Овозаи ҷамолат чун аз ҷаҳони баромад

آوازهٔ جمالت چون از جهان برآمد

Овоз бениёзӣ аз осмони баромад

آواز بی‌نیازی از آسمان برآمد

То пардаи гашти мӯят дар парда рафт рӯят

تا پرده گشت مویت در پرده رفت رویت

Рӯзи ҷаҳон фурӯ шуд рози ниҳони баромад

روز جهان فرو شد راز نهان برآمد

Ҳар кӯ чу шамъи пурвирд аз оташи ту ҷон ро

هر کو چو شمع پرورد از آتش تو جان را

Ҷонаши ҳалок тан шуд хандаи занони баромад

جانش هلاک تن شد خنده زنان برآمد

Бо ин ҷафо ки акнӯн бо ошиқон намӯдӣ

با این جفا که اکنون با عاشقان نمودی

Рӯзӣ нагуфт як кас каз як фиғони баромад

روزی نگفت یک کس کز یک فغان برآمد

Ҳар мурғро ки рӯзии зулфи ту домгаҳ шуд

هر مرغ را که روزی زلف تو دامگه شد

Омад қазо ки рӯзяш аз ошёни баромад

آمد قضا که روزیش از آشیان برآمد

Ҷони гарони баҳо ба ту бахшам ба арзи бӯсӣ

جان گران بها به تو بخشم به عرض بوسی

Бустони мадаи ҷигар ки на бар ту гарони баромад

بستان مده جگر که نه بر تو گران برآمد

Ишқи ту гавҳарӣ ки ганҷи равони бирзд

عشق تو گوهری که گنج روان بیرزد

Ваҳмам дар ин фурӯ шуд кӯ аз чаҳ кони баромад

وهمم در این فرو شد کو از چه کان برآمد

Хоқонӣ он туаст бар ӯ теғ чун кашидӣ

خاقانی آن توست بر او تیغ چون کشیدی

Худ бе масофи ҷоно бо ӯ тавон баромад

خود بی‌مصاف جانا با او توان برآمد