Ҷом май то хати Бағдоди даҳ эй ёри маро

جام می تا خط بغداد ده ای یار مرا

Бози ҳам дар хат Бағдод фикан бори маро

باز هم در خط بغداد فکن بار مرا

Боҷгаҳ дидаму тайёри зи оростагӣ

باجگه دیدم و طیار وز آراستگی

Айш чун боҷ шуду кор чу тайёри маро

عیش چون باج شد و کار چو طیار مرا

Рахти коўли з дар мстбаҳ бардоштем

رخت کاول ز در مصطبه برداشتیم

Ҳам бидон манзили бардошти фурӯди ори маро

هم بدان منزلِ برداشت فرود آر مرا

Сафари каъба ба сад ҷаҳд баровардам ва рафт

سفر کعبه به صد جهد برآوردم و رفت

Сафари кӯй Муғонаст дигар бори маро

سفر کوی مغان است دگر بار مرا

Пеши ман лофи зи шўнизиаҳ шўниз мазан

پیش من لاف ز شونیزیه شو نیز مزن

Дасти ман гир ва ба хотўниаҳ бисипор маро

دست من گیر و به خاتونیه بسپار مرا

Гўӣими ҳаҷи ту ҳафтод ва ду ҳаҷ буд имсол

گویی‌ام حج تو هفتاد و دو حج بود امسال

Ин чунин тӯҳфа макун таъбия дар бори маро

اینچنین سفته مکن تعبیه در بار مرا

Гўӣими каъбаи зи болой сарат кард тавоф

گویی‌ام کعبه ز بالای سرت کرد طواف

Ин чунин биҳдаҳ пиндор мапиндор маро

این چنین بیهده پندار مپندار مرا

Ман дар каъба задам каъбаи марои дрнгшод

من در کعبه زدم کعبه مرا در نگذاشت

Чун надонам задан он дар надиҳади бори маро

چون ندانم زدن آن در ندهد بار مرا

Доман каъба гирифтам дами ман дрнгрФт

دامن کعبه گرفتم دم من در نگرفت

Дрнгирд чун набинад дами кирдори маро

در نگیرد چو نبیند دم کردار مرا

Шермардон дар каъба маро напазиранд

مغ‌کده دید که من رد شده کعبه شدم

Ки сегон дар дайранд харидори маро

کرد لابه که ز من مگذر و مگذار مرا

Мғкдаҳ дид ки ман рад шуда каъба шудам

شیر مردان در کعبه مرا نپذیرند

Кард лоба ки з ман магзар ва магузор маро

که سگان در دیرند خریدار مرا

Сӯхтаи беди манам занг задой май хом

سوخته بید منم زنگ زدای می خام

Соқии майкада ба донад миқдори маро

ساقی میکده به داند مقدار مرا

ЊАЉАРУЛАСВАДи нақди ҳамагонро маҳак аст

حجرالاسود نقد همگان را محک است

Кам айёрами ман аз он кард маҳаки хори маро

کم عیارم من از آن کرد محک‌خوار مرا

Зин сипас хол батон баси ЊАЉАРУЛАСВАДи ман

زین سپس خال بتان بس حجرالاسود من

Замзами онки хаму каъба дар хумори маро

زمزم آنک خم و کعبه در خمار مرا

Хонқаҳи ҷои туу хона май ҷой ман аст

خانقه جای تو و خانهٔ می جای من است

Пери саҷҷодаи туро додау зуннори маро

پیر سجاده تو را داده و زنار مرا

Бориёи дайн ба биҳиштати набарди вази сари сидқ

باریا دین به بهشتت نبرد وز سر صدق

Барраанд ҳамаи зуннори ман аз нори маро

برهاندهم زنار من از نار مرا

Нест дар зуҳди рёӣит ба ҷӯи санги ниёз

نیست در زهد ریائیت به جو سنگ نیاز

Вондрини фисқ ниёзаст ба харвори маро

واندر این فسق نیازیست به خروار مرا

Андарони шева ки ҳастӣ ту , туро ёр басӣ аст

اندران شیوه که هستی تو، تو را یار بسی است

Ва андарин раҳ ки манам , нест касе ёри маро

و اندرین تو که منم، نیست کسی یار مرا

Лола мехӯрд ки аз пӯст бурун рафт ту низ

مِی‌ خوری به که رَوی طاعت بی‌درد کنی

Лола хӯрдам кун ва аз пӯсти буруни ори маро

اندکی درد بِه از طاعت بسیار مرا

Май хурӣ ба ки рӯй тоъат бедард кунӣ

لاله می خورد که از پوست برون رفت تو نیز

Андакии дард ба аз тоъат бисёр маро

لاله خوردم کن و از پوست برون آر مرا

Гул ба бел ту надорам ману гулгуни қадаҳӣ

گِل به بیل تو ندارم من و گلگون قدحی

намехӯрам то зи гули гӯри дамади хори маро

می‌خورم تا ز گل گور دمد خار مرا

намехӯрам май ки марои доя бар ин ноф зада аст

می‌خورم مِی‌ْ که مرا دایه بر این ناف زده است

Набарди сарзаниши ту зи сари кори маро

نبرد سرزنش تو ز سر کار مرا

Чанд таҳдиди сари теғи диҳии коши бадӣ

چند تهدید سر و تیغ دهی کاش بُدی

Даст дар гардани теғи ту ҳиллии вори маро

دست در گردن تیغ تو حلی‌وار مرا

Аз ту миннат напазирам ки малики вор чу шамъ

از تو منت نپذیرم که ملک‌وار چو شمع

Тахт заррин наҳй андари сафи аҳрори маро

تخت زرین نهی اندر صف احرار مرا

Миннатӣ дорам агар бар сар натаъм чу чароғ

منتی دارم اگر بر سر نطعم چو چراغ

Бинишонӣ хуш ва онгаҳ бикашӣ зори маро

بنشانی خوش و آنگه بکُشی زار مرا

Кас ба айёр фиристодӣ ва гуфтӣ ки ба сар

کس به عیار فرستادی و گفتی که به سِرّ

Хӯни бирезад ба сари ханҷари хунхори маро

خون بریزد به سر خنجر خونخوار مرا

Вази паии онкии зи сари ту хабардор шавам

وز پی آنکه ز سِرّ تو خبردار شوم

Кас фиристод ба сари андари айёри маро

کس فرستاد به سرّ اندر عیار مرا

Теғи айёр чаҳ бояд зи паии куштани ман

تیغ عیار چه باید ز پی کشتن من

Ҳам ту каш каз ту наёяд ба дили озори маро

هم تو کُش کز تو نیاید به دل آزار مرا

Ту накӯтар кашии аирои ту сабки даст тарӣ

تو نکوتر کُشی ایرا تو سبک دست‌تری

Хезу бурҳони зи грондстии ағёри маро

خیز بِرْهان ز گراندستیِ اغیار مرا

Кофару масти ҳамеи хуонеи хоқонии маро

کافر و مست همی خوانی خاقانی را

Каси мубиноад чу ӯ муъмину ҳушёри маро

کس مبیناد چو تو مؤمن هشیار مرا

Хониш
ғзл шморҳ 11 — ъндлӣб