Бидқии мадҳ шоҳ ме гуяд
بیدقی مدح شاه میگوید
Кавкабии васф моҳ ме гуяд
کوکبی وصف ماه میگوید
Балки муздури дори хонаи наҳл
بلکه مزدور دار خانهٔ نحل
Сифати адл шоҳ ме гуяд
صفت عدل شاه میگوید
Зарра дар боргоҳ хуршед аст
ذره در بارگاه خورشید است
Сухан аз боргоҳ ме гуяд
سخن از بارگاه میگوید
Мӯр дар пойгоҳ ҷамшед аст
مور در پایگاه جمشید است
Қисса аз пешгоҳ ме гуяд
قصه از پیشگاه میگوید
Хотирами васф ӯ надонад гуфт
خاطرم وصف او نداند گفت
Гарчи ҳар чанд гоҳ ме гуяд
گرچه هر چند گاه میگوید
Боз пурсед то маноқиб ӯ
باز پرسید تا مناقب او
Мӯягар бар чаҳ роҳ ме гуяд
مویهگر بر چه راه میگوید
Нури пайғамбараш ҳаме хонд
نور پیغمبرش همی خواند
Ёаш соя алоа ме гуяд
یاش سایهٔ الاه میگوید
Муфтии мутлақаш ҳаме хонд
مفتی مطلقش همی خواند
Довари дайн паноҳ ме гуяд
داور دین پناه میگوید
Умматаш дайн физой ме хонд
امتش دین فزای میخواند
Миллаташ куфргоҳ ме гуяд
ملتش کفرگاه میگوید
Офтобаш ба сад ҳазор забон
آفتابش به صد هزار زبان
Соя подшоҳ ме гуяд
سایهٔ پادشاه میگوید
Пушти дунёи зи марг ӯ бишикаст
پشت دنیا ز مرگ او بشکست
Рӯй дайни тарк ҷоҳ ме гуяд
روی دین ترک جاه میگوید
Аз сари дайни кулоҳ иззат рафт
از سر دین کلاه عزت رفت
Сар дариғо кулоҳ ме гуяд
سر دریغا کلاه میگوید
Чашми бедор шаръ шуд дар хоб
چشم بیدار شرع شد در خواب
Роз бо хобгоҳ ме гуяд
راز با خوابگاه میگوید
Валлоҳ ар кас саноаш донад гуфт
والله ار کس ثناش داند گفت
Ҳар ки гуяд табоҳ ме гуяд
هر که گوید تباه میگوید
Хотирам низ узр ме хоҳад
خاطرم نیز عذر میخواهد
Ки на бар ҷойгоҳ ме гуяд
که نه بر جایگاه میگوید
Ҳар ҳадисии гуноҳ май шимурд
هر حدیثی گناه میشمرد
Пас ҳадис аз гуноҳ ме гуяд
پس حدیث از گناه میگوید
Ашки ман чун забони хунини ҳам
اشک من چون زبان خونین هم
Ҳиялат узрхоҳ ме гуяд
حیلت عذرخواه میگوید
Мрситҳои ӯ магари дили хок
مرثیتهای او مگر دل خاک
Бар забон гиёҳ ме гуяд
بر زبان گیاه میگوید
Ғами он субҳи содиқи миллат
غم آن صبح صادق ملت
Осмони шом гоҳ ме гуяд
آسمان شام گاه میگوید
Гар савор аз ҷигар сипаҳ созад
گر سوار از جگر سپه سازد
Ғами дил бо сипоҳ ме гуяд
غم دل با سپاه میگوید
Чашми хури ашки рон ба хӯни шафақ
چشم خور اشک ران به خون شفق
Роз бо қаър чоҳ ме гуяд
راز با قعر چاه میگوید
Дониши ман гувоҳ исмат ӯст
دانش من گواه عصمت اوست
Бишинав ончи ин гувоҳ ме гуяд
بشنو آنچ این گواه میگوید
Оҳ каз фурқати эмоми ҷаҳон
آه کز فرقت امام جهان
Ҷони хоқонӣ оҳ ме гуяд
جان خاقانی آه میگوید
То шуд аз олами асъади бӯи Амр
تا شد از عالم اسعد بو عمرو
Ъолўнми во асъдоаҳ ме гуяд
عالونم وا اسعداه میگوید