Нгорино ба саҳрои рӯ ки саҳрои ҳала май пӯшад

نگارینا به صحرا رو که صحرا حله می‌پوشد

зи шодии арғавон бо гули шароби васл май нӯшад

به جام ارغوان ‌بلبل شراب وصل می‌نوشد

Ба гули булбул ҳаме гуяд ки наргис мекунад шухӣ

به گل بلبل همی‌ گوید که نرگس می‌کند شوخی

Магар наргис намедонад ки хӯн лола ме ҷӯшад

مگر نرگس نمی‌داند که خون لاله می‌جوشد

Чаҳ пандам медиҳад сӯсан ки гирди ишқи камтари гирд

چه پندم می‌دهد سوسن که گرد عشق کمتر گرد

Магар сӯсан намедонад ки ошиқи панди нниўшд

مگر سوسن نمی‌داند که عاشق پند ننیوشد

Нисори боғро гардун ба доман дар ҳамеи печад

نثار باغ را گردون به دامن دُر همی‌ پیچد

Гули андари лаккаи зумурради зи ҳиҷлаи рухи ҳамеи пӯшад

گل اندر کُلَهِ زُمْرُد ز حجله رخ همی‌ پوشد

Марви зинҳор дар бустон кигар хорӣ ба нодонӣ

مرو زنهار در بستان که گر خاری به نادانی

Сарангушт ту бихарошад дилам дар синаи бхрўшд

سرانگشت تو بخراشد، دلم در سینه بخروشد

Нигорогар чунин зебои миёни боғи бхромӣ

نگارا گر چنین زیبا میان باغ بخرامی

Кулоҳат лола баргирад қабояти сарви дарушад

کلاهت لاله برگیرد قبایت سرو درپوشد

Вагар боди сабо дар боғи буии зулф ту ёбад

وگر باد صبا در باغ بوی زلف تو یابد

Ба дили меҳрати хиради ҳоле ба сад ҷон боз нафурӯшад

به دل مهرت خرد حالی به صد جان باز نفروشد

Хусумати хезаду озор ва онгаҳ мардумон гӯйанд

خصومت خیزد و آزار و آنگه مردمان گویند

Ки он беақлро байнед чун бо бод ме кӯшад

که آن بی‌عقل را بینید چون با باد می‌کوشد