Дард задааст ҷони ман миваи ҷони ман куҷо

درد زده است جان من میوهٔ جان من کجا

Дарди маро нишона кард дарди нишони ман куҷо

درد مرا نشانه کرد دردْ نشان من کجا

Дӯши зи чашми мардумони ашк ба воми хостам

دوش ز چشم مردمان اشک به وام خواستم

Ин ҳамаи ашк орӣааст ашки равони ман куҷо

این همه اشک عاریه است اشک روان من کجا

ӯ зи ман хароб дил кард чу ганҷи паии ниҳон

او ز من خراب دل کرد چو گنج پی نهان

Ман ки харобаи андарами ганҷи ниҳони ман куҷо

من که خرابه اندرم گنج نهان من کجا

Ёри з ман гусаст ва ман баҳри мувофиқат кунун

یار ز من گسست و من بهر موافقت کنون

Банди равон гусастаам инси равони ман куҷо

بند روان گسسته‌ام انس روان من کجا

Гуҳи гуҳии он шкрФшон сирка фишон з лаб шудӣ

گهگهی آن شکرفشان سرکه فشان ز لب شدی

Гарм ҷигар шудам зи таб сирка фишон ман куҷо

گرم جگر شدم ز تب سرکه‌فشان من کجا

Рӯз ба рӯз бар фалаки бахшиши офият буд

روز به روز بر فلک بخشش عافیت بود

Он ҳамаро расидаи бахш эй фалаки он ман куҷо

آن همه را رسیده بخش ای فلک آنِ من کجا

Нолаи хоқонӣ агар додситон шуд аз фалак

نالهٔ خاقانی اگر دادستان شد از فلک

Нола ман набаст ғами додситони ман куҷо

نالهٔ من نبست غم دادستان من کجا

Хониш
ғзл шморҳ 12 — ъндлӣб