عیدی در او خون قربان نماید

Сабӯҳии зношўӣии ҷом ва май ро

صبوحی زناشوئی جام و می را

Суроҳеи хатибии хуши алҳони намояд

صراحی خطیبی خوش‌الحان نماید

Чун обистанони идда тавба башикан

چون آبستنان عدهٔ توبه بشکن

Дрори ончии меъёри мардони намояд

درآر آنچه معیار مردان نماید

Қадаҳҳои чу ашки Довӯдӣ аз май

قدح‌های چو اشک داودی از می

Парии хонҳои сулаймони намояд

پری خانهای سلیمان نماید

Кмркни қадаҳро зи ангушти кӯи худ

کمرکن قدح را ز انگشت کو خود

Камарҳо зи пирӯзаи кони намояд

کمرها ز پیروزهٔ کان نماید

Май аҳмар аз ҷом то хати азрақ

می احمر از جام تا خط ازرق

зи пирӯзаи лаъли Бадахшони намояд

ز پیروزه لعل بدخشان نماید

Чу қавси қзҳи ҷоми бинии муламмаъ

چو قوس قزح جام بینی ملمع

Каз ӯ ҷуръаҳо лаъли борони намояд

کز او جرعه‌ها لعل باران نماید

Ҳамоно хурӯсаст ғаммози мисатон

همانا خروس است غماز مستان

Ки тшниъ ӯ рози эшон намояд

که تشنیع او راز ایشان نماید

Надонам хумораст ё чашми дардаш

ندانم خمار است یا چشم دردش

Ки дар чашми сурхии фаровони намояд

که در چشم سرخی فراوان نماید

зи баси кӯради чашми дардаш ба афғон

ز بس کورد چشم دردش به افغان

Гулӯӣ харошида зи афғони намояд

گلوی خراشیده ز افغان نماید

Магари рӯзи қиФол ӯ зад ки аз хӯн

مگر روز قیفال او زد که از خون

Дар он ташти зари ранг бар ҷони намояд

در آن طشت زر رنگ بر جان نماید

Ба ҷоми садафи нӯши баҳрӣ ки аксаш

به جام صدف نوش بحری که عکسش

зи туфи моҳии чархи бирёни намояд

ز تف ماهی چرخ بریان نماید

Бибин базми идӣ чу айвони қайсар

ببین بزم عیدی چو ایوان قیصر

Ки чангаши сияҳи пӯши мтрони намояд

که چنگش سیه پوش مطران نماید

Суроҳеи навомӯз дар саҷда кардан

صراحی نوآموز در سجده کردن

Яке рӯмии нави мусулмони намояд

یکی رومی نو مسلمان نماید

Қадаҳи лаб кабӯдасту хам дар хуии таб

قدح لب کبود است و خم در خوی تب

Чаро захмаи таби ларзаи чандон намояд

چرا زخمه تب لرزه چندان نماید

Чу даҳ оқи фарзанди ларзон ки ҳар як

چو ده عاق فرزند لرزان که هر یک

зи озори перии пушаймони намояд

ز آزار پیری پشیمان نماید

Расан дар гулӯ бар бт аз чӯб хӯрдан

رسن در گلو بر بط از چوب خوردن

Чу Тифли расани тоби Касалони намояд

چو طفل رسن تاب کسلان نماید

Рубоб аз забонҳо балои дида чун ман

رباب از زبان‌ها بلا دیده چون من

Бало бинад онкўи забони дони намояд

بلا بیند آنکو زبان دان نماید

Сияҳи хонаи обнӯсин ноӣӣ

سیه خانهٔ آبنوسین نائی

Ба на равзан ва даҳ нигаҳбони намояд

به نه روزن و ده نگهبان نماید

Магари бодро банд созад сулаймон

مگر باد را بند سازد سلیمان

Ки боди масеҳо ба зиндони намояд

که باد مسیحا به زندان نماید

Хами чанбари даф чу саҳрои ҷинат

خم چنبر دف چو صحرای جنت

Дар ӯ мартаъи амни ҳайвони намояд

در او مرتع امن حیوان نماید

Бибин захма каз пеши Кайхусрави дайн

ببین زخمه کز پیش کیخسرو دین

Ба кини Сиёвуш чаҳ бурҳони намояд

به کین سیاوش چه برهان نماید

Ба гардун дар уфтад садои арғунун ро

به گردون در افتد صدا ارغنون را

Магари кӯси шоҳи ҷҳонбони намояд

مگر کوس شاه جهانبان نماید

Ҷаҳони зевар ид барбандад аз нав

جهان زیور عید بربندد از نو

Магари маҷлиси шоҳи ширвони намояд

مگر مجلس شاه شروان نماید

Равад каъба дар ҷомаи сабзи идӣ

رود کعبه در جامهٔ سبز عیدی

Магари базми хоқони Эрони намояд

مگر بزم خاقان ایران نماید

Чу каъбааст базмаш ки хоқонии онҷо

چو کعبه است بزمش که خاقانی آنجا

Саги тозӣ порсӣ хон намояд

سگ تازی پارسی خوان نماید

Чу ровии хоқонии овои برارد

چو راوی خاقانی آوا برآرد

Срир дар шоҳи Эрони намояд

صریر در شاه ایران نماید

Сари хусравони афсари оли слҷқ

سر خسروان افسر آل سلجق

Ки соӣстар аз оли сосони намояд

که سائس تر از آل ساسان نماید